Welcome To The World News

mana manaa.. tututu tutu ^^/

2008-11-13T00:24:00.000-08:00

dün geceki en parlak keşfim kendileri,filthy few podcastinin en minnet duyulası armağanlarından biri. Little Boots, viktorya bişe asl adı, eski dead disco solisti olmasının yanında arkasına da hotchip elemanlarından joe goddard ın desteğini almış, orda burda yeni "disco queen" imiz şeklinde bir infial yaratmıştır. roisin murphy,annie, lykke li, glass candy arasında biyere koyabiliriz sanırım. aslında yutüb vidyolarında uyuz, suratsıs mendebur gibi gözükse de çok şirin hoş bi hatunmuş kendisi. sarışın hali kardeşime benzio ondan mı irrite oldum acaba, ayrıca burnu da süper, bnm topak burnuma hiç benzemio :// nese benden çıkıcak review da anca bukdr olur demekki. bidahaki sefere the cliks diicem size. öptm bye.

Little Boots-Meddle.mp3

Lykee Li- Little Bit(Aether Remix).mp3

ya buarada haala youtube e giremeyen, yada tünellerle uuraşan insanlar duyuyorum. daha fazla duymak istemiyorum.şunu indirin kurun bişe yapın saçmalamayın lüffen. mucunk

ilg linkler:

ofişıl sayt /free mixtape !!! yupyup ^^/

myspace

youtube şeysi

***** o vidyoda elindeki alet tenorion die bişe, yamaha üretmiş ve 700 euro civarındaymış. içim gitti, şu bet sesimle ucubik müzikler yapıp sabahlara kdr sölemek istedim

" the whole world is a stage "

2008-11-03T18:15:00.000-08:00

imge, ben ve gece.

2008-10-30T16:48:00.000-07:00

sefkili blog, ölmeni istemiştim, çok istedim hatta bi ara. şimdi istemiyor değilim. ama hani bazen ... neyse

şunu diyeceğim :

az önce kadıköy de yıllardır kitaplarımı aldıım yayınevinin sitesine girdim, alan watts die bi adamın hangi kitapları var bakmak için. ona göre yrn akşamüstü efe dönerken alır elime bi baştan bi sonran gayet rastgele sayfalar seçip okur, şuanki hoşlanmam devam ederse de alırım demiştim. sonra dün yaşadığım bi an geldi aklıma. yine imge ktbevinde. bi adam, kelimsi ortayaşlı sıradan bi adam. yanında bi kadın. bakındılar bi süre, sonra "kiaplarınızda indirim var mı ?" diye sordu. kasadaki kız "yok" dedi. "ama dier yayınevlerinde...." vs vs bi süre karşılıklı çokaz gergin bi dialog yaşadılar. sonra adam "internetten sipariş verince niye daha ucuz oluyo kitaplar ? " diye bi soru sordu. o an antenlerim dikeldi, aynı şeyi ben de aylar önce dşnmüştüm. hani idefix olsun kitapyurdu fln olsun bunlar sürümden ne biliyim dükkan kirasından fln yırtıyo olsa gerek. peki imge gibi küçük çaplı bi yayınevi... neden ? ?

- dükkana müşteri gelmesin istiyo olabilirler... - ama oraya gelmem sizin için de iyi olmaz mı ? insanım ve somutum, uzayda bi hacim kaplıyorum. sizin dükkanınızda da kaplamak isterim. başka somut ve canlı arkadaşlarımı da getiririm. kalabalık yaparıs, hoş ve dolu gözükürsünüz. olma mı ?

- sanırım buldum... en son ben geldiğimde mesela ayaamdaki bot öküz gibi her adımımda gacurgucur yapmıştı, ortamdaki huzurun, odaklanmışlığın ve bunları sağlayan sessizliğin içine etmişti. ve dikkat ediyorum liseden beri etrafımda hep botları gıcırdayan insanlar oldu, demekki bööle bi realite var ve azımsanamaycak kdr da çoğuz. ve bizi kitabevi gibi dikkat dağıtıcı unsurların istenmediği ortamlarda görmek istemiyolar.

- belki de aslında zemin kat sıradan bi kitabevi gibi gözükürken alttaki depoda tavanda bi disko topu fırfır dönmektedir. dumanaltı bi ortam, kendini kaybetmiş çılgın azmış bi güruh.... olabilir mi ? aysberg gibim.. ı ıhh, sanmıyorum

- kendilerine netten alışverişi yaygınlaştırma ve halkın gönlüne kazıma gibi bi amaç edinmiş olabilirler mi ? e bu da yukarıdaki kadar saçma sanki ://

- ee başka da bi neden gelmiyo aklıma.

nie insanları sokağa çıkmaktan, dokunup, kurcalayıp mıncıklayarak bişey almaktan uzaklaştırıcak bi sistem arzu edilir ki? nette alışveriş yapmaktan hiç keyif aldıımı htrlamıyorum, üstelik her seferinde de yok kargo şirketiyle yok gelen ve vaadedilen ürün arasındaki uçurumlar vs sebebiyle bidaha asla demişimdir. bnm verdiimin yarı fiyatına ayn marka kulaklık alıp bana hava atan kuzenim vb insanlar da bu antipatiye bişeler katmışlardır belki... aman her neyse niye yani neden ?! öff baydım. hadi bye blog. chuhu :X

ps: fotografı burdan çaldım. witkin sözkonusu olduğunda yaptıklarını görenler için hiçbişey eskisi gibi olmayacaktır deniyor. inanmayanlar ve fakat algılayacak açıklıkta, meğilde olanlar görüp yamuluyor.... uzatmadan söylemek istediklerimi yutar ve kaçarım, esenlikle ^.^/

"minik" T_T

2008-08-18T22:05:00.000-07:00

kedim öldü blog. onu kurtarmak için hiçbişey yapamadım. kimi neyi suçlayacağımı da bilmiyorum. bi işe yaramıyor zaten. hastalık ve ölüm bzm küçük çaresiz beyinlerimiz için fazla katı, ağır gerçekler sanırım.

hiç büyümemek mümkün olsaydı keşke...

Rainie Yang-Xiao Mo Li (Little Jasmine) :

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Rainie Yang-Xiao Mo Li (Little Jasmine).mp3

Meraklısı albümün tamamını şurdan dinleyebilir : http://www.esnips.com/web/OST-SpiderLilies?docsPage=1#files

Utada Hikaru - Prisoner Of Love :

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Utada Hikaru - Prisoner Of Love.mp3

Kırık Çizgi- Sözümüz Yok.mp3

(eskişehirli, sevdiğim bir grup, çıkardıkları taze albüm için güzel etraflıca bi yazı yazmak niyetindeydim fakat an itibariyle mümkün görünmüyor... myspace linklerinden dinleyip sevenlerin albümü almalarını şiddetle tavsiye ederim. karşıya geçiim ben de alıcam. anadolu yakasında bulamadım ne hikmetse :S )

Şimdilik bu kdr... bikaç saat uyuyup sokağa çıkmak gerek bu leş gibi sıcakta... ebet misafirler... grrr... nese... bitti.

She's Back .. for the love of Socks !!!

2008-07-17T19:44:00.000-07:00

Ebeet, uzun zamandır yazmadığıma göre muhteşem bi dönüş yapmam gerektiğini düşünüyodum son günlerde sevgili pilog. Lazy likten öte baya bayaa komada, ölmesi an meselesi hastalıklı bir bloğun yazarıydım artık. Daha da ötesi, bloğumun adresini soran birine cevap verebilmek için saniyeler boyunca düşünmek zorunda kaldığım anlar dahi olmuştu.

Bir blog ölüyordu ve aklıma atamızın o muhteşem vecizesi geldi :

Mevzu bahis blogsa, gerisi teferruattır…

Ehhhm… tabi yanılmış da olabilirim. Affola :D

Ve bunca aydır yazmadığına göre kimbilir ne birikimler, ne çok şeyler edinmiştir bize anlatacak diyerek merakla dönüşümü bekleyen milyonlarca okurum için ülke gündemini, tutkuyla sevdiğimiz güzel ve yalnız dünyamızın genel hal ve gidişatını büyük bir odak ve dikkatle takip ettim. Evet, ruh dünyamdaki korkunç denge ve huzur yoksunluğuna, tarifi namümkün acılarıma rağmen, bu gece burda hepsini kalbime gömüp beklediğinize değecek bilgi ve duygu yüklü bir yazıyla karşınıza çıkıyorum…

Buyrun afiyetle okuyun :

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Farkettiniz mi çorap, şişman zayıf ayırt etmez,

ne kadar gösterişli, devasa bir göbeğiniz olursa olsun,

3 yaşında bi bebeğin çoraplarından içeri o tombik ayaklarınızı sokabilir,

ortalıkta çekinmeden fiti fiti dolaşabilirsinz.

Dolaşabilirsiniz çünkü bilirsiniz ki ne kdr dar olursa olsun o çorap pozisyonunuza göre ordan burdan bişeler förtletmiicektir ve hadi afedersiniz öküz gibi sıktı da förtletti diyelim, kim görecek kim bilecek… di mi ?

* Çünkü çorap sırdaştır. Sessizce ve
sevgiyle sarıp sarmalayandır.

* Çorap özgürlük ve huzur demektir. Çorap sizi huzuru yakalamış özgür bir ruh yapandır. Baklavalısı, puantiyelisi, dantellisi, hello kitty lisi… dünyanın tüm çorapları ayaklarınızın altına üstüne her bi yerine serilmiştir. Çeşit boldur, limit yoktur. Elinizi attığınız herşeyin içine girebildiğiniz için çorap sizi tüm acılarınızdan, hayal kırıklıklarınızdan kurtaran, iç huzuru yakalatan kendinizle barışık yapandır. Müthiş bişeydir çorap.

* Çorap mucizevi ve açıklanması güç bir dehanın ürünüdür. O dur ki ayak gibi arzu nesnesi olması şaşırtıcı bir organı, üstünü kaplayarak bir dk içinde dünyanın en sevimli,en ısırılası, en sarılıp yatılası objesi haline getirebilir.

* Seksizme karşıdır. Unisexdir bi kere. Anne, baba, kardeş, kuzen, arkadaş, sevgili vs demeksizin temiz olması şartıyla her an herkesin çorabını ayağınıza geçirmenizin bi mahsuru yoktur. Özellikle evden çıkış öncesi kriz anlarında baba çorapları hayat kurtarıcıdır….

Ama şimdi düşündüm de herkesin çorabı olmaz… temiz de olsa olmaz yani. İnsanın midesi kalkar bi kere… olmaz.. tmm yukardakini unutun.. Ama baba çorabından zarar gelmes.. Onu giymeye devam edin… Açılmamışlar varsa özellikle onları tercih edin.

* Çorabın pazardan alınanı makbuldür. Semtine göre değişir ama genelde 2.5 ytl kritik sınırdır, altına düşmemeye çalışın.

* Çorap sınırları kaldırır, kıtalarını birleştirir, insanları kaynaştırır ve disko sahnesinde bir yıldız gibi parlamanıza sebep olur. Çorap kaliteli ve sağlıklı bir cinsel hayatın anahtarıdır. Çorabına güvenen insan kendine de güvenir. Tabi… ne sandınız yaa..

* Çorap sadece çorap değildir. Kah elde kukla yapılandır kah karlı havada eldiven diye takılandır.

Özetlemek gerekirse ;

* Çorap anne gibidir. Sizi sorgusuz sualsiz kabul eder, olduğunuz gibi sever.

** Tabuları yıkmayı sever, asi ve devrimci bir ruhun sembolüdür.

*** Çorap insan ırkının yaradılışından beri yegane ve tek gerçek dostudur.

Sizde çorapları sevin ve ciddiye alın... ama gerçekten ciddiye alın.

Ve unutmayın…

Çorap candır, onu sevmeyen patlıcandır !!!

_______________

Bu saçmalıkları buraya kadar okuduğun için seni şüphe içinde tebrik ederim sayın okur.

Ve esen kalmanı dilerim.

Bi de alltaki mp3 lere bi göz kulak atmanı…

Sonra tekrardan esen kalmanı…

Vs…

♥♥Sam Phillips - I Need Love♥♥

♥Sam Phillips - Out of Time♥

♥Sam Phillips - Five Colors♥

sevenler daha fazlası için şu adrese gidebilir, zaten blogun kendisi de süper.

♥Garbage - Soldier Through This♥

♥♥Brainstorm- Maybe ♥♥

♥♥Five O'Clock Heroes with Agyness Deyn - Who ♥♥

2008-06-18T11:22:00.000-07:00

ohh mama mia :S

2008-04-18T14:16:00.000-07:00

tanrı biliyo ya fazla televizyon izlemem sevgili okur... o tanrı bunu kuul görünmek için söylemediğimi de biliyor seni şüpheci şey.. o herşeyi görür... ve o herşeyi bilir... o heryerdedir....vs..vs... sanırım bu kısmı hepimiz biliyoruz... geçiyorum...

dün tam bi abukluklar günüydü sefgili blog, talihsiz serüvenler serisine dönen sınav dönemime kısa bi es verip, şoku atlatmak üzre eve gelip günlerce, aylarca, haftalarca sürmesini dilediğim bahar uykuma yatmamla ve ardından yırtıcı bi çığlıkla huzur dolu rüyalarımdan uyandırılmamla başladı bu gariplikler silsilesi... o çığlıkla beraber sanki bir ilahi çalınmaya başladı kulağımda... sawyer.. saawyeeerr çıktı...senaaaaağğğ!!!! diyordu acılı bir sess...

anahtar sözcüğü duyar duymas fırladım yataamdan ve sesin kaynağına gittim, tanıdık bi cırtlaklıktaydı bu ses.... ve ablamın odasında buldum kendimi... ebet... sawyer, "dünyanın 8. harikası" sawyer türkiyedeydi ve az sonra uur dündarla star haberde oalcaktı... gözümün çapaklarını sildim, pijamalarımı çıkarıp en dekolte kıyafetlerimi giyindim, makyajımdı saçım başımdı parfümümdü derken tastamam ekranın karşısında en şuh pozumla oturup sawyer ı.. sawyer ımı beklemeye başladım... dakikalar.. saatler geçti ama sawyer gelmedi... biz ablamla sawyer ı kaça bölsek nası paylaşıp da yesek die tartışırken nihayet star haberin 100bininci son dakika haberi bitti ve nefrtle bakmakta olduumuz uur dündarın donuk suratına bi aydınlık bi nur indi sanki. dudaklarından o büyülü sözler döküldüğü anda... "looağğst ın sawyer ı josh holloway şimdi stüdyomuzda...." /tam htrlamıorum şimdi buna benzer bişiidi /

ve ardı ardına sorduğu idyotik sorularla, döt olup da bozmadığı, bozmamak için adeta yırtınmakta olduu suratındaki o korkunç, gergin, yapay gülümsemeyle hepimizi devasa bir hayal kırıklığına uğratmış olsa gerek... gerçi ben yüzündeki o embesil ifadeyi sawyer a aşık olup nutkunun tutulmuş olabileceğine bağladım ama tamamen kendi mallığı da olabilir... bilemedim... nese efem.. o "dazzling creature" ekrandan kaybolunca yapıştırdığım burnumu camdan çektim ve pijamalarımı tekrardan giyip hayal kırıklıından muaf düşlerime geri döndüm...

akşam ise yine benzer bi çığlıkla irkilerek doğruldum.. bi kez daha o tanıdık sesin kaynağının yattıı odaya gittim... yine star tv ekranları... yine hiç sefmediim bi yüz... sinan çetin.. fenomen die bi program sunmakta... ilk başta fragmanını görüp "ohaa türkler süper bi korku gerilim dizisi mi yaptı aceba" dediim program meğerse metafizik olaylara kendini adamış bi avuç mentalist, ilüzyonistle dolu bi freak şovmuş... ilk yarışmacı teoman la bi kız şimdi adını bilmiyorum ama saçı başı süperdi bende o saçtan istedim.. herneyse onların arasında bişiiler bişiiler kurdu etti ona dokundu öbürü ayağa kalktı fln etkilendik... dierlerini de izlesek mi derken o baş şarlatan çıkıverdi sahneye... " evinzdeki tüm bozuk saatleri tv nin önüne koyun, çlştırıcam. tv nin üstüne de bi metal kaşık koyun, bükücem.. hadi bakalım reklam arasında enerjimi göndercem, bi yere kaybolmayın" dedi... biz de süper salak saftirik insanlar olaraktan efdeki tüm saatleri kaşıkları neyim toplayıp odaklanarak beklemeye başladık... içimden çalışan saatler, bükülen kaşıklar falan hayal ederek geçirdiğim bi 2 dk nın ardından sonuç tabii ki fiyasko oldu... ulen nie bööle şeyler bize olmuyo , yeterince odaklanmadık mı acaba, yoksa saatlerimizin çlşmasını yeterince yürekten istemedik ondan mı olmadı bu meret die düşünüp en sonunda nihai gerçeğe vardık : kandırılmıştık !!! ve sonrasında gelen korkunç ve ezici bi özsalaklığını farkına varış hissiyatı var ki daha fazla bunun üstüne konuşmak istemiyorum...

tüm bu saçmalıklar en son berk eratay diye alterno bi gencin sahneye çıkıp ablamın yüksek, benim ise "ulen ya varsa" noktasında gidip gelen 3 harfliler yada farklı boyutta göremediimiz canlılar, etrafta uçuşan ruhlar vs itikatımızla pervasızca oynamasıyla doruk noktasına ulaşmış oldu. yani o en sondaki gözleri ovalayıp lensleri yukarı ittirme anını görmesem ciddi ciddi içine bişii girdiğine inandım, korktum... her tırstıım noktada olduu gibi bi açıklama bişee diyen çaresis gözlerle ablama baktım ama o da saolsun " ben nie bukdr korkuyorum sanıyosun, 4. boyut tabi göremiyoruz, heryerdeler... " vb açıklamalarıyla yangınımı iyicene körüklemiş oldu... herneyse demin bu vidyoyu görünce en azından bizim gibi tonla salağın dünyanın farklı kıtalarında ikamet etmekte ve bi şeklde yaşayabilmekte olduğunu anladım.... izleyin kısaca... nası bukdr uzun yazabildim ben onun şoku içersindeim halaa... gerçi kimse okumııcak buralara kadar istediğm gibi zırvalayabilirim.. yapar mıyım ? yapmam tabi.. uykum var

saalıcakla kalınız

öperim ...

itai T_T

2008-04-14T05:58:00.000-07:00

mUTLu değilim efem. Yorgun, kırgın ve de büzgünüm... haala devam edebiliyosam derya adında bir hanımefendi sayesindedir. yat dese yatıyor, kalk dese kalkıyorum. hiçbir kararın sorumluluğunu, sıkıntısını yaşamıyorum, parayla ilgili bir derdim de kalmadı. o ne verirse onunla yaşıyorum. bitince evde oturup günlerin geçmesini bekliyorum. Aklımın ermediği, mantığın gerektiği, gücümün tükendiği heryerde yanıbaşımda dikelmiş duruyor buluyorum onu. Elimi bıraksa kalabalığın arasında kaybolurum, belki bunu farkında...

herneyse

ilk cümleden sebep ne yazmak ne de konuşmak ister bu gönül... belki bi süre böyle upload yığınakları yaparak geçiştiririm blogu, ve hatta bu keyifsizlik ve trajedi devam ederse nihai bir son bile bekliyor olabilir seni blog... dedim ya üzgünüm.. senin için bile ...

Joan As Policewoman & Antony - I Defy ♥ ♥ ♥

Nana OST - let go ♥ ♥

Connie Francis-Siboney ♥

St. Thomas - The Railroad ♥

Taxi taxi! - All I Think Of ♥

Ville Valo and Natalia Avelon - Summer Wine

not : şuradan da el emeği göz nuru kocaman bi anime ost derlemesini iç edebilirsiniz.

ebet bu kadar...

esenlik ve afiyetle kalınız...

sefgiler....

"The healing has begun"

2008-03-19T13:41:00.000-07:00

pilog,

istersen hiç o "yrn sana şunu yapıcam, bunu yazıcam" kısmına girmeyelim, gerçi sözümü tutamayacağımı söyleyip gerçekten de sözümü tutmamam yeri geldiğinde ne kadar da tutarlı olabileceğimi gösterse de yine de şahsımda bi özgüven çatırdaması yaratmadı değil....

her neyse, daha önemli bi mesele var şimdi. hazır hasta yatağımda her yutkunduğumda boğazımdan aşşaa bi pinpon topunu yuvarlamaya, ürettiği sıvı başka bi kimyasal formülde olsa ist.lunun su ihtiyacını karşılayabileceğinden şüphelendiğim bi burunla başa çıkmaya çalışıyoken kan ter içinde geçirdiim tüm gecede bana eşlik etmiş müthiş bişeyi buraya not düşmemek olmaz... olamaz.... bakın ne diicem şimdi : :: : :

sefgili okur,

bu albüm ( ONCE OST ) ilaç gibi geldi bana, ne zmndır beni heyecanlandıracak bişeler dinleyemiyodum ve artık filminin de verdiği gazla mı bu aşk doğdu bilemicem ama en az 4 tane hit den bahsediyorum burda... upload edicem 3 ünü.... diğerini de albümü indirip kendiniz şeedin ama dimi... aaa hereşyi benden beklemeyin ... ayrıca filmi de izleyin, sıkılırsanız bana gıyabında argo sözler söylemeyin. ya da o filmden sıkılacak biri de okumasın ulen bu bilogu...

Glen Hansard and Marketa Irglova - Falling Slowly

Glen Hansard and Marketa Irglova - When Your Mind's Made Up

Glen Hansard and Marketa Irglova - If You Want Me

hı bu arada telefondan sonra aypodum da bozuldu bidaha, dijital dünyanın benimle çok afedersiniz tssak geçtiiinden hiç bi şüphem kalmadı artık...

şimdi gitmem gerekiyo, akşam gelip devam etcem :DDD

öperim

afiyetin zaafiyete doyduğu zamanlar... ve lüzumsuz detaylar...

2008-03-15T14:37:00.000-07:00

sefkili pilog,

tum teknolojik engellerim kalktı demeye gelmiştim ki ne goreyim, youtube e erişim iletişim bakanlığındaki mogollarca durdurulmuş.. oysa sana ne de güsel fidyolar yükleyecektim, böölece postu da ucuza getircektim, ama nooldu şimdi, yazacak bişeler bulmam gerek....

peki.... düşüneyim biraz....

ehmmm... bgn polymer dersinde proje konusu olarak biocides ı sectim pilogcum. sonra bana animelerde saçmalığın bi üst limiti olmadığını kanıtlayan 12bölümlük bi anime izledim.hemen bitti...
Akşam yemegi için annem gittiğinden beri babam ilk defa insafa geldi ve yemek pişirmememizi dışardan söylememizi buyurdu. ablamla ben çok sevindik. o kentaki den bişeler söledi, ben tost istedim, tost getirdiler, yedim. doydum.

hoşuna gitti mi? devam edeyim o zmn.....

formatta hem benim hem de ablamın bildisarayındaki herşey gitti, tamamen benim salaklığım... artık torunlarıma göstereceğim gençlik fotooraflarım yok !!! var da ondan bundan topladıım kadarıyla olucak... halka açmadığım özel olanlar ise.... sonsuzlukta bilinçsizce süzülen ayrık piksel parçacıkları oldular artık...

fest. biletimi aldım, aldım ve ayın geri kalan gunlerinde kuvvetle muhtemel sefil bi yaşamım olacak. babadan para istemek zordur, ya da sadece bizim için zordur belkide ne biliim. anne varken herşey dengede, herzmn para vardır çıkarılır bi yerlerden... ama baba için en mühim konu yanan ışıklar, kapanmayan bilgisayarlar, hayatı tanımama , fakirlik nedir bilmeme sorunsallarımızdır. hıı bi de anne etrafta yoksa konu ara sıra bekarlık gunlerinde hastanede yatarken kendisine aşık olan hemşire kıza gelir, ama biraz hoppadır sanki. paşa babamın evlenilecek kız kriterlerine yeterince uygun deildir. kalbi istemeden kırılmış ve bi süre sonra hollandadan tutup getireceği kızıl ip kaşlı zayıf hatunla tanışıp yuva kuracağı parıldak günlere doğru yelken açılmıştır....

fest demişken, kanayan bi yaramdan bahsetmek istiyorum pilog ;

sanırım belçikaya uçak bileti almama gerek kalmayacak, ablam bu hızla pasta yapmaya devam ederse yuvarlanarak rahatlıkla gidebileceğimi düşünüyorum. neden mi? :

daha niceleri var da upload ederken sıkıldım. yrn yazlıktan dvm ederim pilog...

____________________________________________

üzerimde kesin bi lanet var, herşey düzeldi diyodum ya, bgn de telefonumu yere düşürdüm, elime alıp yokladım, herşeyi tastamam yerinde... ama ekranı ruhani bi beyazlık kaplamış. Pixellerden kendine kefen mi edindi nedir, geridönüşü olmayan bi yola girdi zaar... ayrıca tamircilerde geçen son 1 ayımdan sonra bi 6-7 ay elektronik zerzevatlara dair tek kelime dahi duymak istemiyorum. >:| oysa mekanik sistemler ne güseldi....misal walkmanim haala çalışıyo, ama aldıım/aldırdığım discman in mp3 çaların sayısını hatırlayamıyorum bile.. artık herşey çok dandik... kızgınım, kırgınım sana 21.yy >>:// !!!!

seni bi göndereyim sefgili postum, yrn ya da belki bu gece bi tane daha yazıcam... yorgunum... tüm gün arabada ve gittiimiz restoranda (bkz. prisscik meyhane kültürü öğreniyo) tepeme tepeme türk sanat müziği çaldılar, çok yeşillik çok deniz çok güneş gördüm bgn plog.... alışkın deilim, oksijen çarpmış olabilir, ya da hayatın boyu otorite timsali olmuş babayı ilk kez kafası güsel görmek de sersemletmiş olabilir... ( üstünden geçen uçağa bakarak seslenir ; " napıyosun orda hemşerim, in aşşaaa da iki çift laf edelim")

....................................................

yaa... işte böyle bilog... yrn sana ne kdr salak bi insan olduğumdan bahsedeceim... edemeye de bilrim, söz vermeyeyim, sözlerimi tutamam ben... seni ve kıymetli okurlarımı hörmetle kucaklar, esenlikler ve afiyetler, bu olmadı.... seni kucaklar, hörmetli okurları afiyetle yerim... hııh bööle güsel oldu sanki ^_^

ışık sizinle olsun efem...

sağlıcakla...

2 şey diyip gidicem....

2008-03-03T09:43:00.000-08:00

vurkaç postlardan biri daha.... bildisarayım halen bozuk, aypodum ve telefonum da öyle... kulaklığımı, garanti belgesini nası olsa kullanmam diyip rujumu dengelesin diye öptüğüm için henüz değiştiremedim. aslında blogu takip edenler bilir, kulaklığı bana satan adama aşık olmuştum... belki bu öpücük....

neyseee....

2 şey var, biri az önce ablamın gösterdiği bi site.... oyuncular sırayla sistemin kendilerine verdiği kelimeyi çizerek anlatmaya çlşıyo, klasik gibi görünse de eğer çalışan bi bil.ım ve zamanım olsaydı oynardım heralde... izlemesi gayet keyifliydi zira...

http://www.isketch.net/

bu da ntv yda cnbc-e miydi htrlamıyorum şimdi, ama ikisinden birinin 1 milyonuncu oscar töreni tekrar yayınında gördük...yine ablamla beraber... ilk bi 10 sn sonra sanırım ikimiz birden şarkıyı bian önce nette araştırmayı kafamıza koymuşuz ki biter bitmez gugıla saldırdık... en iyi film müziii ödülü fln aldı sanırım. bi ödül aldı ama ne bilmiyorum... dinleyin işte sonra da bu ne biçim şarkı die terbiyesislik etmeyin... ayıptır...

fidyoyu gömemedim, meraklısı şu linkten şeetsin :

Glen Hansard and Marketa Irglova- Falling Slowly , performed at oscars

en iyi oricinıl song ödülüymüş bu arada....

ebeet bitti.. bukdr bu post... sevgiyle kalın..öperim....

MiM

2008-02-21T08:01:00.000-08:00

periciğin mim i olmasa bi 1-2 ay daha yazmazdım heralde... evet bilgisayarım bozuk, internetle maillerimi kontrol dışında pek bi ilgim kalmadı, mezun olmaya çalışıyorum, yaptığım tüm serserilikler burnumdan geldi, geliyor... koşturuyorum, eve genelde 9-10dan önce gelemiyorum, gelince de bi film koyup ona bakarken uyuyakalıyorum....yabanileştim, istediğim kişiler dışında başkalarıyla iletişim kurmaya ihtiyac duymuyorum... onlar gelirse de hayır diyemiyorum... ekşını min. düzeyde tutmaya çalışıyorum, istediğim biçok "event"i kaçırdım ve hiç olmamış, olmayacaklarmış gibi kabullendim onları.... ztn param da yok yani kısaca hayatım bu şekildeyken yazmak istememem sana da çok makul gelecektir okur... hı herşey o kdr da kötü deil cnm, güsel şeyler de oldu arada ama şu temmusdaki belçika vakası dışında böylesi umama açık ortamlarda paylaşmak istediğim şeyler deiller açıkcası....

neyse efenim yaa.... şu 3 değer verilen ünlü kadın mıydı, o mim e geçeyim... kısaca bahsedicem 5-10 dk da evi terketmem gerekiyor zira...

1- Ella Fitzgerald :

kendisine aşkımın miladı, yaklaşık 1 sene önce kuzenimin verdiği 10larca jazz cd sinden birinin winampımda çalmaya başladığı andır. çok bilinçli elit bi jazz dinleyicisi deilim okur. şimdi artistlik yapıorum sanma ama bu kadının mucizevi sesi beni kaç kere ağlamaktan nefes alamadığım zamanlarda kurtardı, kulağıma huzuru fısıldadı hatırlamıyorum. beni mevcut halimden daha alt bi yere sürükleyen şarkıları, grupları, o zmnları atlattıktan sonra bi daha da dinlemek, htrlamak istemem, hatta gıcık olurum onları gördükçe, herşeyin sorumlusu onlarmış gibi.. aynı şeyi mekanlara,çoraplara, cep telefonlarına, doğa olaylarına da yükleyebilirim... ama konu bu deildi tbi, neydi konu...hıı ella... ebet.. içimdeki tüm kötü hisleri, hüznü durum ne kdr kötü olursa olsun silip süpüren, yatıştıran, keyif veren ilahi bi sese sahip olduğu için, zor zmnlarda nefes almamı sağladığı için tapınılanlar listemin başına koyuyorum kendisini.. ve bidaha acelem olduu zmnlarda blogger başına geçersem ertesi sabah uyanayım ve bi bakmışım ki zenci gırtlağım,köfte dudaaam olmuş olsun, tmm mı, bak büyük konuştum.. ona göre sayın kendim...

2- Liv Ullman

fetiş yönetmenimin fetiş oyuncusu olduğu için, oynadığı her role bu kdr yakışabildiği beni benden alabildiği için... yönetilmekle kalmayıp yönettiği için... e norveçli olması da nası denir tuzu kaymağı oldu... yok ööle deildi sanki o... nese efenim anladınız siz onu, bu panik halinde uzuun uzuun anlatamııcam beslediğim deriin duyguları...

burda bi es vereyim, 3. ü de eve dönünce şeederim.. ztn " ben kabak yellerini izliicem,ne zmn gitcen sen " gibi bi sebeple oturduum odadan kovalandığım şu son 2-3 dk boyunca yeterince gururumdan yedim... şimdilik esen kalasın blogcum... arife gittim dönücem...

............................. ve döndüm............................................

3. Bülent Ersoy

onun için ne desem boş... idolüm... saçından makyajına, kıyafetlerinden pırlantalarına kadar herşeyine hayranım... bence o kalıplı , o şaaaşaalı görünüşünün ardında sevgiye ve ilgiye aç savunmasız küçük bir kız çocuuunun pırpır çarpan minicik yüreciği... eeeğğğğk tmm ben de daha fazla dayanamııcam okur .... gerçek 3.e geçiyorum.. böeöeğğk ://

....................................................................

3. bJÖRK Ay olmadı Björk ....

aaa
vallahi de dilim tutuldu a dostlar, ne diyeyim nasıl başlayayım bilemedim...

şöyle diyeyim mesela... ella nın kuması olur kendisi... ve hatta yok ella onun kuması olur aslında... homogenic tee 97 de yayınlandığına ve bnm de ilk dilediğim albümü olduğuna göre.. uuuw... ulen ne ara geçti onca yıl .. nese nese.... björk diyoduk....

öncü, çağ açıp çağ kapayacak niteliklere sahip bi kadın olduğu için, içindeki cevheri dışına çıkarabildiği için /bkz mesela ben haala çıkaramadım ve bu şklde dvm edersem korkum o ki insanlık belki de başına gelebilecek en iyi şeyden mahrum kalacak... /, dancer in the dark daki performansı, kavırları, insanın görünce içini ferahlatan,yüzünü güldüren tüm sevimli hal ve tavırları için..aman be ne uzatıyorum işte bize sunduğu herşey için ...

...........................................

karnım aarmaya başladı ve maalesef ben bunun ne anlama geldiğini çok ii biliyorum ... hadi vedalaşıyoruz burda... bi dahaki sefere dek... hıııı adet yerini bulsun mim i iletmek gerek.... mimi, tremo ve haala yaşıyosa pudra sultan yazsın bu tapılası 3 kadınlarını.... haydin okurlar sizi de ....ı ııh vazgeçtim yok size bişe...

eSENLİK Aman BE esenlikle kalınız... hadi kıyamadım yine öptüm hepinizi canlarım...bye

dis is da count-down tuuuuuu extinction

2008-02-11T05:29:00.000-08:00

Ah blog, vah blog, ne ettin de benim gibi bi sahibin eline düştün, kimbilir ne büyük hayallerin vardı başlarken.. Çok okunan, ailecek sevilip sayılan popüler bi blog olucaktın, üzerinde patlayan flaşlar altında hafiften kısıp ufukta anlamsız bi noktaya sabitlediğin gözlerin, makyaj hileleriyle vurgulanmış tanrısal elmacık kemiklerin ve dudak kenarlarına yerleştirdiğin yarı hınzır, yarı mesafeli ama tam dozunda ışıltılı gülümsemenle kırmızı halının her bir santimini alkış kıyamet fan çığlıkları arasında arşınlayacak ve muhtemelen gecenin sonunda " best blog ever " yahut " lifetime achievement" heykelciklerini kucaklayıp kodak binasını terk edicektin... canın istemiyosa after party e de katılmayıver gitsin canım.. ztn şöhretin doruklarındasın,

Ama biliyosunki şekerim, hayatta kovaladıklarımız ve bizi kovalayan kader arasında asla kesişmeyecek olan onulmaz bir paralellik mevzu bahistir. bu bağlamda makus kaderine boyun eğip iyi, hayırlı bir mümin olmanı ve bana tapmaya devam etmeni salık veririm ay yüzlüm, kabak dötlüm canım blogcum benim...

Bilmiyosun ama bir süredir etrafımdaki tüm teknolojik aygıtlar vefat etti, ballandıra ballandıra anlattığım kulaklığım karlı bir ocak akşamı şenturna adlı bi apartmanın giriş kapısına sıkışıp son nefesini verdi, bilgisayarımın şarj kablosu tarafımca sıkıştığı alandan kurtarılmak üzere hunharca çekilirken orta yerinden çatlayıverdi. Sevgili ipod um Gülse çalışma saatlerini kendi hazırladığı kozmik çizelgeye göre düzenlemekte, küstah telefonum nokya ise nası oluyosa artık geceleri başucumdan kaçıp kaçıp ablamın koynuna girmesiyle başlayan başkaldırılarını son 10 yılın teknolojisinden muaf garipce bi cihazı teselli ödülü misali ardında bırakarak hayatımın iletişim kuşağında darbe niteliğinde değişimlere yol açmıştır... böyle dolambaçlı, kafası karışık cümleler kurudğm zaman kendime çok kızıyorum ve rahatsız oluyorum blog.. o yüsden yabancı bi bilgisayarda geçireceim şu kısıtlı zaman içinde söyleyeceklerimi söyleyip koşar adım kaçacaım..

Tüm final zamanı boyunca 2 anime serisini bitirdiğim düşünülürse acınası akademik hayatımın sebep ve sonuçlarını analiz yolunda büyük adımlar atmış oluruz. ayrıca burası o kadar gürültülü ki kafamın içindeki düşüncelere dahi ulaşamıyorum... neyse blog, erken kalkan yol alır demişler.. Bi an önce başlamak gerek...

________________________________________

NANA
tüm gerekli bilgiyi alabilceğiniz şöyle bir adres varken bu kısıtlı zamanda fazla uzun konuşmaya gerek yok efenim. yine de okumaya üşenceğini bildiğim milyonlar için kısa bi özet yapayım ;

Animenin adı nana, çünkü 2 başkahramanın da adları nana. Tesadüfi bi şekilde de tokyo ya giden bir trende hayatları kesişir... Punk olan nana çok kuul dur ama diğeri sadık, itaatkar, sevimli cimcime bişiidir. tesadüfler tesadüfleri kovalar ve aynı evde yaşamaya başlarlar... bu arada punk olan nana nın grubu Blast -ki henüz yırtamamış bi oluşumdur- ve nana nın sefgilisi Ren in blast ı uğruna terk edip gittiği Trapnest diye bi grup vardır ki onlar çoktaan şöhretin tatlı anaç kollarına kendilerini bırakmışlardır...

ulen ii de bu bööle hiç özete benzemiyo, biraz daha devam edersem kaptırıp tüm hikayeyi anlatır spoiler üstüne spoiler verir herseyi b.k ederim, o zmn sus sena..

Demek ki neymiş ? bu iki punk grubu hafiften kapışacak, aşklar, dedikodular, entrikalar havada uçuşucak, kah gülüp kah
ağlayacağızdır... ve bir uyarı, ebet... anime dişilere yöneliktir. seven sayan bir er kişiye henüz rastlanmamıştır. onlarla anca final fantasy ya da klasik 70-80 li dönem animeleri izlenebilmektedir... olsundur, her dişi kuşa kendilerinden bişeeler bulabilceklerine ant içebilceim bu animeyi şiddetle tasfiye ederim. öperim.

Ouran High School Host (Club)

Üstad değilim ama bugüne kdr izlediklerim arasında tmm naruto' ya da az tapmadım değil ama en eğlendiğim en sefdiğim anime bu oldu. adından da anlaşılcağı gibi okul komedisi diyebiliriz ama herşey o kadar absürd o kadar eğlenceli ki mimiksiz, kırışıksız yaşam ilkemi gülmekten kıvranırken bir an olsun düşünmeye fırsatım olmadı sevgili okuyucu. Bunla da ilgili detaylı bilgiyi şu adresten alabilirsiniz, üşendim şimdi yazmaya ama izleyin bak çok komik... =))

....................................................................................................................

kullandığım bilgisayarı sahibine vermem gerekiyo, o yüsden aa ama yok önce mutlu bi haber vermem gerekiyor.. EVLENİYORUM !!!!!!!!!! ehuheuhe tabiiki yalan çitlenbik okur, 33 ünde eflencekmişim, annemin falcısı böyle buyurmuş ... sadede geliiim :
Temmusda efenim... kuvvetle muhtemel....Radiohead i canlı izleyeceim... eer yol arkadaşım satış koymassa -ki koymas heralde- politik tutumlarına uyuz olsam da belçikalarda 3-4 gün zıplayıp geleceim... yok gelmeyeceim ordan sonra hollandaya gitmek zorundayım... detaylı bilgi için ( bkz. )

Evet, aşkımız buraya kadar.... haala kaldıysa okurlarımın al yanaklarından kiraz dudaklarından sevgiyle öper, hepisine esenlikler şenlikli günler dilerim....

music for indie dummies vol. - 273

2008-01-10T13:47:00.000-08:00

herşey, herkes için olduğu gibi sana da gerekli zamanı ayıramıyorum, ve daha kötüsü ara sıra aklıma geldiğinde içimin bi an olsun burulması dışında bundan pek de bi rahatsızlık duymuyorum... yine de beraberliğimizin 1 buçukuncu senesine yaklaşırken artık gelenekselleşen şekilde kendimi baskı altında hissettiğim, sorumluluklardan kaçmak istediğim bu gibi zamanlarda bir kez daha sana sığınmak istedim...

ayrıca geçen aypodumun bi köşesinde şunları buldum. Podcast olayını kurcalarken eklemişim sanırsam fakat şuan ne zmn, nasıl yaptım hatırlayamıyorum... yine de bu işlerden anlayan ve indie seven kimseler için şurdan yahut burdan ulaşılıp iç edilebilecek yayınların takip edilmesini şiddetle tavsiye ederim. hı bi de şu da onlarla ilişikli bi blog. ama henüz kurcalayamadım, daha geniş zamanlarda işalah der, hepinizi elma yanaklarınızdan öper kaçarım... sevgiyle kalın...

Mendetz - Future Sex

myspace : http://www.myspace.com/mendetzrmx

Lykke Li - Little Bit

myspace : http://www.myspace.com/lykkeli

Burmese Days - Early Hours.mp3

başlık hususu beni geriyo canım... izninle hiç yokmuşsun gibi davranmak istiyorum...

2007-12-11T10:12:00.000-08:00

Sevgili Blog, sen günce falan deilsin,kandırma insanları... acayip, garip gurup, abuk subuk, it kopuk, nane-molla / bu olmadı sanki / her çeşit insan girip okuyabiliyo seni, sonra gelip bana hesap soruyo.. bu hafif meşrep, kolay ulaşılır, şuh tavırlarından bıktım artık !... hiç mi bi yerde raat yok ulen, günlük tutiiim dediydim onu da odamı temizleyen teyzenin elinde gördüm dün, kaptıım gibi çıktım okula gittim, okulu kırdım dou banka gittim, kulaklık almaya... kulaklık satan çocuğa aşık oldum !!! - o helecanla, çarpıntıyla dükkandan çıkıp yolumu kaybedip denizi görene kadara tabanlara kuvvet verdikten sonra , sarışın /ve tabiki güzel/ erkeklerin pembe giymesinin , kirli sakalın, gamzenin, efendilik kisvesi altından kontrolsüzce yer yer pörtleyen fırlama tavırların vs. dişi beşerler için ne kadar tehlikeli olabileceğini kanıtlayan suratımdaki eblek ifadeyle kadıköy vapurunun camından dışarı bakarken üstüme başıma etrafıma bi bakındım ki bişiiler eksik.. mor bişiiler.. üzerinde nice girls finish first yazan içinde ise artık beni yerin dibine sokabilcek idyotik, platonik, obsesif-kompülsif saçmalıklar ihtiva eden canım günlüğüm ve onla beraber elimde taşıdıım kipat ( ihsan oktay ın suskunları elbet (^_^) yoktu ortalıkta... ve bunları suratında şebelek ve hınzır bi ifadeyle bir saat sonra kimin ellerinden geri aldım tahmin edersiniz ? ... bak işte devamını yazamıyorum, bu kadarı bile birilerinin kazanmaya çalıştığım güvenini yerle bir etmeye yetecektir heralde... nese... unut tepedekileri ben başka bişe anlatıcam sana....

dün, bi gece öncesinden birinin "sığınmacı" tavrımla ilg. sarfettii bi söz, çaktırmadım ama koydu sanırsam ki, ertesi gün gurur yapıp doğubank gibi daha önce hiç gitmediim, tırsınç -bnm için her yeni yer ööledir- bi muhite tek başıma yollandım. işte o gün ist.u ciddi manada sevdiimi anladım sevgili blog, bikaç saat içinde, gidilen her semtte ayrı bi deli -bayaa bayaa deli ama- görebilir, birbiriyle

- Muraaat, sümüklü muuraaaat
- Keriiiim, sidiklii keriiim

diye çarşının bi ucundan bi ucuna bağırarak şakalaşan satıcıların arasından geçebilir, derse yetişcem die panik halinde koştururken dolmuşlarının önünde dikilmiş gayet relax, geniş tavırlarla sigarasını tüttürüp içerden gelen yüksek volümlü darbuka ve klarnet sesiyle inceden kıvırtan, yanlarından geçerken attığın saniyelik bakışı anında yakalayıp arkandan gevrek gevrek "abe kuzum hadi yandaaan" die bağıran şoförler yamuk yumuk gülümsemeni sağlayabilir ve hatta aşık bile olabilirsin. hı bi de 600-700 sene öncesinin ist.unu,semtlerini, şimdi tarihi deyip masalsılaştırdığımız, zamanının uğrak mekanlarını, efsanelerini fon edinmiş bir kitap okuyorsan, üstelik ihsan oktay ın dilinden... ist.a karşı bu çeşit geçici bi hayranlıkla dolup taşman kaçınılmaz olur.Hani yatakta sarılmaya kalkınca bi ittiriverdiğin 30 yıllık karına alelede bi anda bi sn lik bakarsın ve coşan farkındalıkla gözlerinin perdesi iner, niyeti bozarsın ya.... bu onun gibi bişe... :D

bu arada kanımca grip oluyorum blog, az önce hapşurdum, saçma tipi çılgın menzilli nedüüü belirsiz sıvılar püskürttüm ortalığa, yatıp düş kurmak gerek... son 2-3 haftadır asosyalliin dibine vurduum için başka da anlatacak bişeim yok zaten sana, hı var aslında, ama bilmiyorm belki başka bi zmn çaktırmadan yeni olmuş gibi anlatırım şuan will&grace S3 izliyip uyumayı düşünüyorum, her geceki gibi.. uyku tutmassa da kipat... ayrıca saçım çok pis dökülüyo, körolasıca palette...

ii geceler bilog...

2007-12-07T20:23:00.000-08:00

önce şunu bi okuyalım canlarım....

o deil de sorarım sana blogcum, sen ne b.ka yarıyosun allasen... sana sinema&müzik ve geik mevzular dışında hiç mi bişee yazamııcam ben ?!! birileri okuuucak, başıma yine yeni yeniden iş alıcam die ödüm kopuyoo... bıffff nese gidim yatiim, yakında bi müzük postu şeeederim sana da zırlama şindi... öptm hydin ışık seninle kalsın.... ışık...reynbov... bak ilintilisin de ne güsel dileklerde bulundum de mi ehi ^.^

ağlamıyorum cnm, gözüme toz kaçtı...

2007-12-04T11:51:00.000-08:00

Günlerimi hastane ve yollarda heder edip tek kelimesine dahi çalışamadığım, 2 adet sumocu kolu ebatlarında sınav ertesi güne beni beklerken, hayat onu ciddiye almam için olmadık şeylerle beni imtihan ederken, aptallaştığım, güçlü olmak zorunda kaldığım ( üstelik daha önce bunu hiç pratiğe dökememişken ) böyle günlerde dürtülmeden bişe yazmadığım şu bloğa girip post yazmam niye ? ama gelişme var, geçen sene eşşek kadar uzun yazarmışım.. şimdi ise müjdeli bi haberi paylaşıp gideceğim :

şuan hayatta bana tek heyecan veren şeyin bu kitaba sahip olacağım gün olması acınılası bi durum mudur sayın blog ? canım blog, s.cmış durumdayım haberin yok... her nese.... öperim nar yanaklarından...

bunca keyifsizlik arasında bi de sana başlık bulamam canım ...

2007-11-29T11:29:00.000-08:00

"Tamam. Yazacağım. Ama bil ki, kan kaybeder gibi kelime kaybettim. Son yazdığım kitabın üzerine yıllar bindi. Ve bugünlerde, sokakta ateş istemek için bile iki kelimelik konuşmayı kafamda derleyip toparlamam gerekiyor. Provasız adımı bile söyleyemiyorum. Unutma ki ölmekte olan bir zihni yeniden hayata çağırıyorsun. Unutma ki Kayra'yı uyandırıyorsun ! "

Hakan Günday-Kinyas ve Kayra

..........................................................................................................

çok tatsız günler geçirmekteyim blog. gündüzleri sınavdı, okuldaki insanlardı... bi hengamenin içinde hadi geçiyor da akşam eve gelip kitap defteri bi kenara fırlattıktan sonra içimdeki karanlıkla oracığa yığılıp kalmak, saatlerce aralıksız uyumak, ve uyandığımda hepsinin geride kalmış olduğunu görüp bi ohh be diyebilmek istiyorum.

son senenin, 18 dersin, bitince yüzleşilecek belirsizliğin, sevdiklerini görememenin, ruhunu besleyememenin, üretememenin, üretecek iç potansiyeli çoktan tüketmiş olmanın, inatla yozlaşmaya çalışıp nihayetinde başarmanın, yukardaki quote u iliklerimde hissettirecek kelime kayıplarını yaşamanın, ve artık anlatamamanın verdiği huzursuzluk... birleşip genel olarak hayatımın içine ediyolar...

ama

beni asıl öldüren, bi-2 gün öncesinde artık emin olduğum bir durumun tespiti... Biri benden nefret ediyor, beni görünce yüzü gözü, şekli şemali bi değişiyo, gözler devrilip dudak bükülüyo... evreninden beni soyutlayıp öyle devam ediyor yoluna ve bilmiyor .... ne söylediysem, ne yaptıysam aslında tam tersini hissettiğim, içimdeki sevgiden, arzudan, heyecandan utandığım, her knşmamızda ya da görüşmemizde bunların hepsini gözlerimden okuyabileceğinden korktuğum içindi. ona ne kadar yakın olmak istiyorsam bir o kadar uzaklara itmeye çalıştım ve şimdi kayıtsızlığını, içimi ürperten bakışlarını gördükçe kahroluyorum...

üstelik ben bunu hep yapıyorum, lisede de böyleydi, en çok sefdiğimi en çok acıtırdım, onlayken sözlerim daha sivri daha can yakıcılaşır, araya çizdiğim mesafeyi geçmemesi için düzenli aralıklarla alttan alttan ayarlar verirdim. üni yıllarında da aynı b.ku yedim farklı farklı kişilerle ve şimdi... birini daha kaybediyorum -belki de çoktan etmişimdir- ve bunu engelleyemiyorum. yaptığım g.tlüğü biliyosa daha ne diyebilirim ki zaten...

.....................................................................................................................

nese, boş durmadım bu arada, müzükle aramdaki buzları erittim, ufaktan keşif olaylarına girdim... upload edebildiim kadarını koyuyorum aşşaa :

çok sefiorum bu adamı ben :

Richard Hawley-valentine

Richard Hawley- run for me

Richard Hawley- you don't miss your water
**************************************************
**************************************************
Viva Voce - Free Nude Celebs

Viva Voce - Fashionably Lonely

Viva Voce - Wrecking Ball [Tunng Remix]
***************************************************
***************************************************
komacan bi albüm .. link telef olmadan indirin derim :

Robert Wyatt-Comicopera [2007]

***************************************************
bu da ööle dış kapının sapı... wikispace im bozuldu diğer tekil mp3leri şeedemedim :(

Scout Niblett - Kiss

Arak Topik

2007-11-24T12:09:00.000-08:00

Bir intikam vaktinin eşiğinde yine sizlerleyim sevgili okurlarım. vahşi akademik hayatımın quiz-vize-final-proje-bitirme-poster vb. adlar altında düzenli aralıklarla ırzına geçtiği maddi ve manevi dünyam bir kez daha allak bullak oldu, artık yerine oturdu sandığım herşey bir yanılsamaymış meğersem ama şimdi konumuz bu değil... Uzun zmndır ilim irfandan nasibini almamış hafif siklet blog yazıları yazdığımın farkındayım ve şimdi onlara bir yenisini daha eklemekten bir tutam endişeyle beraber tarifsiz bir haz da duyuyorum, ve demek istiyorum ki, 7 aralığa kadar koma modunda yatması planlanan bu bloğa şu postu giriyosam bunu azimcan blogger sevgili cahilperi ye borçluyum. Onun blokundan çaldım bu fikri

aa bi de ebet bloğun şekli şemali değişti ve bunu da nerden nasıl neden çıktı bilmiyorum ama 1 die birine borçluyum. herzmnki üşengeçliğimle wordpress e geçmeyi erteliyo, o süre içinde de bizmnlar ilkgörüşte aşkla bağlandığım şablonumdan tiksiniyor olduğum için yazı neim de yazmıyordum.. ay nese sıkıcı bi hikaye işte 1 geldi herşeyi çözdü... Kararsızlığımla kendisine çektirdiğim işkenceler için tekrardan afdiliyor yardımı için 10yüzbininci kere şükranlarımı sunuyorum...

gelelim post mevzusuna, cahilpericiğin bloğunda verdiği link e tıklamamla başladı herşey, ve saatlerdir önce kendimin,derken eş - dostun ve artık dibe vurduğumuz anda hellokitty nin resimlerini fln upload edip salakça eğlendik... ebet salakça diyorum çünkü bunlarla harcadığım zmnda kompozit çalışsaydım yarın da transport çalışırdım, ztn almanca notlarım da eksik lanet olsun.. nese... VEEE İŞTE -şahsıma ait- SONUÇLAAAR diyerekten bağlayayım :

yani düşünün bunlardan çok daha korkunçları vardı, ruhani dünyanızın ve zarif estetik duygularınızın onulmaz bir şekilde yara almaması için onları buraya koymayacaım... ve fakat bendeniz... kalan ömrümde her aynaya bakışımda yansıyan suretimde kendimin o east/west-asian, afro-caribean ve 50% şempanze temalı hallerini göreceim.. Yarın bu lanetle geçireceğim kalan ömrümün ilk günü olacak.. Yine de gelecekten umutluyum, transportdan ,korozyondan falan geçer, bi bitirme projesi konusu da bulursam demeyin keyfime.. anneceğim de hollandalardan geliyor.. Ooh miss.. öperim kuzucuklarım.... Bir daha ki sefere kadar esen kalınız... Hı bi de bi link vereceğim canım : sağda solda görürseniz bu dergi yi alınız, iyi işler yapmaktalar, korkmayınız...
Sevgilerimle....

Gacııırt !!!

2007-11-17T20:25:00.000-08:00

anlamıyorum, tamamen düzensizlik ve rastlantı üzerine kurulu benimki gibi bi hayatta bazı şeyler nasıl oluyo da bu kadar istikrarlı bi şekilde rutine binebiliyor ?!?? Hem neden inatla bloğa özel hayatımı yazıorum ki, sinir oluyorum, ztn bırakıcam seni canım blog, sınavlarım başlıyo.... ama olmaz 1 şablon için o kdr uğraşıo, şimdi bırakamam seni cicim blog, hem belki tipitoşun değişicek o zmn daha sevimli gelirsin gözüme, sık sık gelirim ziyaretine, kafiye mi oldu nee... ehh yeter bee... : ////

bal blogcum, yazının başında çemkirdiğim rutine gelicem, bugün.... yaaa baştan aşşaaa güseldi, erdem beylerle beni bi haftadır heyecanlandıran, çok görmek istediğim Allah Korkusu Afiş Sergisi ne nihayet gidebildim. Sonuç hayal kırıklığı oldu, konuyu ele alacaklarını belirttikleri 4 kavram pek hoş, ve hatta iddialı ama afişlerdeki fikir ve tasarımlar, umabiliceğimden çok daha vasattı, elbet görülmesi gereken bikaç hoşluk vardı ama genel kanımız şudur ki ; meseleye pek sığ yaklaşılmış azizim. Gerçi elimizi vicdanımıza koyup böyle bi ülkede, daha açılmadan karşılaştıkları sorunları düşünürsek ne kdr protest bi tavır sergileyebilirlerdi ki diye de düşünmek gerek.. Nese gidin kendiniz görün işte, belki tüm bu dediklerim benim kendi sığlığımdır ve bakmayı bilmiyorumdur di mi ama cicim ? sığım ben.. o yea....

yaa nese, asıl meseleye döniiim, A.K.'dan sonra son gününde amber'07 e gidildi, gün kurtarıldı, sonrası da çengelköy,kadıköy,acıbadem derken gün sonunda hani bitebildiğine inanamadıımız şu youn,her daim hatırlanacak günlerin ardından yatağa uzanıldığında suratta beliren o anlamsız şebelek ifade yerleşti yüzüme... Peki sonrasında nooldu ?? içte sade bi t-shirt, üstte de ince bi montla motor üstünde geçirilen tüm günün ve sonunda alınan alkolün etkisiyle gecem zehroldu . tüm geceyi derinden, veremli öksürüklerimle tahriş ettiğim boğazımdan aşşağı galonlarca su yuvarlamaya çalışarak geçirdim, üstelik gün boyu yrm simit ve çaydan başka yemek yüzü görmemiş mideye onca bira tıkıştırılınca hayatımda yaşamadıım azap dolu mide bulantıları ve terleme buhranlarının içinde buluverdim kendimi... bi de utanmadan metalografi midir ne zıkkımsa ona çlşmayı denedim arada... kendimi leş gibi hissediyorum kısaca... çok güldük ağlamayalım die boşuna dememişler kuzum... da eğlenmek bana haram mıdır nedir yani,..

şimdi 7 aralığa kadar sınavlar var, kesin onlar da b.k gibi geçer, hani özel hayat, ruh sağlığı fln düzene giriyo yaa...

nie bööle nemrut blog yazıları yazıorum ki ben ayrıca ?! gerçi raatladım mı ? raatladım ebet ebeet uykum da geliyo sanki, brz daha su içip will and grace açılıp seyrederken uyunulabilir artık... elma yanaklarınzdan hasretle öperim canım okurlarım... esen kalınız..

Friction Factors For Flow in Tubes... ya da… Bi git allasen…..

2007-11-07T14:37:00.000-08:00

Selam biloğumu beğeniyle takip eden, beni e-mail ve fax yağmuruna tutan çok değerli milyonlar;

Sizinle bugün çok naif bir gerçeği paylaşacaım. 22 yıllık tüm düşünsel birikimimi, eşsiz tecrübe ve gözlemlerimi, herbiri birbirinden kıymetli bireylerden oluşan elit sosyal çevremi bi kenara bırakın, birazdan söyleyeceğim insanlık üzerine yapılmış en yerinde tespitin ispatını an itibariyle kendi üzerimde bizzat görmekteyim ki, o da şudur :

"ADEMOĞLU, yaşam gailesi içinde YONTULUR, FEKAT ÖZÜ, ASL OLDUĞU ŞEY, DEĞİŞMEZ! "

Aksi doğru olsaydı, şuan, hayatımın en gaz, en ciddi modda başladığım eğitim ööretim döneminde, 2 kez kaldığım transport dersinde, kitabın yegane boş sayfasını açıp bu satırları karalıyo olmazdım heralde. Özümdeki sabık arka sıra uykucusu, sırakaralıyıcısı, kitap/dergi karıştırıcısı, cins cins numara oyunları oynayıcısı, hocanın önünü dönse göbeğine, knşurken köpüren ağız kenarlarına ya da oynayan kulaklarına, arkasını dönse poposuna, keline neyim takılıp kalıcısı vs… 1 aylığına çıktığı tatilden geri döndü ve özbenliğim yüzümdeki sorumluluk sahibi idealist inek maskesini çıkarıp attı bir köşeye... ve ben yine vicdan azaplarının, gelecek çıkmazlarının kucağında buluverdim kendimi...

Herneyse olur böyle şeyler bilog, asıl bana bişe olmasın di mi dicektim ama bikaç gün öncesine kadar haberin yok, ölüyodum !!! yaa yaa.. du anlatıciim :

Toktokrumun dedikleri ışığında, bnm zavallı, kırık, biçare yüreciğim, alkol,stress, kafein bazlı özensiz hayatıma dayanamamış ve teklemiş, ritmi, ayarı , şaftı neyim kaymış ... Şöyle ki;

Sporumsu bi aktivite esnasında önce yüzümün sağ kısmı, sonra nerdeyse tamamı uyuşup, kasıldı... Dudaklarımı kapatamaz, gözlerimi açamaz bir pozisyonda, aynanın karşısına geçip gördüüm surat karşısında " hassktr felç iniyo nan " demekten kendimi alamadım /hı ebet iç monologlarım pek küfürsel olur, ama dıştan pek hanımhanımcık knşurum... çok ikircikliyim nan, sefmiom kendimi... ikircik neydi ayrıca, uydurma dötünden.. oops. dur sena../

Konuya dönelim, eet... felç dedim kesin, sonra da “haa” dedim “işte sen misin bu kdr dış görünüm takıntılı olan, an olsun haline şükretmeyen, tüm özgüvenini anlık fiziksel görünümünden alan yada tamamen yitiren... bak yamulur kalırsın bööle “ dedim... sonrasında da bi 5-10 kere fln yüzümü souk suyla yıkamışımdır ve tüm bunlar olurken etraftaki tanıdık bi allaan kuluna haber verme de yok, tek başına gizlice gidilen toolet öncesi sadece arif e bi " yahuu yüzüme felç fln iniyo galiba ehuehhe " gibisinden bişiler çıtlatılmış fekat sondaki neşeli tonlamamdan olsa gerek pek de iplenmemişim... neyse efenim, ben böle bi 10 dk oturdum dinlendim... sonra haydin devam dedim gittim içeri... aradan en çok bi 2-3 dk geçmişti ki, sol kolumu kaldırıp sırtıma götürdüüm anda tepeden aşşaaa, komple uyuştu kaldı, yani kolumu omzumdan alıp önüme getirebilmem için beynimin sağ lobuyla epey savaş vermem gerekti.. en nihayetinde başarmıştım ki bu sefer de parmaklarım kitlendi, hani özürlü yurttaşlarımızın parmakları fln kasılı bi vaziyette çarpık çurpuk durur ya.. aynen ööle işte... açamıyorum, kesin gidiyorm bi kaç dk a derkeen...

GEÇTİ ! bi süre kasıldı kaldı ööle ve yavaş yavaş normale döndü.. Ordan hemen çıkıp eve gitmek istedim, hani bişe olcaksa orda olsun güdüsüyle ama dolmuşa fln da binesim gelmedi, yürümek istedim , zira açık havaya çıktığım anda, "oyyy çiçek, araba, ağaçlar, ne şirin köpecik, gökyüzü... çok manidar.... hava da ecel kokusu alıyorum... tanrı? vat about di adırsayd ? " ve türevi ardısıra hisli düşünceler kumpanyasına bırakıverdim kendimi... işte neye baksam gözlerim doluyo, kebapçı gibi bişiin önündeki siyah çöp poşetini parçalamaya çalışan köpeği görüyorum meselaa, "ahh garibim, ne günahı var bu yavrucağın, biz domuz gibi yer yaşarken" diyorum... ya da şık bi restoranın önünde, parkettiği arabasının aynasında makyaj yapan kadını görüp "böhühüeheh bunu yapamadan da mı ölücem uleeyn" ve hatta abartıp şuan htrladıkça yarıldığım şekilde, sıradan parçalı, bulutlu bi gökyüzüne gereğinden fazla kutsal bi değer yükleyip ;

" istermisin birazdan bi ışık hüzmesi şu karanlığı yarıp bana dooru zoomlasın, tepedeki dar, çemberimsi akdelikten nur yüzlü bi dede bana seslensin ; "biliyorum evladım, bu dünyada aazına s.ctım, kapasiteni aşan sorunsallar çıkardım karşına, oysa sen güçsüz yaradılışlı, ağlak bi kulumsun, ama artık hepsi bitti, hadi gel artık yanıma miniğim..." desin... der tabi, nie demesin… ya hayır tanrım şindi olmaz, yanılmışım, ben dünyayı çok sefmişim, ölüm benden uzak dursunmuş... hüleeheböhühegghk “

diye içten içe isyanlara, hesaplaşmalara bıraktım kendimi... Bu din-tanrı muhabbeti pek bi derin, hiç girmiiicem onlara. Hırçın bilimsel ve tasavvufi dalgalar arasında kaybolacak geyikselliği göremiyorum kendimde…

Yaaa şimdi o deil de, ben bööle çok pis grip oldum, artık silmekten parçalanan ve hala inatla o gereksiz viskoz sıvıyı üretebilen burnum,birileri gırtlağıma pinpon topu sokmuşta onla yaşamaya devam etmeye çalışıomuşum hissi uyandıran boğazım, kozmik uzayda bir yerden bir yere kontrolsüz ve tamamen istemdışı bi şekilde savrulmamı sağlayan sarsıcı hapşuruklarımla gribin her anını dolu dolu yaşıyorken.. bana bu kalp çarpıntılarını "aşktan" oluyor sandıran kişi, arka sıracığımda otururken... şimdi böyle aksırıp tıksırıp burnumu fln siliyorum, ve elimde olmadan her seferinde yüzümde yıllardır üstünde çalıştığı şaheserini henüz tamamlamış muzaffer bir sanatkar ifadesiyle açıp açıp mendile bakıyorum... arkadan görüyo mudur bu şimdi, ...böööyk hayır yaaaa, bunca yıllık emeğim böhüühüh :(

ders bitti ben gider blog, hı ekşide okuyucu olan herkeşi -ki bu 40bin kişiye fln tekabül etmekte- çaylak etmişler, 10entry yazıp elenerekten yazar olacaklarmış... ne biliim... olaylar daha da ilginçleşecek gibi ...

Toparlayacak olursak , hayat, yaşamak felan… güsel şeylerdi… beyinboşaltıcı, hafif siklet blog yazılarına da bööle kolpa sonlar yaraşırdı… Gözlerinizden öperim canım okurlarım… Sağlıcakla kalın…

2007-10-22T15:44:00.000-07:00

*** Ebet tembel bi blogger 'ım, aklıma gelen tonla şeyi popomu bi yere koyup şuraya nakşetmeye üşeniyorum..Ama Aslı hanıma da dediğim gibi başlıca sebebi bloğumun template inden tiksinmeye başlamam, açtığım anda bişeler beni geri geri itiyor.. O sebeple Sanırsam yakın bir tarihte WORDPRESS e geçiorum ve oranın coşuk imkanları arasında o template senin bu templiiit benim koşturacaım. yani bana vaadedilen bu birilerince. Ve yine sanırsam wordpress zıkkımı için ücret ödemek gerekiyomuş artık çünkü devlet wordpress in "hosting" fasilitesini bi yazıdan sebep yoketmiş, gidip parayla sizi host edecek biyere başınızı sokmanız gerekiyor yani.. Çok şükür pintiliğimin doruklarda dolaştığı bugünlerde bir sınıf arkadaşım Mehmet, kendi alacağı şeyde bana da şey açacakmış.. şimdi dedii kelimeleri hatırlayamıyorum ama ayda 6 dolar ödeyecekmiş bu hede için...

***o deil de niye yazmıosun diyenler ; azmedip bişiiler yazınca ahanda buraya postalıyorum, bi nevi kendi bloğuma satış koyuyorum :

AYRICA UNUTMADAN FEYSBUK A KARŞI YENİ YENİ YEŞEREN DERİN SEVGİMİ VE MÜTEŞEKKİR RUH HALLERİMİ BİLAHARE YAZACAIM, ŞİMDİ ŞEEDEMEM, UYKU ÖNCESİ FİLMİMİ (jian gui-the eye-göz vs.) İZLEMEK ÜZEREYİM . ESEN KALINIZ.

Nostalcik Abuklamalar

2007-09-21T03:06:00.000-07:00

Pilogcum,

Her zamanki gibi film + kipat rutinlerinin ardından son olarak SU/lazefem/ blogger/ bigumigu dolaylarında araştırmacı kişiliğimin kurbanı olaraktan ordan oraya sürüklendiğim bi geceyi ardımda bırakmış sızmak üzereydim ki sourberry den bildiim, sefdiim bir pilog sahibesinin şu yazısına rastladım. Sonuç ; dün aynaya baktığımda, burun kenarlarımdan başlayıp dudak kenarlarıma uzanan fred çakmaktaş çizgilerimi tespit etmemle aldığım mimiksiz yaşam kararım uygulamaya konamadan patlamış oldu. Dahası unutmak ve unutturmak istediğim içten yanmalı motor yutmuşcasına sarsılarak kişnediğim o gülme buhranlarının kucağında acı dolu dakikalar geçirdim. Bilmem belki size o kdr komik gelmiicek ama benim için, okumaya başladığım anda ablacıkla Denizli'de geçen çocukluk yıllarının, anıların, enstantanelerin vs.. vs... zihnime hücum etmesiyle apayrı bi tat bıraktı şeyimde.. ehhm neyse işte anladınız siz onu... ve o an yıllardır üzerinde yattığım o kutsal defteri anımsadım . Şimdiki veletleri bilmiyorum ama bizim jenerasyonda hatıra defteri sahibi olmak, onu okulun en popüler / d.tü havada çocuklarına karalatabilmek korkunç bi statü sembolüydü. Aslında çok gereksiz ama kısaca bi özet geçicem o zmnları :

İlk olarak belirtmeliyim ki, ist. u en iyi ihtimalle 2-3 ay geriden takip eden tek bir sinemaya, o sinemanın hemen yanında tek bi müzik markete /ki o markette mirkelamın kasetini mi alsam tarkanınkini mi die durup saatlerce düşündüğümü bilirim, en sonunda da burak kut almıştım sanırım, ama serdar ortaç da olabilir, htrlamıyorum şimdi hani şu mikili, ziyan bi pantul giyip göbekten zeytin yedii zmnlar... başka türlü dinleyebilmenin mümkün olduğuna kafamın basmadıı zmnlar... / ve günümüzün sıradan bi BİM i büyüklüğünde tek bi süpermarkete sahip bi şehirden bahsediyoruz, gelişimi bu denli aktarmalı takip eden bi şehirde o zmn doal olarak bi özel okul da yoktu ve Hacı Halil Bektaş die bi ilkokula, Denizli nin tüm zenginlerinin bebeleri, biz orta sınıf (bknz: 80lerin sonunda 90 ların başında memur çocuu olmak ) ve bir de kenar mahalle çocukları doluşmuştu ama bu zoraki birliktelik el kadar veletlerin içgüdüsel gruplaşmalarını engellememişti tabii ki. Gerçi aynı gruplaşma lisede bile vardı, şimdi veletler bebeler falan diyorum ama 18 yaşında nası bi zihniyet sınıfı dou grubu - batı grubu die bölmeyi akıl edebilir ki ... Dou, Fem (Feto'nun Yeri) e gidenler, batı da işte Fen Bilimleriydi Mef di o züppe tayfa ... Sen nerdeydin die sorarsanız :DD sınıfın tam ortasında tarafsızlar sırası vardı, bendeniz de gruplaşmalardan zerre hazzetmeyen biri olarak o sıradaki yerimi almıştım =)) İşte aynı zihniyeti daha 10 yaşında bi bebeyken de taşıdığım için bi hafta denizlinin en zengin kesiminin oturduu villalar yöresinde ipek' in doumgünü partisine katılıyosam ertesi hafta o kenar mahalledeki hanife nin mütevazi kutlamasındayım falan... yaaaa... işte bööle eli öpülecek bi insanmışım efenim

Her neyse, beni bu son derece gereksiz ek bilgiyi vermeye iten sebep şuydu : bgn o defteri karıştırırken de sınıf farklılıklarının el yazılarına, o yazıların içeriklerine, defterde kişilerin sıralanış şekillerine nası yansıdığını gördüm ama tüm bu sosyal tespitler nihayetinde biraz olsun bile canımı sıkmadı, zira o kadar salak/gülünç şeyler vardı ki defterde, kimisini koyamıyorum çünkü sayfaların bi çou spiraller, çarpılar ve rasgele çizgilerle boydan boya karalanmış, muhtemelen ablamla kafga etmişizdir o da öç almak için defterimi kaçırıp karalamıştır fln... Sağ kalanlardan ablamınkiyle beraber 3 örnek koyucam, sinir oldum, postun yarısı da şarkı türkü olucaktı, eşşek kdr uzun yazmışım yine,başka bahara kaldı artık.. Lanetim geri döndü sanırsam
_______________________________________________________

ben ne diyim ki sana, halâ aynısın nan

____________________________________________________

bu hnm kızımızı htrlarım da şuan moda olan tüm o tüylü zerzevatı daha o yaşlarda giyerdi. tahmin edebilceğiniz üzere ipekler sınıfına dahildi... /denizli gibi 10 senede 2 kerecik kıytırık kar yağan bi memlekette tüylü tüylü çizmeler, kulaklıklar montlar giyerdi. Şuan kendi çapında moda ikonu fln olmadıysa muhtemelen seren serengil tadında bi kontes hayatı yaşıyodur =) /
_____________________________________________________

Bi çocuğa bu boyundan büyük lafları yazdıran nası bi hissiyattır aklım almıyor, 10 yaşındasın nan, tek derdin o gün ders sonundaki tetanoz aşısından yırtmak yada resim dersine pastel boyalarını unutmamakdır... küçük tilbem, annemin lafıyla ; sanki feleğin çemberinden geçmiş... dönmüş bidaha geçmiş..
_______________________________________________________

Nese kuzucuklarım.... Gözünüz aydın bitti post, daha uzatırdım,yaparım bilirsiniz ama günümü katletti bu post, defteri al, scan et, orasını burasını düzelt, yoruldum.. Velhasıl çalışkan bi blogger olmak istiyorum bundan sonra ( yalaan ) Hepinizi münasip yerlerinizden öper kaçarım canlarım,bizbizeyiz şurda :P

Saalıcakla kalın...

ismi Mesut göbek adı Bahtiyar

2007-09-11T18:21:00.000-07:00

Hayalet Blogger LuLu Hanım' ın aradığı Zeki Müren belgeselini araştırırken karşıma çıkan bi video...

Doğrusunu söylemek gerekirse paşamızı, ailecek yapılan seyrüseferler esnasında arabadaki zoraki dinletiler dışında özellikle oturup dinlemiş değilim, ki dinlediğim vakit de ne yazık ki öyle tüylerim dikelip kendimden geçemedim ( bende bu hisleri yaratan bir Münir Nurettin Selçuk ve bir de bikaç gün önce şans eseri dinlediğim Hamiyet Yüceses* olmuştur )

ama

sanat güneşimizin videodaki arz-ı endamını, mütevazılığını, sesindeki o sevecen tonu, bütünüyle temsil ettiği saygınlığı görünce ve bir de günümüzde büyük ses dediğimiz - ben demiorum o ayrı - beyleri, bayanları ve diğer klasman dışı varlıkları ( anladın sen onu ) düşününce 70lik Atatürkçü öğretmen emeklisi teyzeler / nedense gözümün önüne MiMi nin dünyalar tatlısı süper anaanesi geliyor :D / gibi zamanımıza çemkirmemek elde değil.

Neyse, paşamıza nur içinde yatsın diyelim ve birkaç dakikalığına dejenere hayatlarımızdan sıyrılmak üzere videoyu izleyelim...

Hoşçakalınız efendim ... =))

Lanetli Bir Gece Sonrası ...

2007-08-31T23:50:00.000-07:00

UZun zaman sonra yine o aynı his... bişeyler dün gece beni ziyadesiyle rahatsız etmeyi başardı, tüm neşemi söküp aldı içimden, söyleyeceğini söyleyip gittiğinden beri huzursuzca dönüp durduğum yatağımda uykuya yenik düştüğüm tek bir 10 dk dışında ( onda da bu huzursuzluğun kaynağı olan kişinin saçlarından tutup çektiğimi gördüm - ki rüya da olsa bu oldukça rahatlatıcıydı ! - sonra o da bnm suratıma sıkı bi yumruk attı ve işler çirkinleşmeden uyandım neyse ki ) hiç istemediğim şeyler yapmak zorunda kaldım; en unutulası, uzak köşelere itilesi durumları düşünmeye başlamak gibi...

Bundan kurtulmak için tüm silahlarımı kullandım, her zmn işe yarayanları... gerektiğinde sandıktan çıkardığım en yaran anıları, en berbat anımda duyduğumun 15 hadi bilemedin en geç 20 sn sonrası keyifle kıpraşmamı sağlayan şarkıları soktum devreye, zira 18 lik bi bebenin uzun süredir şiddetli bir aşkla benimsediğim, besleyip büyüttüğüm, sahip olduğum andan beri içeri ne gam ne keder girmesine izin veren yüzeysel, basit, fırsatçı ve kaygısız kişiliğimle aramı bozmasına izin vermeye hiç niyetim yoktu. // yaşım gelmişmiş.. terbiyesis // Zaman zaman gülümser gibi oldum ama o kadar çabuk terketti ki yüzümü, kendim dahi inanamadım bu ihanetine, sadakatsizliğine... Şu an içimdeki şey alıştığım, kabullendiğim ben değil.

Belki bu sahiplendiğim bendi artık yazamamamın sebebi... Bana Hermann Hesse i bıraktırıp Gülse Birsel okutmaya bAŞLATAN ŞEY...

Ve hatta aşık olduğum tek insanı da bu yüzden kaybetmiş olabilirim, hem de 2 kere... ona herkese gösterdiğim yüzümü gösterip herkese davrandığım gibi davrandığım için, o " sen böyle biri değilsin, senin bunları söylemeni / yapmanı kabul edemiyorum " dedikçe hayat verdiğim kişiye, ben olduğunu iddia ettiğim şeye daha bir sıkı sarıldım...

Ehh tevekkeli de deil hayatta en değer verdiğim adam artık ne sesimi duymak ne de beni görmek istemekte...

Belki de 1 senedir bedenime ve ruhuma verdiğim tüm zararların açıklaması da budur, olduğum kişiyi kabullenememem, bişeylerin acısını bi yerlerden çıkarma arzusu...

Üst üste 2 gece aynı hatayı, aynı talihsiz sözleri tekrarlayacak kadar salak bi insan olduğuma göre, bu endişe verici farkındalık hali, geçici olsa gerek, evet kalıcı olmasın lütfen, ya da başıma gelen en doğru şeylerden biridir bilmiyorum. tam olarak kimim, neyim, neyin olmasını istiyorum bilmiyorum artık.

Nihayet yatıyorum , uyandığımda birşeyler ne denli farklılaşmaya başlıyor, bekleyip göreceğiz...

Yazlıktayım bundan gayrı, bir elveda daha sefgili blog...

Still Alive Vol ± ∞ ۞ ۝ Ǿ β Θ § <=> @$%& ∞

2007-06-16T18:47:00.000-07:00

İtiraf ediyorum. Bir günlük tutmaya başladım. O yüzden artık buraya yazmıyorum. En son anlık bir sinirle yazdığım bir post yüzünden başıma gelenlerden sonra, tanıdık/ tanımadık birçok kişinin okuyacağı bir yerde, parmaklarımdan dökülebileceklerden korkmaya başladım ve babamın sene başında verdiği sıradan bir ajandayı açıp 2. sayfasına birşeyler yazmaya başladım. Nihayetinde, kapağında “ Sena Gümrük Müşavirliği LTD. ŞTİ. ” yazan bir günlüğüm oldu ! / şirket isminin denk düşmesi tamamen tesadüf ! /

Artık günlük tuttuğuma göre bloğun içeriği de ister istemez değişecek, elbet yine hayatımda olanlardan bahsederim ben, günlüğümü bile elden ele dolaştırdığım, hayatımdaki en mahremleri ( kimi zaman pişman olsam da ) yakınımdakilerle sansürsüz paylaştığım, “gizem” denen olgunun uzağımdan yakınımdan geçmediği düşünülürse birazdan yapacağım gibi yüzeysel, genel bir özet yaparım yine zaman zaman. Sonuçta buraya yazmanın, hayatınızda irili ufaklı yer kaplayan, yanınızda olan insanların, onlara yansıtmadıklarınızı burdan okuma, öğrenme şansı olduğunu bilmenin, başkaları tarafından da erişilebilir, somut birşeyler üretmenin de bir şekilde rahatlattığını inkar edemem.

Genel bir Özet :

Efenim, sevgili valideciğim yine Hollandalara gitti bizi bırakıp. Bir ay oldu sanırım ve ben paramparça hissediyorum. Hayır hayır konu odamdaki giysi tepecikleri, yerlerde ayak basacak yer bulamamam, sorumluluk denen şeyden zerre nasibimi almadığım için annemin ve jüjüyle ikimizin çiçeklerini sürekli sulamayı unutmam, 4 adet adını bilmediğim, gece kapanıp gündüz açan çiçeğin ölümüne sebep olmam, papağanımızın suyunu, yemini değiştirmeyi bağıracak takati kalmayana kadar hatırlayamamam, kesinlikle ve kesinlikle yemek pişirememem, aptal kabakların gerizekalı patlıcanlardan çok daha sonra kızardığını, yeşil uzun olan biberin ise en son tencereye konması gerektiğini, patatesin ise sabit bir tavrı olmayıp canı istediği zaman kızardığını bilmemem, binbir emekle ve sevgiyle yaptığım yemekleri kimseye yedirememem, kahrolası pilav yüzünden bir süreliğine kendimden nefret etmem, 3 öğün noodle yemekten karnıma ağrılar girmesi, sabah kalktığında mutfakta yeni demlenmiş çay bulamamanın verdiği ızdırap, evde hiç kavga gürültü olmaması, günlerin gecelerin sessizce, iz bırakmadan akıp gitmesi vs … Değil !

Annemin bu aileyi ayakta tutan, bize yansıyacak kötülüklerin karşısında ne denli güçlü bir sperm gelio dilimin ucuna ama kelime o deildi bi sn.. hmmm ssss.. hıh siii …..siper !!!! hihih buldum annem siper imiş hayatla aramızda, göstermez imiş ne korkunç olabileceğini güçsüz kaldığımızda… Çok pis özledim onu sevgili blog

..................................................................

Onun dışında çok ciddi bir sivrisinek sorunum var . Yani bloga taşıyacak kadar ciddi inanın ! Nerdeyse 1 yıldır şu minicik odada beraber yaşıyoruz. Her gün , odamda müzik dinlerken, kitap okurken, film izlerken… kısacası uyumak dışında yaptığım her aktivite esnasında sinsice bir köşeye saklanıp beni izliyor, tıpkı şu an yaptığı gibi. Ne zamanki gözlerim kapanmaya başlıyor, başım ileri geri salınmaya başlıyor, laptop ekranına bi t-shirt neyim geçirip ortamı karartıyorum ve yastığa başımı koyuyorum… o zaman 1 metre ötede konuşlandığı karargahından çıkıyor ve üzerime doğru sağlı sollu hava saldırılarına başlıyor. Hele ki o kulak zarımı birileri jiletle okşuyormuş (?!) hissi veren efsanevi “Viiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii” sesi yok mu ?!! Hayır, hayatın her alanında ne kadar paylaşımcı bir insan olduğumu anlatmaya kalksam sözcükler kafi gelmez (eet nerden geliyor bu alçakgönüllülük ben de anlamıyorum ), aklınıza gelebilecek en abuk / saçma şeyleri bile sahip olduktan sonra arkadaşlarımla paylaşan bi insanımdır, ki bu tavrımı sırf insanoğlunun ölümüne en çok sebebiyet veren hayvan türü olduğu için bir sivrisinekten esirgeyecek değilim. Bir süre koldu, bacaktı, artık neremi feda ediceksem açıkta bırakıp ööle yattım, alsın gönlünce emsin, kurutsun, gece boyu viiiii diye etrafımda dönüp asâbımı bozmasın diye. Ama işe yaradımı ? Tabii ki hayır !!! İnsan ırkına karşı manyak, sadist bir dünya dışı varlık tarafından işkence amaçlı eğitildiği yahut evrimleştirildiğinden olsa gerek gece boyunca açıkta kalan yerlerimden kendine ziyafet çekerken bir taraftan nefes alıyım die burnumu (ama sadece burnumu !!! ) dışarı çıkardığım anda uçaradım yetişip küfredercesine “ viiii… vi.. vivivivivivivivi !!! ” şeklinde kulağıma gözüme burnuma hücum dalışları gerçekleştirmeye başlıyor. Bu nedenledir ki yaz ayları benim için genelde bol oksijensiz geçer

Bu arada, bunca yıldır yazlıklarda geçirilmiş çocukluktan kalma kişisel sivrisinek avlama tekniklerimi paylaşmak isterdim ama önceden belirteyim, bunları şuan, yine alçakgönüllüğüme sığınaraktan belirtiyorum ki , aşırı yufka yürekli, duygusal, içinde her daim iyilikler ve güzellikler barındıran bir kişilik olduğum için ( )uygulayamamaktayım. Her ne kadar artık hiçbir canlı türünü öldüremesem de eskiden olsa bi Marie Claire 500 sayfalık özel sayısını, annemin wella marka extra güçlü saç spreyini yahut hortumunun ucu çıkarılmış elektrik süpürgesini kapar, odanın içinde o kanepe senin bu duvar benim koştur babam koşturur ve ardımda bıraktığım meftaları bir an olsun düşünmeksizin savaş alanından evine dönen muzaffer bir komutan edasıyla yatağa girerdim. Şimdi ise, düşünüyorum da, solunum yapan, beslenen canlı bir organizma o ve sen bir anda kafasına kapağında 32 diş gülümseyen bir Victoria’s Secret kızı olan bir kadın dergisini indiriyosun ve bütün organları, kanatları, bacakları fln duvara şooluyo, yani anlatabildim di mi sayın okur ? o ezilmişlik, o vıcık vıcıklık…. Açıldığında futbol sahasını kaplayan bağırsak efsaneleri…. Bııyk yani.. gelemem ben bööle şeylere, artık en son çare odayı terkediyorum o oluyor !

Son olarak, birkaç saat sonrasına 2 sınavım olduğu bir gecenin uyumam için ayrılmış yegane 3 saatine girmek üzereyken apansız bastıran sivrisinek akınlarıyla çığrından çıkmış sinir krizleriyle bezenmesinin ardından düşmanımı daha yakından tanıma amaçlı olarak nette biraz araştırma yaptım ve işte sivri sineklerle ilgili elde ettiğim ilginç gerçekleri açıklıyorum :

• “ Sivrisineklerin türlerinin sayısı , 3 000 'ne yakındır. Bunların içinde 100 çeşidi bulaşıcı hastalık yayabilir. ”

• “ Eğer 10 000 sivrisinek insanın kanını emerse, 2 saat içinde vücudundaki bütün kanı emebilir.”

• “ Erkekler 10-20 gün arası yaşarken, dişi sivrisinekler 100 güne kadar yaşayabilirler.”

• “Dişi sivrisineğin kanatlarından çıkan ses ( viiiii ) erkek sivrisineği etkileyen en önemli faktördür. Dişiler kanatlarını erkeklerden daha hızlı çırparlar ve dişinin kanatlarından çıkan titreşimler erkeklerde çiftleşme isteğini artırır. Sivrisinek sürüsünün içine düşen bir dişi, erkeklerden biri tarafından farkedildiğinde …” devamını sizin hayal gücünüze bırakıyorum :D

• Sivrisinekler vücutlarının altı katı kan emerler; bu 15 dakikada 300 mikrolitre kan demektir. Bu bir insanın aynı süre içinde 200 kilo su içmesine denktir. Tüm kan emiciler gibi, ne zaman kan emmeyi durduracaklarını söyleyen, sinir sistemine bağlı gerginlik algılayıcılarına sahiptirler.

• Sivrisinek ısırdığında kesici mekanizma devreye girer. Bu mekanizma 6 parçadan oluşur. Bunlardan 4 tanesi kesici bıçaktır ve bu bıçaklar oldukça etkilidirler. Bir insan derisini kolaylıkla kesebildikleri gibi, kurbağanın ya da bir yılanın pullu derisini de kesebilecek güçtedirler.
Diğer iki parça ise birleşerek içi boş bir boru meydana getirirler. Sivrisinek bu tüpü bıçakların açtığı yaradan içeri sokar ve bu sayede kurbanının kanını emebilir.
Bıçaklardan birinden yaranın içine akıtılan bir sıvı dokuları uyuşturur. Bu bir nevi lokal anestezidir. Böylece sivrisinek derinizi kesip, kanınızı emerken siz bir şey hissetmezsiniz. Ayrıca bu sıvı kanın pıhtılaşmasını engelleyerek, sivrisineğin kan emmeye devam etmesini sağlar. Sivrisineğin ısırdığı bölgenin daha sonra kaşıntı yapması ve şişmesi bu sıvı yüzündendir.

Kaynaklar :

http://tr.wikipedia.org/wiki/Sivrisinek
http://www.hayvanlaralemi.net/yazilar/sivrisinek1.php
http://www.bunlaribiliyormusunuz.org/index.php?id=782

Ayrıca ;

Ketçap, dondurmaya göre, yaklaşık % 8-10 daha fazla şeker içerir

1 gram yağ, 9 kaloriye eşittir

ve

Solaryum, bedininizi güneş ışığından 15 kat daha tehlikeli olan UV ışınlarına maruz bırakır.

Mışşş… Ama bunların konumuzla bir alakası yok…

Sivrisinek mevzusunu bu gerekli bilgileri de verdikten sonra kapatıyorum, henüz yazlık sezonunu açmadığımız da düşünülürse, isyan bayrağını çekip pes etmek için fazla erken sayılır !

Bu postda güya yazmadığım zamanlarda keşfettiğim grupları yazıcaktım ( yandaki mp3 leri takip etmenizi öneririm ) ama en azından bu gece, haftalardan sonra bu gece diyorum.. ezan sesini diyorum.. duymadan uyusam, ne güsel olur diyorum, abidik gubidik rüyalar görmesem diyorum çok sevgili Mr. Sandman… Herkese yeniden sevgi ve selamlarımı sunar, bereketli bir yaz sezonu geçirmenizi dilerim…

" Kurtulmak mümkün olsa bırakıp kaçacağım "

2007-05-05T08:54:00.000-07:00

Saat 01.03 – 3 Mayıs

Şuan bana ait olmayan bir odadayım. İçinde tanıdığım, tanımadığım,yeni yeni tanışmakta olduğum bir sürü insan olan pembe bir oda. Kediler dolaşıyor etrafta. Aralarında gözüme baktığında çektiğim acıyı, şuan tam olarak hatırlayamıyorum o hissi ama içimde varolduklarında, o mutluluk ve huzuru anlayabilecek 2-3 insan var ama onlar da hayalet misali, orada olduklarını biliyorsunuz ama size asla dokunmuyorlar, yaklaşmıyorlar… Hiçbir emare görmeden, sadece hissediyorsunuz ve varlar diyebiliyorsunuz. Ama o tanımadıklarım en yakınımdalar… Her tarafımdalar… Onlar için nefes alıp verdiğimi, güldüğümü, onlara konuşup, onları dinlediğimi, yaşamı onlarla o odada paylaşmaya, anlamaya, sindirmeye ve elde ettiklerimle tatmin olmaya çalıştığımı hissediyorum..

Onlara haksızlık ediyor olabileceğimden korkuyorum. Ama onları tanımıyorum ki… Kimisi, kartonlara bir şeyler yazmış, odanın öteki ucundan havaya kaldırmış orada yazanları anlayıp yanına gelebilecek birilerini arıyor, kimisi yüzüne şık bir maske geçirmiş, ardından süzüyor etrafı. kendi parçası olan, yalnız kaldığında varlığını kaplayan, can sıkıcı, kafa karıştırıcı, küçük düşürücü, ayaklarına dolanıp onu alaşağı edebilecek tabu ve ön yargıları diriltebilecek her türlü detayı o maskenin acımasız milimetrik deliklerinden süzüp salıyor dışarıya, kimi zaman rol yapmaktan hoşnut, kimi zaman kahrediyor kendi olamayışına.

Hepimizin, engelleyemediği bir biçimde, şahsi alanları var, odanın en popülerleri, en o kutucuktaki yaşamla barışık gibi görünenleri bile ara sıra “arkadaşlar ben bi sigara içip gelicem” diyip o alanlarına saklanıyorlar. Görüntüler, insanlar, ağızlarından çıkanlar, planlar, o planların başkalarınınkilerle kesişip yok olabileceği olasılıklar, o olasılıkları yok edecek olasılıklar, çaresiz hissedilen anlar, vicdan azapları, acizlikler, zaaflar, korkular… Maske sanatından anlayanlar için işçiliği zayıf maskelerdir bunlar çoğu kez. Yaratırken ne istediğini çok iyi bilen, o kimliğin mimik ve sözlerini en iyi taşıyabilecek şekilde ustaca ama incelikten yoksun çalışmış parmaklardan çıkmış ve sunulmuştur insanların önüne. Onlar, kişisel alan molalarını bile, planları dahilindeki onlarca insanın akıllarındaki izdüşümüyle, hayaletleriyle geçirmek zorundadırlar.

Saat 02.27 – 5 Mayıs

Az önce yine o odaya girdim. Bir süredir garip bir şekilde bu odayla aramda aşkla nefret arası bir ilişki oluştuğunu fark ettim. Sonuçta kimsenin zoruyla orada bulunmuyorum ve hatta herşeyi başlatan, bu odayı yoktan var eden de bizzat şahsımdır. Gri, tuğla bir duvara Ofelia (Pan's Labyrinth) misali elime bir tebeşir alıp titrek bir kapı çizdim ve araladım. İçeriyi kendi zevkime göre balonlarla, müzik kutularıyla, tablolarla süsledim, açık büfede her daim çilekli milkshake bulundurdum, macchiato larıma ekstra karameller koydum, biraların üzerlerini pofuduk köpüklerle doldurdum. Aralıksız alıp verdiğim, fark edemediğim nefeslerimin sorgusunu, en yüz kızartıcı, o zamanın içinden çıkılmazlığına özgü, mantıktan, gerçeklikten en bi uzak hislerimi, düşüncelerimi bu pembe odaya sakladım. Kimseler fark edemedi tuğlaların ardındaki mabedimi.

Saat 11.03 – 5 Mayıs

Derken Tanrı’yı insanları yaratmaya iten dürtü** her ne ise aşağı yukarı ona benzer bir istek ve ihtiyaçla içerde olduğum vakitlerde haklarında düşündüğüm, kıyıya köşeye yazılar çiziktirdiğim, önemsediğim birkaç insan için kapıyı aralık bıraktım. Odanın dışındaki bende bulduklarıyla yetinemeyenler sık sık içeri girip duvarlarda yazanları okumaya, neyle karşı karşıya olduklarını çözümlemeye çalıştılar. Dilediğimce küfredip dilediğimce ağlayabileceğim, gülebileceğim, kendi kendimi eğlendirebileceğim ufacık pembe bir odayı artık 2-3 kişi paylaşıyorduk, her birine sihirli tebeşirlerimden dağıtmıştım bir kere, sıkıldıkça sağda solda kapılar çizip giriyorlardı içeri. Bedenen olmasa da yazdıklarımla, bıraktığım notlarla hep ordaydım ne de olsa…
____________________________________________________

** Bize söylenen kadarıyla varlığının bilinmesini, tanınmasını, yaratabildiklerinin / yaratabileceklerinin, sonsuz kudretinin ve eş koşulamazlığının görülüp takdir edilmesi ve hatta bu sebeplerden ötürü de kendisine tapılmasını istemesidir. Kutsal kaynaklara döndüğümüzde :

İncil:
• “Allah sevgidir. Kendisi tümüyle sevgi olduğu için bizi yarattı ve sevgisini bizlerle paylaşmak istedi”

Engellenemez serbest çağrışım : Tim Booth - Dance With The Bad Angels : “ God is love, God is love , And her lover I'll be, long to lead the world in ecstacy…”

Kur’an :
• “Ben insanları ve cinleri, ancak bana tapınsınlar diye yarattım.”
( Zariyat suresi 56.ayet )

• "Biz insanları hangisi daha hayırlı işler yapacak diye yarattık."
• “Ben gizli bir hazineydim, bilinmek istedim” ( bu da bir hadis imiş )
• O, ( Tanrı ) hanginizin daha güzel davranacağı hususunda sizi imtihan etmek için gökleri ve yeri altı günde yarattı; ars’ı su üstünde idi. ( Hud Suresi,7.ayet )

Daha eğlenceli ve kafa yormayan bir bakış açısı için ise parodi dinlerden ( Pastafarianism ) e başvurduğumuzda Uçan Spagetti Canavarı ’ nın ilk yaşamı yaratırken alkollü, dikkatsiz vb. durumda olduğu

Söylenmektedir.

_________________________________________________

Saat 17.38 – 5 Mayıs

Günler, geceler geçti üzerimizden, bizi birbirimize bağlayan düğümlerimizi çözüp her birimizi ayrı bir dere yatağına fırlattı hayat. Hacıyatmaz misali bir sağa bir sola savruldum, fazlası az biraz da dolandım semalarda fakat olduğum yerde kalmaya devam ettim nihayetinde. Onlar başka başka odalarda başka duvar yazılarına konu olmak üzere yol almaya devam ettiler.

Ben ise darmadağın olan odamı yeni baştan dekore ettim, popülist öğeler kattım içerisine, istedim ki herkes gelsin görsün, tebeşirimin bir sihiri kalmasın, kapım açıp kapanmaktan yalama olsun, yarattıklarım, sahip olduklarım o kadar saydam olsun ki en embesilinden en cevherine tüm düşünebilen yaşam formları ilk bakışta sindirsin, çözsün dolaştığı dünyayı. Ekleyip çıkardığım, değiştirdiğim her şeyi izlesinler ve hatta gözlerinde büyütsünler o basitliği,sıradanlığı. Yalnız bir tek sevdiğim, çok isteyip de bir türlü sevemediğim, günlük hayatta yan yana olmak, görüşmek, konuşmak, selamlaşmak, hal hatır sormak, beraber bişeyler yiyip içmek, eğlenmek, yardım almak, anlamayacağını bilsem dahi içimdekileri paylaşmak zorunda kaldığım/ hissettiğim insanları, arkadaşlarımı, hayır deme mekanizmamın her zamanki aksaklıklarıyla arkadaşlıktan sevgililiğe dönüşen, şuan ise herhangi bir şekilde tanımlanamayacak hale gelmiş ilişkilerimdeki rol arkadaşlarımı, dostlarımı … kısacası tanıdığım, bildiğim insanları istemedim orada. Köklerim, İstanbul toprağına bu denli sağlam bağlanmışken (ki artık bu durumun kim tarafından ve neden yaratıldığını düşünmekten yorgun düşmüşümdür ) sürekli muzdarip olduğum şiddetli yer / mekan / ortam / konum değiştirme ihtiyacımı MŞA ( Mevcut Şartlar Altında ) ‘ da karşılayamayacağıma göre bunu , ismini cismini bilmediğim ve çoğunlukla öğrenmek için de hiçbir istek duymadığım yabancılarla kendi yarattığım bir dünyada, risklerden, olası kaygılardan uzak, üzerime bir türlü oturmayan (bknz: pot durmak ) sorumluluk, bağlılık duygularının yükünden muaf bu artık buram buram zorlama bir samimiyet solunan odada karşılamaya çalıştım. Oysa ilk zamanlar dışardan içeriye girdiğimde gerçekten nefes almaya başladığımı hissederdim, hatta odadan çekip çıkardığım, asıl hayatımın bir parçası yaptığım insanlar da oldu ama duvara yazıldığı sürece okunacağını bildikten sonra türlü türlü kaygılarla kıpırdayamayan parmaklarımdan dökülmeyince kelimeler, içeri doluşan insanların gürültüsünden o odaya özgü düşünme vasfımı yerine getiremeyecek hale gelince ve bir süre sonra tanıdıklarım odayı birbir terk edip sade merhabalık insanların ortasında bir başıma kalınca, mahremlerimi alıp kendi odam içinde, küçükken yastıklardan yaptığımız mini evler gibi dokunsan yıkılacak ufacıcık bir alan yarattım. Şimdi oradan yazmaya çalışıyorum bunları ama kulağımda içerideki dışarıdan gelen uğultular, sol bacağımdan tutup alanımdan dışarı çıkarmaya çalışan eller…

Acımı bile yaşayamadım. Boğazım paralanıncaya kadar “Burcuuu” diye bağırmak istedim odamda, ama “ şimdi ne yeri ne zamanı” dedi birileri. “keyfimizi kaçırmana izin veremeyiz, burası senin düşündüğün gibi çalışmıyor artık” …

“Ne zamandır, kimin kararıyla, ben nerdeydim o zamanlar, ben neyim ki, kuzum siz de kimsiniz, ne ara geldiniz… vs ”
.
.
.

Anlamsız, sonuçsuz diyaloglar geçti aramızda ve önce alanımdan çıktım, sonra odadan. Dışarıda, kapıda beni bekleyen dostlarımı gördüm. Girerken açık bıraktıkları kolları hala havadaydı. Hiçbir şey yaşanmamış gibi sarıldılar bana. Bir süre bakamayacağım gözlerine, hata yapmaya dışarıda da devam edeceğim belki de, kimi zaman şimdi olduğu gibi yeniden odama gireceğim, kocaman bir “merhaba” salıp bir iki tek atıp ve hatta derme çatma alanıma da uğrayıp yeniden çıkacağım dışarıya. Belki de yeni bir oda açarım şu an bilemiyorum. Yanında olmam gereken insanların yanında olacağım, sorumluluk denen kabusumla yüzleşeceğim bir döneme giriyorum. Bu kez etrafımda her kıvrımını ezberlediğim, içimi ısıtan yüzler var. Her şeyin bittiği yerde yine yanımda olan insanlar… ve benim yanında olacağım insanlar…

Ölüme karşı bu kadar hazırlıksız, çaresiz olmamız ne acı… Söyleyecek hiç birşey bulamamak, sadece yanında oturmak ve sarılabilmek, elini tutabilmek… yüzüne kaçamak bakışlar atmak zorunda hissetmek, hele ki yanıbaşındayken onu uzaktan izlemek zorunda kalmak, hisleriyle aranızdaki kalın duvarlara takılmak…

Başı sonu garip bir yazı oldu bu… belki eve dönünce bir daha okurum. Aslında yazarken kendim bile sıkıldım ara ara… Okumam heralde.. Bilmiyorum, üzerimde zaman baskısı var, her zamanki gibi dar vakitlere sığdırdım blog yazılarını…

Sevgiyle ve Sağlıcakla kal sevgili okur… Daha keyifli zamanlarda görüşmek üzere...

Sağlıklı Yaşam Dersleri

2007-04-30T11:11:00.000-07:00

Merhabalar,

Çok kıymetli yazarınız, bugün de sizin için yeni bir hastalık denedi ; kan çanağında az haşlanmış ölü balık gözü sendromu adlı rahatsızlık, aşırı uykusuzluk, bolcana makyaj, duygusal çalkantılar silsilesi ve çökmüş bir bağışıklık sistemi gibi etkenler sonucu, vücudun, her türlü mikrop ve virüse açık hale gelmesiyle ortaya çıkıp, genelde dengesiz ve güçsüz bir ruha sahip savunmasız insanlarda görülmektedir.

Küçük kırmızı kıvrımlar, göz yanması, bulanık görme gibi semptomlarla adeta sahibine önlem alması için birkaç gün boyunca yalvaran görme organlarından doğal seleksiyon sonucu en dayanıksız olanı Figür 45.1 de görüldüğü gibi kendini çanağa ilk önce bırakır ve kırmızı bir sosa bulanarak bir müddet beşerlere servis edilir.

Figür 45.1

Derken gelen tepkiler gözardı edilemez ve “baba beni doktora götür” denir. Oysa baba size en son eve geceyarısı geldiğiniz cuma gecesinden beri kızgındır, kırgındır ve topu anneye atar. Keza anne de arkadaşlarıyla dandirik bi resim sergisine gitmiştir ve bilumum göz yaşartıcı, malzeme ziyanı tabloyu kucaklayacak ve ancak saatler sonra eve gelebilecektir.

Çaresiz odanızın ışığını kapar ve uyku moduna geçersiniz. İçinizden o günkü sınavda size kopya veren Derya’ ya kumpir ısmarlamayı unutmamayı diler, güzel güzel rüyalar göstermesi için Mr. Sandman e kasideler düzersiniz…

Sonra tüm bunları bir kenara bırakıp, şu muazzam canlı performansı bir blog yazarı olaraktan eş dostla paylaşmak için göğsünüzün 3 parmak altında kıpır kıpır kıpraşan bir şey hissedersiniz ve :

rahatlarsınız...

Öhöööghk Öhöööögh Bööööğrk !!!

2007-04-26T17:54:00.000-07:00

Yazarımız ağır bir farenjit geçirmekte olduğundan yazılarına bir süreliğine ara vermiştir.

Gece itibariyle, sesi kısılmış ve boğazını tıkayan kocaman bademcikleri yüzünden anlamsız sesler çıkarmakta olduğundan telefonlara da bakamamaktadır... Kalan son atımlık nefeslerini de cmts günkü eyleme saklamaktadır...

Ve hepinize sevgilerini gönderip aylardır görmediği kadar rüyayı son iki geceye sığdıran kan ter içinde uykularına geri dönecektir...

Sağlıcakla kalın...

Yalnız Değilmişim !!!

2007-04-23T02:47:00.001-07:00

Arkadaşlarım bilir, benim harflerle, ama özellikle s ve ş lerle ilgili yıllardır çözemediğim bir sorunum var. Koca alfabedeki nerdeyse her harfin bende bir anısı vardır, işte "r" demeyi şurda, şu kişiden bu şekilde öğrendim.. "j" demek 2 ayımı aldı, bi Halil amca vardı, çok da güsel örgü örerdi, o öğrettiydi, hıı bak en zoru da "ş" idi hala öğrenemedim... gibi.

Düşünün ki 22 yaşında hayatının baharında pırıl pırıl bir genç, bendeniz!!! , içinde s ve ş geçen (ayyh beraber olmasına da gerek yok tek başlarına da geçebilirler ) her kelimeden önce içten içe ya "şemşiye" yahut "fışkiye" dersem diye panikliyorum, hatta mümkünse o karmaşık kelimeyi kullanmayıp daha kolay söylenebilen eş anlamlısını kullanıyorum. Hıı içinde s/ş yok ama "kabiliyet", "rekabet", "kağıt" demeyi de sefmem mesela, neme lazım kelimeyi çıkarmaya çalışırken güzel Türkçemize yeni, daha önce hiç duyulmamış bir sesli harf katarım, Türk Dil Kurumu şilt falan vermeye kalkar, hatta Kültür ve Turizm bakanımız, pişkin ve tonton adam Atilla Koç, Türk alfabesinin 32 harf olması ve yeni sesli harfler bulunması gerektiğine dair düşüncelerine elimde olmayaraktan yaptığım katkılardan dolayı 3 yıllık kuaför ve Nest giderlerimi karşılamayı, siestalarında yanında olup onu pışpışlamamı teklif edebilir.. Gelemem ööle şeylere.. Ben halk adamıyım/kadınıyım/kızıyım... nan ... Hıh.. Halk insanıyım... En güseli

Uzun lafın kısası, Banu Güven'in şu videosunu izleyince içim bir ferahladı, dışardan bu takılmaların bu kadar sevimli görünebileceğini düşünmemiştim hiç... 23 nisan hediyem olsun bu da size.. Bakın ilk politik yazımı yazacaktım ki bu sabah kahvaltısında, akşamdan kalma iki sersem, televizyonda Aile Şerefi' ni ( halihazırda Türk filmleri arasında beni en çok etkileyen, her seferinde izlerken tüylerimi diken diken eden Münir Özkul un müthiş repliği -“dokunma çocuklarıma, dokunma aileme, dokunma gelinime, dokunma bana, yoksa ben, hayatta bir karıncayı bile incitmemiş olan ben, Yaşar usta, seni gözümü bile kırpmadan vururum” - nin geçtiği filmdir ) izlerken bir taraftan da ülkeyi kurtarmaya kalkmıştı... Şimdi cumhurbaşkanlığı, körolası Tayyip, Nimet Çubukçu da kim nan, evet 14 Nisan güseldi, anlamlıydı ama o gün oradaki bilinçli & bilinçsiz kalabalıkların oyları seçimde tek bir parti altında birleşmedikçe -ki şu haliyle bu mümkün görünmüyor - sonuçsuz bir oluşum olacaktır gibisinden can sıkıcı söylemlerde bulunup bu güzel ve manidar günü gölgelemeyeceğim.. Hemen öpüp kaçacağım efendim.. Hıı bi de yıllar sonra sanırım grip oldum... Jüjü'me müjdeler olsun :D

İyi günlerde ve sağlıcakla kalın

Yazı esnasında nerden estiyse mırıldanılan : Zülfü Livaneli- Nefesim Nefesine

Canım Simit İstiyor, Benjamin Çay Demle

2007-04-10T16:51:00.000-07:00

Dikkatimi celbetti ne zamandır tavsiye temalı postlara imza atmamışım, yok ayaam sakat, yok aşık oldum & eller aldı, yok aypodum kayboldu/bildisarayım bozuldu, ablam ıslak kek yaptı, dötüm tavan yaptı vs... Tamam halen daha bir masa lambam olmayabilir ama bu, bloğumu takip eden milyonları da cehaletin sonsuz karanlığında bırakmam gerektiği anlamına gelmiyor, değil mi benjamin ?

- mütemadiyen haklısınız priss hanım
- elbette öyleyim benjocum

Bu sebeple tüm iyi niyetimle, istanbulun coşuk lalezarlarının etkisi altında kalaraktan bloğuma eski şaaşaalı didaktik yapısını geri kazandırmaya çalışacağım, ve bunu 2 adet, vazgeçtim 2 adet + yarım porsiyon önerisiyle servis edeceğim. Türk kaavesinin yanında su vermeyen "starfucks" ı kınarken çarşamba günü genel olarak havanın mevsim normallerinde seyrediceğini, lakin öğlen saat 3 civarı boğaz köprüsü semalarında,kısa bir süre için bol baharatlı bir hortum kadayıfı belireceğini müjdelerim. O sırada, Anadolu Yakasına geçmek üzere sol şeritte seyreden bir motorsikletli kurye sıkışan trafikte yan arabada Kissing Is Easy nin "tell me what you're gonna do tonight she's gonna" kısmısını sölerken coşmakta olan bir bağyanı süzmekte olup, Marmara Üniversitesi Göztepe kampüsünden evine dooru fiti fiti yürüyen sena adlı bağyan ise öndeki teyzenin hobarey diyerek yere attıı banka fişini en yakın çöp kutusuna atılmak üzere arkasından alıp hımhım da humhum diye söylenerekten yürümeye devam edecekti.. Ama onu kimse süzmeyecekti, süzse bile bu, muhtemelen o esnada dolmuştan geçmekte olan, sonradan best model turkey seçilecek olan ama şuanda istanbul kültür üniversitesi sahne sanatları bölümünde okumakta olan bir er kişi olcaktı ve sena kızımız sarışınlardan hoşlanmadığı için zaten bi şekilde bu ilişki çıkmaza girecekti...Evet...Çarşamba günü bunlar olacaktı....

Gelelim tavsiyelerimize :

Pretty Balanced dinleyip seven bünyelere ilaç gibi gelecek ama mp3 lerini bulanların iki kaşının ortasından öpülecek bi grup :

• Alalie Lilt !!!

Bu hanım kızlarımız * Avusturya'nın bağrından kopmuş, isimlerinin manası hususunu şu şekilde :

" Alalie : Derived from Greek and Latin 1. "without a tongue" 2. the inability to speak.

Lilt (n.) : 1. rhythmic swing or cadence. 2. a lilting song or tune. "

açıklamış, son derece şirin bi vokale(aynı zamanda şarkıların hepbirinin söz yazarı) sahip, haklarında ingilizce kaynak bulmakta epey zorlanılan, myspace de dahi izine rastlanılmayan in cin misali içi dolu fıçıcık 5 kişilik bir topluluk... "hay ben senin grup tanıtımına, sana bu bloğu veren zihniyete" şeklinde serzenişte bulunanınız olursa 2 gündür uyu(ya)madığımı, birkaç saat sonra x-ray diffraction die bi dersten sınavım olduğunu, uykum her geldiğinde olduğu gibi burnumun akmakta olduğunu, gözlerimde ortaya doğru uzanan kırmızı kırmızı kıvrım kıvrım damarlar oluştuğunu,18 saattir sıfatımda duran fondotenin dokundukça verdiği yapışkanlık hissinin rahatsız ediciliğine katlanmak zorunda kaldığımı, müzik dinlerken aynı zamanda tutarlı şeyler yazmamın, odaklanmamın vs. pek bi zor olduğunu hatırlatarak çok merak ettiyseniz buyrun burdan yakın diyorum :

artikel

* Bateride bi abi var ama onun için girl band vasfını bu maharetli bağyanların elinden almak istemiyorum, ayrıca kadınların bateri konusunda yeteneksizliklerini anlamakta zorlanır gibi oldum bi an, sonra durup düşündüm de neden olmasın dedim...her cins her şeyi yapabilmek zorunda değil ki... babam da tortellini pişiremiyo mesela.. ben ise içine yımırta kabıı düşürmeden omlet yapamıyorum, hmm çelişkiler yumağına düştüm sanırsam.. yumak demişken örgü öğrenesim var, çeyiz düzesim var o konuya da bilahare deyinirim belki kim bilir )

Alalie Lilt- Dry
Alalie Lilt- Firm Ground
Alalie Lilt- How I Learned To Disappear

• Ve işte 2. tavsiyemiz..sağlıklı yaşam için hergün 2 kadeh çilekli milkshake dermişim.. hayır demem tabi, Bitch And Animal derim :

last fm'deki wikipedia dan arak açıklamayı üşenenler için kesip biçip aktarıyorum:

2 kişiden mütevellit bir "queercore" grubu olan B&A müzik tarihinin henüz tozlanamamış sayfalarına gömülmüşse de kanımca takdire şayan bi gruptur, tabii ki wikipedia bööle demiyo, hay allam çok uykum var yaa, ehmm efenim bunlar kendi isimlerini kullanmıyolarmış işte bazı politik ve artistik nedenlerden ötürü, 2004 yılında ayrılmalarından beri bitch bi tarafta animal(ki pissed adlı şarkının sonunda bu isme layık olduğunu hunharca kanıtlamaktadır kendisi) bi tarafta müzikaldi, yeni yeni gruplardı takılıyorlar..Yazık olmuş, keyifli gruplarmış nitekim.. Aynı şekilde merak eden olursa grupla ilgili şu yazıyı :

Grupla ilgili yazı

okuyabilirler. benim çok uykum var, sonra okurum zaten birazdan sınava gideceğimdir (yalaan biraz kestiriim diyip başımı şuan bikaç cm ötemdeki yastığa koyacak ve uyuyakalacağım, derya cep telefonumdan dumanlar çıkana kadar arııcak uyanacağım ümidiyle ama mamafih o esnada ben rem in en ruh okşayıcı dehlizlerinde dolaşıyo olacağım)

Bitch And Animal- 1/2 Naked

Bitch And Animal- Secret Candy

Bitch And Animal- Feminist Housewives

Sparkly queen areola, boy girl wonder, best cock on the block, blah do blay, don't do crystal şarkıları da dinlemeye değer...

• Hımm bi de yarım porsiyon demiştik di mi,onu da myspce keşfimle doldurayım. Indie/art rock kategorisindeki Kansas city nin bağrından kopmuş gelmiş grubumuz hakkında dün okuduklarımdan tek aklımda kalan, adlarının aslında Veda olduğu ama Veda adında bi Fransız progressive metal grubu olduğu için hukuki bi sorundan ötürü adlarını Vedera olarak değiştirmek zorunda kalmaları ve o an bunun bi müzik grubu için ne kadar b.ktan bişey olduğunu düşündüğümdü.

Bunlar böyle müzik dünyasına yeni bişey katmıyor ama dındırı dındırı bi şekilde dinleniyor da, ben de anlamadım niye sevdiğimi bunları...

Vedera- The Falling Kind

Vedera- Trade This Fear

Vedera- Redemption Soon

Uykusuzluk Kaynaklı Asabiyet Sendromu Vol. 300500

2007-04-04T18:18:00.000-07:00

Çıldıracaım sevgili blog, uyuyamıyorum, sabahları 5 buçuklara kadar bi sağa bi sola, yastık santim santim turlanıp bikaç yüz bin defa ters yüz ediliyor, ara sıra dellenip oturur vaziyet alınıyor,sonra karanlıkta amaçsızca dikilirken “ee kalktım hadi,ne b.k yiicem şindi ” diip geri aynı kısır döngünün kucağına yatılıyor...

Bişey dinleyesim, okuyasım, yazasım da yok... Ööle aptal aptal onu düşünüyorum, nerde napor aceba die, sonra dayanamayıp ( az önce yaptığım gibi ) deviantarta giriyorum.. deliriyorum.... yat zıbar be kadın nie sinirin bozulcağını, umutların harap ve bitap düşeceğini bile bile açıyosun o kahrolasıca siteyi...

Bigün vermek kısmet olur belki diye minik pembiş bi defter tutuyorum onun için, kızıyorum yazıyorum, özlüyorum yazıyorum, heyecan yapıorum yazıyorum... Sonra o patates burunlu, çemçük ağızlı cibiliyetsiz sevgilisinin komentlerini görüyorum ve

Yaaa mümkünse beni uzak bi gezegene, mesela venüs e falan bıraksınlar, tek başıma kafamı dinliyim, sakin sakin aklımı yitireyim... Ama ora da cehennem gibi sıcak memleket ve yaşam formları bulunma ihtimali de varmış ilerde, olmas, bakteri de olsa benden başka canlı olmasın, ben orda da aşık olcak bi bakteri bulurum kendime, sonra işin yoksa şekilsiz terliksi bi yaratığı, gözle görülmeyen bi rakibeden ayırcam die uğraş dur, ı ıhh venüs olmas...Tamam buldum, beni Altın Kalp’e ( merak edenler ekşi’de #9972766 nolu entry e baksın ) atsınlar, ööle boşlukta süzüleyim durayım, arada major Tom u görüp selam çakayım mesela...

Gecenin 04.06 sında beni yataktan kaldırıp post yazmak durumunda bırakan o “naif”, herşeyin en güzelini hakedesice, çılgınca mutlu olasıca şahsa sezen aksu dan onu alma beni al isimli şarkıyı hedaye ediyorum :D

Hııı sizi de bööle şeylerle muhattap ediyorum, ama onun derdinde deilim şindi... Zaten blog benim bloğum deil mi? Benim... Peki neden bu tereddütler, ayyh kimse kırılır mı incinir mi hissiyatları? Nerde o kimsenin bilmediği yalnız zamanlardaki rahatlık, bi özgürce atıp tutma/ağzına geleni söyleyebilme, en mahrem en yüz kızartıcı düşünceleri,hayal kırıklıklarını, döt oluşları terapi misali kendini eğlendirerek yazabilme lüksü? Demek ki ben deilmişim bu alanın sahibi artık

Yarın film festivaline Paprika ile kenarından köşesinden bi yerinden bulaşılıyo mimi hanımla (tabi ben uyanabilirsem ! )... Devamı gelir diye umuyoruz, characterization of hedehödö materials adlı abidik dersin gubidik quizine çalışıyoruz, çilekli milkshake e elveda diyip taze sıkılmış portakal suyuna merhaba diyoruz, küresel ısınmadan nefret ediyoruz,kendimiz gibi gelecek nesiller için şimdiden üzülüyoruz.. yol kenarına zift döküp zavallı kaplumbağaları ölüme terkeden aptal, salak, gerizekalı işçileri kınıyor, cehaletin,medeniyetsizliğin gözü körolsun diyoruz.... sonra uykusuzluktan akmaya başlayan burnumuzu silip bir bardak ılık süt içiyoruz,derken bizim gibi hep ılık süt içen Işıl'ı, mısır seven Ömer'i anıp ata bakan kahrolası popüler Ali'ye gıcıklıklarımızı iletiyoruz... Bi ip atlayan vardı onun adını unuttuk.. Onu da çok seviyoruz. Sizi de seviyoruz.. Bu arada biz kim oluyoruz onu da bilmiyoruz ... Yine de her bi trfınızdan öpüyor, iyi günler/geceler diliyoruz...

Çağrışım Silsilesi...

2007-04-02T04:28:00.000-07:00

• Ben Bir Robotum Ama Sorun Değil’ e hiçbir yerde bilet bulamamak, çıldırmak, delirmek, kızmak, çok kızmak, yerli yersiz yetkililere, elinde tomar tomar biletle ortalıkta gezenlere kızmak, sonra sadede gelip yumurtanın kapıya dayanmasını bekleyen (her zamanki gibi) kendine kızmak...

• Festivali okula tercih etmenin vicdan azabıyla kendine karşı ara sıra saman alevi misali parlamak...

• Mahşer-i Cümbüş için Kubi' den çok özür dilemek, önümüzdeki haftalara falan ertelemek, aslında son zamanlarda bolca bir şeyleri erteleme pratiği yapıyor olmak ve bu konuda kendini aşmaya başlamak...

• Oi Va Voi konserine nihayet gidebilmek ama 4 attendance' lı cumartesi günü gitmek istemek. Kalabalıkları sevmemek...

• 3 Temmuz' da, Harbiye Açık da Blonde Redhead konseri haberini almak, yüreği pır pır etmek...

• Popüler Türk gruplarından beğenilen tek topluluk olan (bknz. Duman' dan nefret etmek, yaptıkları şeye müzik değil eziyet diyebilmek ) Mor ve Ötesi' nin büük düşler albümünü almak gerektiğini hissetmek, ama kalkıp megavizyona gitmeye üşenmek...

• Kadın olmaktan periyodik olarak nefret etmek (anladın sen onu), vücuttaki fizyolojik değişimleri görüp isyan etmek, majezik diye bir ilacın varlığına şükretmek...

• Victoria's Secret' ın Türkiye'de mağaza açacağını duyup da inanamamak, ilkin sevinçten salsa yapmak, sonra bi an durup gelseler dahi, bunların Ümraniye'den çıkıp Amerika üzerinden bize kat be kat geri satılacağını düşünmek, kapitalizm e lanet etmek...

• Baba ile buzları eritmek, aylardır ilk defa yüzüne bakıp üstelik birde uzuun uzuuun konuşabilmek... Babayı yeniden sevmek... göbeğini, incecik bacaklarını,yosun rengi gözlerini, ak düşen saçlarını, estetikli burnunu sevmek... Nice zaman sonra kendi namına sorumluluklarını farketmek,ayaklar yere sağlam bassın diye kanatları hareketsiz ve gergin konuma geçirip inişe geçmek... Belki de buna ihtiyacı olduğunu hissetmek...

• Anne babanın yatağında uzanmış kitap okuyorken, odadaki saatlerin karşılıklı bir ritim tutturduklarını farketmek, bir süre dinleyip hoşlanmak, sonra dışardan gelen araba, kedi-köpek, çoluk çocuk seslerinin de bunlara birer birer katılmasıyla kendini fabrikadaki Selma (björk ilahesi) gibi hissetmek...

• Catherine Deneuve e tapmak

• Uzun postların insanı olduğunu hissetmek...

• Elinde her daim mürekkep lekeleri taşımak, kalemlikteki suç aletini bir türlü odadan uzaklaştıramamak, aslında elinde boya lekeleriyle dolaşan sanatçı ruhlu kimselere gıpta etmek ve hatta lise yıllarını bir süre onlar gibi geçirmek, üniversitede körelmek, durağanlaşmak, gerilemek ve nihayet V=0 konumuna geçip zorunlu potansiyel enerji biriktirmeye başlamak... Henüz şarjı (yoksa şarz mı desem ;) ) dolduramamak, ama mutlu sona az kaldığını hissetmek.. Kinetik enerjinin, ekşının hastası olmak ama şimdi gidip uyumak zorunda olmak...(bknz. sersemliğin doruklarında dolaşmak)

Sağlık ve esenlikle kalınız...

ipodgirl

2007-03-30T08:57:00.001-07:00

ipodgirl, originally uploaded by dubimolaveriim.

IPOD' UMU, GÜLSE BİRSEL' İMİ BULDUM !!!

Aslında annem buldu... Tanrım ÇOK MESUDUM !!! O yüzden son yarım saattir ağlıyorum, ondan önceki yarım saati de anneme sarılıp yerli yersiz lokasyonlarını öperek geçirmiştim.. bundan sonraki yarım saat ve tam saatleri ise murat beyle kutlama havasında geçireceğim sanırsam... Oyyh anneme söz verdim ama alkol yok böhühü... Olsun ice-tea var, çilekli milkshake var, yarın da 10 YTL günümüz var, ooh çok şükür...

In memory of my little Buko

2007-03-27T14:38:00.000-07:00

• Yer: Acıbadem Mado
• Listening to: 80'ler ve 90'lar başının romantik popunun en klasik eserleri (still got the blues, it must have been love, nothing's gonna change my love for you, hotel california etc)
• (ara sıra) looking at :

*************************************************************************
Part I

Part II

İç Sesler Vol. 300500

2007-03-27T09:12:00.000-07:00

• Ömrümün 3 te biri arkadaşlarla geçiyorsa, diğer 3 te 1 inin 0.5 i o arkadaşlara satış komakla ve diğer 0.5 i de ailem ile geçiyor… Kalan 3 te 1 lik kısmı ise yalnız olduğum dakikalar…saatler…günler oluşturuyor…

• Bugün salak bi velet, yarım saat arayıp bulduğum bi apartmana girmek için basmam gereken zili ararken yanında annesi/ anneannesi (Tanrım kozmetik sektörü nereye gidiyor !!! ) ile önünde dikildiğim kapıya doğru geldi, derdimi teyzeye anlattım ve gitmek istediğim evin sahibinin kız kardeşi olduğu anlaşıldı.. Sevindim, oley beraber gideriz derken nemrut suratlı, cibiliyetsiz velet "BU niye bizimle geliyoo…niye geliyo ki… Gelmesin BU bizimleeee" demeye başladı. Tüm asansör boyunca da durup durup tekrarladı ve bana "BU" demeye devam etti. Gitmekte olduğum evdeki kadının vereceği belge ölümcül bir öneme sahip olduğundan dişlerimi sıkarak gülümsemeye ve sağa sola zorlama “ne şirin kerata” bakışları atmaya çalıştım… Teyze ”hiç öyle denir mi, bak ne güsel abla” dese de ne fayda, kimyalarımız tutmamıştı bi kere… Sevmedi beni haspam !!! Hı sonunda nooldu, turuncu kafalı nemrut suratlı veletle soğuk sinir harbi şeklinde geçen 5-10 dk dan sonra eve ulaştık ve belgelerimin olduğu zarfı aldım, bu sefer yüzüme, 40 derece güneşin altında dakikalarca yürüyüp ulaşılmış kumsaldan kendinizi denize bıraktığınız o ilk anki gibi bir ferahlama ifadesi, gözlerime ise suyun altında yunus gibim süzülürken önünüzden geçen minik balık sürüsünü izlerkenki huzur ifadesi yayıldı. Tepede güneş, saçlarımın arasından, açık olan boğazımdan içeri süzülen buz gibi bir rüzgar vardı… Çok üşüdüm bgn sevgili blog… Bir de eskiden sıkışan trafikte, hemen yanınızdaki arabanın arka yan camının ardından size bakıp el sallayan sevimli dünya tatlısı çocuklar vardı. Sıkılmadan, çocuk olmaya özgü o mucizevi saflıklarıyla gülümser ve el sallarlardı size… İst. içinde hiç olmuyor artık bu bana… Eskiye özlem, çocukluğa özlem, çocukluk arkadaşlarına, onlarla tanışmamı sağlayan o plastik pembe&mor topa özlem, non stop ekşından iflahı kesilmiş dostlardan mütevellit kuyrukta, şarapçı amcanın çeşmesinden gizlice su içmek için beklerken ki o tatlı sabırsızlığa özlem, Kürşat’ a, Sefa’ya, Önem’e ve hatta o gıcık Güneşcan’a bile özlem… Büyümemek için verdiğim savaş bakalım nereye varacak…

• IPOD’ um dünki temizlikte de ortaya çıkmadı, umutlar azalıyor, hayat çekilmez hale geliyor, yürümek, spor yapmak, yolculuklara katlanmak, karanlıkta boşboş tavana bakmak… birçok şey daha zor ve can sıkıcı hale gelmeye başladı… Benden hiç beklenmeyen bişey yapıp iş aramaya başladım. Aileme bi tane daha ipod aldıramayacağıma göre çalışıp kendim almalıyım… Peki ya yılların rahatlığını, hizmet edilmenin yüklediği kibiri napacağız ?

• 2007 yılı seçim yılı, bugün Derya’ya AKP dışında kime oy verilebileceğini sordum, TKP dedi, hmm dedim…

• Ablamın yaptığı ıslak kek’ten yedikten sonra birazdan spora gitmemin nafile olduğunu düşünmeden edemiyorum. Tek umudum tabanlara kuvvet geçirdiğim hayatım, cağaloğlu yokuşunu arşınlarken popo kaslarına giren kramplar… Arabalı sevgilinin gözünü seviyim… Hey gidi günler heey !!!

• Odamın camı sürekli açık, kim açıyor, ben niye kapayamıyorum bilmiyorum ama dostlarım bilir ki ben grip ol(a)mayan bir insanım. En son jüjü en azılı grip virüslerini bünyesinde toparlayıp geldiğinde hiç yılışmadığım kadar yılışıp, gereksiz sevgi gösterilerinde bulunup işi garantiye almak için bi müddet yanında yatsam da yine de grip olamamıştım… Sanırım bu baş ağrısı, kanı çekilmiş bembeyaz eller ve ara ara akan burun bişeyler müjdeliyor bana… İnsan gibi hissetmek istiyorum, (bknz. grip olmaya özlem )

• Cosmopolis’i sunan Sevim Gözay güzelim kemerli burnuna estetik yaptırmış, içim acıdı ( bknz. karakterli burunlara özlem )

• Meltem Cumbul bıyıklı kadının ne kadar seksi olabileceğini gösterdi. İddia ediyorum 2oo7 sonbaharında keskin bir bıyığa dönüş yaşayacağız… Şimdiden cımbızlarınızı rafa kaldırın derim…

• Taksim’deki Atatürk Kültür Merkezi (AKM) nin yıkılacağı gerekçesiyle birçok tiyatro/opera sanatçısı ve onların eş dostları “Karanlığa Karşı Sanat Cephesi” adı altında eylem yapmışlar ve “bunlar yakında Anıtkabir’i de yıkıp yerine Ortadoğu’nun en büyük camii sini ve alışveriş merkezini yaparlar” demişler… Yine geçen gün bi gazetede Amerikan ordusunda artan tecavüz olaylarından dolayı birçok kadın askerin geceleri tuvalete çıkmaya korktuklarını, hatta 3 tanesinin mesanelerinin patlaması sonucu can verdiğini iddia eden bir haber okudum. Ve yine yakın bir tarihte, 2 peruklu doktorun (başörtüden dolayı takılan cinsten) bir erkek hastanın testislerinin röntgenini çekmeyi reddettikleri ile ilgili Hürriyet gazetesinde bir haber okumuştum... Ben işte bu yüzden çilekli milkshake içerim, dolunaylı gecelerde...Şifa niyetine, bu güvenilmez, tekinsiz devirlerde...

• Yolda iken aklıma gelip, bunu yazayım dediğim onlarca şeyin bu boş beyaz ekranın başına geçene kadar kaybolup gittiğini görmek ne acı... Et yemeden geçirilmiş bir çocukluk ve ergenlikten sonra arkadaşlarla iskendercilere gitmek, orda patates tava yiyebilmek, henüz iskender denen şey için kendini hazır hissedememek, anne yahut başka sevgi dolu bir bünye tarafından ayıklanmadığı sürece balık yiyememek, tabakta yatıp melül melül bakışını görmeye katlanamamak, ıslak kekten daha kaldı mı acaba die düşünmek, sonra okuldaki dönemsel aşkın deviantartına bakıp komentlere içerlemek, bana nooluyoki nan diyip sayfayı kapamak, askerdeki dostun yaran askerlik anılarını okumak,dinlemek, kabak kafasıyla panda gibi sırıttığı fotolara bakıp hüzünle karışık bir gülümseme sergilemek...
...............................................................................

Bu da hiç bi zaman tamamlanamayacak bir post olarak bloğumda dursun...Okudukça içim hüzün ve neşeyle dolsun... Hepimizin bahtı açık, yüzü şen olsun...

Esen kalınız efem...

Son Dakika Haberleri...

2007-03-23T16:34:00.000-07:00

Merhaba afacan okur,

Yine Nest’ den sesleniorum sana… ve evet yine okula gitmediiim !!! Anneciğim internet öğrenip bloğuma ne yazdığımı okumakla tehdit ediyor beni. Neyseki kendisi klavyede “R” harfinin yerini henüz bulabilmiş değil !

Birçok kötü haberim var sevgili blog. En önemlisinden başlayayım ; IPOD UM KAYBOLDU !!! Hiçbir yerde bulamıyorum ve müziksizlikten delirmek üzereyim, çünkü ben dışardayken, yürürken yahut yolculuk esnasında müzik dinlemeden yapamam, zaten bilgisayarda müzik dinleyemiyorum, sadece uyumadan açıyorum ve onda da yorgunluk dereceme bağlı olaraktan playlistin ilk 5 yada 10. şarkısında uyuyakalıyorum. Hal böyleyken hayatımın en değerli varlığı, “Gülse Birsel” adını verdiğim, bir önceki postdaki fotoğrafla ölümsüzleştirip artık anılarımda yaşattığım ipodum olmuştu… Ama beterin beteri varmış sayın okur…

Hayat bazen -odak fakiri bir insan olmanıza rağmen- 40 yılın başında gazeteye gömülmüş bir şey okuyorken, inatla ve sinirlerinizi yerinden hoplatan bir kıkırdamayla gazetenizi elinizden çekip duran hınzır bir arkadaş gibidir. Ne kadar ciddi bir rahatsızlık verdiğini anlayamaz çünkü şuan Hayat, kendi anlamsız varlığının en eğlence dolu dakikalarını yaşamaktadır.
(Neyse ki Derya bu bloğu okumuyor, bir daha gazetemi çekerse kendisini gazetelerin 3.sayfasının en yaratıcı ve dehşet verici cinayet öykülerinden birinin faili meçhul adlı başkarekteri yapacağım !!! )

Daha beteri demiştim ya sevgili blogcum, bildisarayım, tüm müzik arşivimin yuvası, benim bıcırık kara kutum bozuldu !!! Tamirci amca “ Şarjı bitip de kapandı mı hiç? ” diye sordu, “ Böhüeüehe eebet ebett ” diye cevapladım.. “Tamam işte işletim sistemin komple yok olmuş” dedi, “Bildisarayın f disk olmuş” dedi – bu sanırım hasta x oldu gibi bişey demekti….

Bendeniz kocaman gözlerinde yaşlar titreşen anime kahramanları gibi eblek bi suratla adama bakarken, bir anda, amcanın kaşlarının eskiden daha fırça olduğu, şimdi ise gayet şekilli, pırıl pırıl durmakta olduklarını farkettim, sonra adamın kaşlarını berberde aldırırkenki hali geldi gözümün önüne 1-2 saniye için. Ben böyle bir insanım işte sevgili blog. Bugün sabah psikoloğuma gittim ( Heyy!!! Herkesin sorunları olabilir, hem zaten buraya kadar okuyan bende bişeylerin çok da normal olmadığını çoktan anlamıştır. ) ve bir küsür saat boyunca gözüm gidip gelip kadının kulak memesine takıldı, lanet olsun dostum, BİRLEŞİKTİLER !!! Seda’yla Lost izlerken, Jack in mi Sawyer ın mı daha yakışıklı olduğu üzerine çevirdiğimiz geyik esnasında (tabiiki Sawyer !!! Sırseri herif yaaa !!! ) hayatıma giren birleşik kulak memesi takıntısı burda da karşıma çıktı. Efenim bu Seda insanı yeni tanıştığı birinin ilk kulak memesine bakarmış, bana da zamanında ööle yapmışmış ve iddiasına göre birleşik kulak memem olsaymış böyle kaynaşamazmışız…Gerçi, heyhat, ben her halükarda tavlardım kendisini

Nihayetinde psikoloğumun kulak memesine takıldı durdu gözüm ( bu ne menem bi memedir die incelemekten alamadım kendimi ) ve kadın da huylanıp bir türlü kalemi elinde tutamadı, oraya buraya saçtı durdu )

Benim mefta bilgisayarıma dönelim… Amca gerilmiş ekrana Clark Gable bakışları atarken, “ Bir saniye ” dedi ( fikri geldi! ) , birkaç tuşa bastı ve “ Senin hard diskin gitmiş ” ( phüüüüüüüü gibisinden bir efekt yaparaktan) “ Hard diski değiştirecez, arıza orda ” dedi.
- “ Öhmm, bana bir fiyat verebilir misiniz ? ” dedim
- “ Size 80 gb verelim, yaklaşık 200 YTL, hede desek hödö de deseeekk…. Ehmm… Yaklaşık 270 YTL olur, arıza tespit ücreti de almıyoruz siz eski müşterimizsiniz ” dedi.

Suratımda hiç denenmemiş ablak bir ifade, tüm embesilliğimle adamın beyazlaşan kaşlarına daldım gittim, cildi de kül rengiydi, en sevmediğim cilt rengidir, o ne ööle yaa ne siyah ne beyaz, ruh gibi gri insanlar… Bıyyk … Zaten gün boyu tüten bi amca kendileri, zor sabrettim dükkanında geçirdiğim her bir ana…

- “ Ben bir aileme danışayım, çünkü bu beni aşar ” deyip sıvıştım tükkandan…

Oysa daha çilem bitmemişmiş sevgili blog, son zamanlarda sergilediğim aşırı yapay mutluluk halinden ve okula gitmeyip bir yerlere çömüp yiyip yiyip geyik yapmaktan mütevellit dötüm aldı başını yürüdü, önümde bana ait değilmiş gibi kendiliğinden oraya buraya pörtleyen bir göbeğim oluştu, ortamlardaki tüm saygınlığım gitti, ister istemez maskot bir ruh haline büründüm, büründürüldüm…İlkin sadistçe bir zevk almıştım bundan, çünkü aldığım ilaçlar o kadar hoş tutuyordu ki gönlümü aynaya baktığımda hiçbişey beni rahatsız etmiyordu.. “Ayyh burnum çok güsel, şu kaşlarla gözlerin mucivezi uyumuna, elmacık kemiklerinin çeneyle oluşturduğu kusursuz bütünlüğe bir bak, hele o dudaklar, ooyyh kurban oliim ben sanaaa !! ” edalarıyla gülümseyip atıyordum kendimi dışarı. Neyse efenim, nereye geleceğim, 2 gün önce bıcırık annemin beni bi hayli şiddetli sarsıp kendime getirmesiyle ilacın neden olduğu yapay mutluluk hali uçup gitti ve acı gerçeklerle yüzleştim. O geceyi aylardır yapmadığım, yapamadığım şeyi yaparak, yani ağlayarak geçirdim çünkü henüz GEO dergisi mart sayısını almamış, tarih öncesi insan halleri adlı yazıyı okumamıştım !!! Bakınız nasıl da zayıflayarak yaradılışımıza karşı geliyoruz , niye nafile çıkıyor bu çabalar sanıyorsunuz ? Bakın kendi gözlerinizle görün :

İşte başlıyoruuz.. arkamızdaki çıkıntıya dikkatinizi çekerim !

Burda herhangi birşeye dikkat çekmeme gerek yok, sizin de gördüğünüz üzere herşey kabak gibi ortada

Erkekler neye benziyomuş merak edenler için :

Tabii ki burda soldaki figür er kişi, arkasından biçare koşturan ise dişi kişi oluyor...

Vee son olarak benim pek anlamlandıramadığım bir motif :

Yani şimdi burdaki hatun kişi olduğunu düşündüğümüz soldaki figürün neden fifisi var? , peki sağdaki erkek figürünün nie yok ? ve o neden ööle bit kadar kalıyo kadının yanında ? Bunu çizen tarihin ilk radikal feministi olabilir mi ? Ehh peki o ortadaki "şey" in cinsiyeti nedir ? Hiçbir seksüel emare göremediğimize göre ona da tarihin ilk aseksüel kişiliği diyebilir miyiz? Hımmm ???

Geyik bir yana, geceyi alınan 3 kararla noktaladım. Bunlardan biri spora yazılıp hamlaşan bünyeyi dürtükleyip harekete geçirmekti. Hemen ertesi gün bi fitness center a kaydoldum ve erkeklerin dünyasına hızlı bir giriş yaptım. Nerde bu sauna eşofmanlı, sarkık memeli teyzeler, gayet fit vücuduyla nispet yapar gibi saatlerce yürüyen takıntılı iş kadınları anlamıyorum. En son gittiğimde bahar dönemiydi ve mekanda bir kadınlar matinesi havası esmekteydi, yoksa cefakar Türk kadını zayıflama savaşından vaz mı geçmişti ???

Aayh konuya birtürlü gelemiyorum =( Spordaki ilk günümde spor salonunun telefonundan birilerinin beni aradığını söylediler. “ Ne alaka yau ” diye soran gözlerle elindeki telefonu “Semaa hanım Sema hanımmm” die bana doğru sallayan penguen suratlı abinin yanına gittim, telefondan yükselen gayet sinirli ve ağlamaklı sese kulak verdim, arayan ablamdı “Senaaaağğğğ !!! Staj defterimin içindeki zarflardan biri yooook !!! nereye koydun onuuuuğğğğ… Bööhühüehehe !!! ” diye kükrüyordu… İsyanlardaydı… Hayatın acımasız çarkları arasında ezilip parçalanmış jöle kıvamına gelmiş bendenize derhal eve gelmemi ve o zarfı bulmamı emrediyordu. Alel acele çıktım ve tabii ki oraya koyduğumdan, dünyanın en nafile ve acı aktivitesinin kendi falına kendi bakmak zorunda kalmak olduğundan emin olduğum kadar emin olduğum yerde bulamadım o kahrolası zarfı.. Daha önce belirttiğim sinirli ve ağlamaklı hal, bu ikisinin daha endişe verici yüksek bir raddeden ifade edildiği bir çığlık silsilesine dönüşmüştü ki ancak kriz anlarında parlak fikirler üretebilen lahana beynim, ablamın stajı yaptığı yerin patronunun oğlunu aramayı akıl etti ve kendisini, babasına yeni bir staj kabul belgesi hazırlamayı hatırlatması ve en yakın zamanda bize haber vermesi için ikna etti. Bazen dar vakitlere sığdırılmış ayaküstü sohbetler gün gelip böyle meyvelerini verebiliyor, yoksa ablam beni Derya’ dan önce 3. sayfaya kardeş katli başlığıyla haber yapardı.

Hımm… Giderayak taze haberleri vereyim;

• Bildi. mi başka bi abiye yaptırdım, çok da ucuza yaptı, çok mesudum… arşivim de gitmedi…kendimi sunrise klibindeki Norah Jones gibi hissediyorum…(gerçi kendisinin sesinden tiksinirim…somewhere over the rainbow yorumuna ise yok bi sözüm… layıkıyla söylemiş ablamız )

Aaa iyi haber diye sevinmeyin, hemen kötü bi gelişme oldu tabi bunun ardından, 2 dk mutlu mesut olamayacağım sanırım ben,

• Şu sobeleme zımbırtısında bahsettiğim platonik aşkım vardı ya… O feci halde başka birine aşık, nihayet kaz kafama dank etti bu… Başımı önüme eğip onu sevdiğimi hiçbi zaman bilmeyecek biri için bir iki damla göz yaşı döktüm.. Çok bedbahtım sevgili blog... Neyse bu da geçecek diye umuyorum…

Birileri Kütahya dan dönünce beni İstanbul Film Şeysi’ ne götürsün, sevineyim, eğleneyim ben inşallah… O birileri rica edicem bana souk davranmasın ayrıca…

Şimdilik bu kadar, buraya kadar sabredip okuyan tüm güsel insanların elma yanaklarından, kiraz dudaklarından (ahaha tmm tmm okdr da deil ) öperim

Esen kalınız, kimseye aptal aptal aşık olmayınız efenim…

Sevgilerimle…

Duruma uygun şarkılar:

• Candie Payne - No Other

•İlhan Erşahin & Nil Karaibrahimgil - Girl

Ve bunu da kendime ithaf ediyorum
• Aretha Franklin - Chain Of Fools

Priss Hanım' ın Son 4 Günü...( ölmüşüm gibi oluyo böyle,ama yarın kıyamet koparsa - ki yarın cuma mesela- neden olmasın- doğru bir ibare olur...)

2007-03-15T14:05:00.000-07:00

Pzts : Sabah 8.30 da ders vardı, tabii ki akşamdan kalma bünye uyanamadı ve okula gidemedi. Anne, “ Kısıım senin okulun yok mu? ” diye tepeye dikilince, “ Hııı, eet okul… Çıkıcam birazdan anne ” diyip alel acele lysim hanım ın cd leri hazırlanıp dışarı fırlandı. Jüjü’yle buluşmak üzere dolmuş beklerken abla aradı, “bende geliom, okula gitmiicem.” dedi ve abla kardeş kendimizi kuaförde bulduk (kuaför nerden çıktı demeyin, ben de bilmiyorum, ablamlayken bu “ben ne arıyorum burda” yahut “şuan burda olmamam lazım” hissini sık sık duyumsarım... ) Bu esnada jüjü telefonumu düzenli aralıklarla taciz etti, zira 16.30 olan buluşma saati 18.00 a alınmıştı ve onun bundan henüz haberi yoktu !

Kadıköyünde jüjüyle buluşuldu, ablamla göbek tokuşturan sevimli sumolar misali kucaklaştılar, jüjü o gün benle ilgilenmedi, sinir oldum (beni de sevin ulen !!! ) Sonra ne oldu hatırlamıyorum, sanırım kuruyemişçiden o taze fındıkları bugün almıştım.

Salı: Hayatımın en özel, en free günlerinden biriydi. Bugün niye okula gitmedim bilmiyorum ama eminim ki geçersiz bir sebebim vardır. Yine anne baba kandırıldı, okula gidiyorum diye evden çıkıldı, Koşuyolu' nda avare avare dolaşılıp çömecek sakin bir mekan aranırkene NEST adlı mucizevi, tapınılası, ultranezih, überpostmodern, pek bi tasvir ötesi mekana rastlandı ve ilk görüşte aşk hakkında fikir edinildi. Okula gitmemesi için ayartılacak arkadaş ararken benim kadar rahat, boş ve Anadolu yakasında ikamet eden bir arkadaş sahibi olunmadığı farkedildi. Eeh zaten 20 Nisan a kadar yeniden yazmam gereken, şu haliyle berbat bir kurguya sahip bir hikaye vardı elimde, acilen ilham perisini baştan çıkartıp bugünü benimle geçirmesini sağlamalıydım.

Salı günü çok güzel bir gündü. Yağmur çok masum yağıyordu, 59 no lu kapının aralığından üstüme üstüme ilham dalgaları gelmeye başlamıştı, Kubi Bey'in sms leriyle düzenli olarak durdurulsa da nihayet içime sinen, umut verici 5-6 cümle yazabilmiştim ki… Telefonum acı acı çalmaya başladı, arayan yine ablamdı, “Sena, napıyosun ” dedi. Kendisine Nest adlı güzide bi mekanda leziz bir sosla bezenmiş Meksika usulü elma dilimli patates yemekte olduğumu ve patatesin üzerinde gayet şuh bir şekilde sereserpe uzanmış olan erimiş kaşarlarımın donmaması için kısa kesmesini söyledim. “Bi yere kaybolma, okula gitmiicem, bende o patateslerden istiyorum ” dedi ve 10 dakika sonra “Huuu… Süper mekanmış burası” diyerek yanımdaki koltuğa çömdü.

Kısa süreli bir geyikten sonra o resim çizmeye başladı. ( bi Mısır totemi çiziyodu, adamın bikini bölgesindeki örtüyü kaldırırsa daha protest bi çalışma olacağını söyledim, " bsg sena " dedi.. Sadece fikrimi söylemiştim oysa ki… ). Ben ise, küsüp bana dötünü dönen ilham perimle barışmak için panik içinde, kalemimi, yazılacak herşey tükenmiş hissi veren koyu siyah bir noktanın hemen ilersinde, parmaklarımın arasında döndürmekle meşguldüm. Mekandan karşılıklı olarak yaratıcı ve tatmin edici kaave falları bakılıp kalkındı ve Kirpi’ ye gidildi, “aaa Koray ( Kargonun şeysi işte.. o Koray ) pek de kepçe deilmiş, eeh yapılı da bi adammış, tv de minik duruyodu” izlenimi edinildi ve "Mocha en estetik nasıl sunulur?" sorusuna "Kirpi deki gibi" cevabının verilmesi gerektiği anlaşıldı. Akşam 8 gibi ev özlendi, son bikaç yere daha uğranıp eve dönüldü. Sonra kayda değer bişeee… Hııı… gece SIMON BEY’LE BARIŞILDI , yeniden kaynaşıldı, günlerdir affetmesi için çırpınan zavallı yüreğime buz gibi soğuk sular serpildi, duyulan “cossss” sesiyle kaybedilen huzur hissiyatı yeniden hatırlandı, kendisine bir daha ayrılmamamız dilekleri iletildi… O da bana “hadi ordan ibiş” gibisinden şeyler söyledi… Biliyorum o da seviyo beni

Çarşamba : Çok salak, gereksiz bir gündü.. Bugün de gitmedim okula. İşsiz kaldığını eşine söyleyemeyen kocalar gibi hissetme hali daha bir alevlendi. Hava çok fenaydı ve en yakın yer olan Değirmen'in sera ortamına gidildi elde laptop la.. Her nedense halen daha hikayemi tamamlayabileceğim umudu taşıyordum. Bir tarafta Marie Claire, bi tarafta bembeyaz boş bi bilgisayar ekranı… Bir süre ikisi arasında kararsız bir şekilde gidip geldi gözlerim ve dergi kapağında yaldızlı harflerle yazılmış “Küresel Isınma… Son on senemiz mi?” başlığıyla... haha tamam tamam yalan söledim onun hemen altındaki “SELÜLİT… BU DEFA KURTULACAKSINIZ !” başlığıyla ayartılıp bir hışımla kapatıldı bilgisayarın ekranı… Zaten orasına burasına sticker yapıştırmıştım, baktıkça sinirim bozuluyodu o alete…

Bir süre dergiyi okudum, bu senenin moda saç kesimleri, angelina nın kocamanlığı ve seksiliği sinirimi bozan dudakları, trendin esmer kadınlara yöneldiği ve hatta esmer kadının ölümüne seksi ve mükemmel olduğu (hahaa biliyoduum !!! Ben iştee ) , Ziegfeld’in kadınları ( bu, dergideki en kayda değer haberdi bence. Bu kadınlar cidden çok ilginç, belki bi ara iyice araştırırım, 1900 lü yılların başında sıradan bir hayat sürerken / manikürcü, asansörcü, terzi, banka memuru vs. gibi meslek gruplarından / çektirdikleri siyah beyaz fotoğraflarla yıldızlaşan, caz çağının güzeller güzeli anonim showgirl leri imişler… Ayrıntılı bilgi için dergiyi alınız.. ) haberleri incelendi ve hiçbir özelliği olmayan sıradan bir anda yine telefonum çaldı, arayan kimdi tahmin edin… Ablam !!! Yine aynı dialog :

- Sena nerdesin ?
- Değirmen’ deyim
- Tamam geliyorum …

:))

Bu kez ikimizin suratında da bu zoraki buluşmaların, gidilmesi gereken yerlere bir türlü gidememenin can sıkıntısı yerleşmişti. Ben kabus gibi bir tiramisu yedim, o da minik, şekilsiz börekler yedi. Marie claire’ in içindeki tester lar bir bir üzerimde denendi ve en son hayatımın fondötenini bulduğum gün olarak kayıtlara geçecek bu gerizekalı Çarşamba gününü bu önemli gelişmeyle anlamlı bir hale getirdim. Hıı bir de saçlarımı kızıla boyattım ama bu rutin bir iş… Ama bu kez daha canlı bir kızıl oldu… Neyse canım ikinci yıkamadan sonra hepsi akıp gidecek zaten, bu acı bilinçle olayın üzerinde daha fazla durmanın gereksiz olduğunu düşünüyorum.

Son üç günde ikimiz de alakasız bahanelerle evden çıkıp, akşam eve beraber döndüğümüz için durum trajikomik bir hal alıyordu, bu sebeple ablamı önden eve gönderip gördüğüm ilk “seçkin eczane” ye girip Vichy nin mucizevi fondötenini (normateint) aldım, bütçemde bir kara delik daha açtım, sonra kuaföre girerken Funda cicisi aradı, “gel bize kedi sev” çağrısına heyecan içinde “oleey oleey geliom” reaksiyonu verildi. Lakin sonra kuaförden akşam 18.30 da çıkılıp havanın rezilliği göz önüne alınınca, ekilen ( ve ekildiği çok geç haber verilen) arkadaşlar listesine bir yenisi daha eklendi, biliyorum bu kötü bir huy

Günün gerisi hiç iç açıcı değildi. Ablam, kendisi için, derhal sevdiklerine iletmesi korkunç derecede aşırı (?!) önem ihtiva eden taze öğrendiği bir bilgiyi paylaşmak için beni huzursuz uykumdan uyandırdı ve gittikçe yükselen bir volümden gergin bir tartışma yaşadık. Konu, merak edenler için söylüyorum, DİN idi… Kaşları almanın ve lens takmanın günah olduğunu açıklamışmış Diyanet.. Ben bunu saçma bulduğumu, Allah’ ın bu tür kıl tüy meseleleriyle uğraşmayacağına, zaten diğer çok daha mühim dünya meseleleriyle başının yeterince ağrımakta olduğuna inandığımı ve eğer yanılıyorsam da öteki dünyaya yanımda bol miktarda yanık kremiyle gitmem gerektiğini sandığımı söyledim. Hatta kefenime kocaman bi cep yapıp içini krem ve çilekli milk shake lerle doldurmalarını da vasiyet ettim.. Bana acıdığını söyledi, çıkarken ışığı ve kapıyı kapatmasını rica ettim…

Perşembe: Kendisi halen daha sürmekte, ve evet yine okula gitmedim… Nest’deyim,(bknz. bu masam; )

kağıda yazıyorum bunları eve dönünce bil. e geçireceğim. Bu arada iğrenç bir yazım var (bknz. iirenç yazım ; ) bunları umarım sonra okuyabilirim. Birazdan Seda (bakınız .. still alive vol 3 postu , ve bknz. bakınız ın b.kunu çıkarmak ) gelecek, o gelene kadar hemen ötemde sol tarafımda oturan Etiler kaçkını grubun üzerindeki sigara dumanı bulutu ve kulaklara ziyan oktavdan can sıkıcı muhabbetlerinden kaçmak için yazıya sığındım. Minicik bir bedenden nası bu kadar ses çıkıyor ve bu denli aralıksız konuşmaktan ne zevk alınıyor anlamıyorum. Belki maruz kalan konumunda olduğum için bu krater gruptan sebep bu denli başım ağrıdı. Sağ ayağım çektiğim ağrı yüzünden zıpzıp kıpraşıyor. Yarın okula gideceğim, kaldığım bir ders var, ona giresim var, eeh arkadaşlarımı da özledim, göresim var …

Jüjü bizde kalıyo yarın, gelsin biraz sarssın toparlasın beni. Hmm belki Şerbet’ e salsaya gideriz, ayakım artık iyi gibi…

Aah Tanrım !!! Bu tüten insanlar, tütmeyen insanların, tütmedikleri için, tütenlerin tüttürdüklerinden ne kadar rahatsız olduklarını hiç mi düşünmüyolar ?!! Bu kadar geniş bir mekanda bile bu baş ağrısına sebep oldular yaa …

Saçımın rengi de pek bi güsel olmuş bu arada, bazen bakıyorum da gün ışığında süper duruyo (eet alçakgönüllüyüm, en çok bu huyumu takdir ediyorum )

Şimdilik bu kadar, Seda hanım 5 dk sonra burda olacakmış, dükkanı acilen kapayıp gitmem gerekiyor. Bi hafta demiştim, 4 gün oldu ama bana 1 ay gibi geldi. Bundan sonrası güzel olacak ama sevgili blog.. Simon Bey olacak, gidip dinlenecek, bu vicdan azabından beni kurtaracak dersler olacak, çeviri yapıp para kazanılacak, ihmal edilen arkadaşlar aranacak, salsaya gidip kalçaların canına okunacak…. Ayyh ama bu da nesi ki … Kid Loco- Cum’on dinleyin güsel insanlar ama bakın uyarıyorum aile ortamında dinlemeyin, mesela sen mimi, dikkat et anaanen duymasın, yazık kadına… Oops neler duyuyorum tööbe estafullah, ahaha eşşek ben keyfim yerine geldi 2 dk da …

Bitirdim hadi hoşçakalın kıymetli okurlar

Sıcağı sıcağına editler :

• Yazım gayet de okunuyomuş bea.. kendime çok haksızlık etmişim
• Deryaa... Seni sefiorum !!! Verdiğin ilaç 10 dk da geçirdi başağrımı, sildim gözyaşlarımı… Arveles die bişey aklınızda bulunsun, yeni gelmişmiş Türkiye' ye…

Kid Loco- Cum'on

Çok Ağlak Post

2007-03-08T10:26:00.000-08:00

• Mood: rest in pain
• Listening to: My Brightest Diamond- Bring Me The Workhorse albümünün tamamıı... (süper süper süpeer !!!)
• Reading: Otostopçu bitmek üzere...
• Watching: en son Paris, Texas izledi bu
..............................................................

Çok acı çekiyorum sevgili blog !!!

Son 5 gündür biricik sol ayağımda, üzerine bastıkça garip bi ağrı hissediyodum. Çok sevgili babamdan kaptığım pek kıymetli düşünce zerrelerinden biri olan “Bekle kendiliğinden geçer” düsturuyla bekledim, o arada fiti fiti gezip hiçbişiiden de geri kalmadım, hatta abartıp Şerbet’ te ufak bir salsa zirvesi bile düzenledik… Ama dün… Onu geçtim bugün… Canım blogcum... Ben artık YÜRÜYEMİYORUM !!! Berbat bişey, her adımında canın yanıyor ama yapman gereken işler, gitmen gereken yerler var (güzellik merkezi, starbucks, nautilus, cadde gibi !!!! Ahh salak ben.. keşke dinlenseydim efimde de bu hale gelmeseydim )… Bugün artık gözlerim dolu dolu, sağ ayakımın üstünde zıpzıp zıplayarak girdim apartmandan içeri, doktor 6 hafta tabanlık die bişey kullanmam gerektiğini söyledi, ama nası bi doktora gittim, hastanede neler yaşadım anlatmaya başlarsam çok iyi biliyorum ki şu benim destansı postlardan birine daha imza atıp okumadan resimlerine bakılıp geçilen bi blogun sahibi olmaya devam edeceğim.. Gerçi bunu takmıyorum, şuan aklımdaki tek şey, müziğin sesinin çok açık olduğu (ne düşündüğümü duymama engel olacak kadar !!! ) ve popomun oturmaktan acımaya başladığı.. Az önce msn e bile girdim… Normalde sefmem ben msn, şu 2 satır yazıyı bile iletilere cvp vericem die kaç saatte yazdım bi bilsen…

Canım çok fena M&M’S istiyo sevgili blog, yada kinder bueno.. 7 11 ı arasam, burdan sepet sallasam da içine koysalar mı die düşünmüyo değilim.. Ama çok uykum var, ayakım da acıyo... Bu arada JüJü me de teesüf ederim, bloglardan öğrenecek hasta olduumu, gelmiom işte yrnki buluşmaya sen gel eşşek sıpası , gelirken çoklatla heineken de getir… Bi de so it goes u ezberle de gel, kareoke yapacaz… Kızgınım sana… Yada kızgın olmam gerektiğini düşünüyorum ama değilim kahretsin ki.. Bu aldıım ilaçlardan olmalı, pamuk gibi oldum yaa, nerde eski soğuk, ağlak, asabi sena.. nerde bu ev kızı, iyi niyet elçisi, şebelek sena.. Bugün hastanede teyzelerden bi kanka grubu bile edindim kendime.. Yakında gün gruplarım da olur.. Yihuuu

Çok sıkılıyorum cici blogum, popomun üstünde, kuçumda kompüterle yapabilceğim en kolay şeyleri yapıyorum, yani geyik ve surf… Arada küs olduum birine sms bile gönderdim oturduum yerde hislenip… Ama özledim onu napayım Çok hassas günler geçiriyorum sevgili blog, babam demin odama geldi, kadınlar günü die evin 3 hanımına da çiçek almış.. Bana mavi güller almış… Gün boyu benle ilgilenmedi die kızmıştım 2 dk da affettim boynuna sarıldım, öptüm durdum yumuşacık yanaklarını… Herzamanki parfümü vardı üzerinde… Çok sefiom onu yaa yaşlılık çok boktan bişey.. ölümden bile kötü.. Kırışmak istemiyorum ben, annemler de kırışmasınlar, beyazlamasın saçları.. pöööf

Bu arada O hala yok, tribe devam… Artık umursadığını bile sanmıyorum. Ben en azından burda ne kadar üzgün olduğumu, onu özlediğimi göstermeye çlşıyorum satır aralarında ama belki o bunları okumuyodur bile.. ööf ara artık gerizekalı !!!

Hoşçakal blogcum.. Bisürü insan sıfatı koyacaktım buraya… ama uykum var... Zaten salak msn yüzünden odaklanıp 2 kelimeyi bi araya düzgün getiremedim şurda da... demin de msj gördüm telde, ondan sandım heyecan yabtım salak avea danmış.. 100 kişiye takımının forması hediyeymiş!!! futboldan da nefret ediyorum, msn den de, selülit yapan mocha dan da, üşenip mutfağa su almaya gidememekten de !!! ayrıca hala bi masa lambam yok çıldırıciiym.... AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAYHHHH!!!!!!!!!!!!!!! DAAALIN HADE... YOK BİŞEEE

2007-03-05T09:16:00.000-08:00

Önsöz: Bu yazıyı lysim koymuştu bloğuna, sonuna da “Homofobinin yanlış olduğunu düşünüyorsanız bu yazıyı çeşitli yerlere koyunuz siz de” diye eklemişti. Okuyup kalmıştım o an, evet yanlış olduğunu düşünüyordum ama bir şey yapasım yoktu. Kesin olarak buraya koymaya ise demin uyurken karar verdim, daha doğrusu dün biriyle yaptığımız bir konuşmanın bilinçaltımda şekillendirilmesi esnasında, yani rüya görürken... Sonra gözlerimi açtım ve bu bloğu okuduğunu bildiğim o kişinin bu insanları anlamasına, anlamasından geçtim, saygı göstermesine (en azından sade tercihleri yüzünden çektikleri acıya) bir nebze olsun faydası dokunur umuduyla buraya da koyuyorum yazıyı… Ayrıca yine o kişi az önce benden kendisine elma soymamı istedi, hatta benim akşam yemeğim olan kendi elmamdan da bisürü ısırık aldı…Burdan ona sesleniyorum: Git kendin soy elmanı homofobik b.k !! :)

Love

I am the girl kicked out of her home because I confided in my mother that I am a lesbian.

I am the prostitute working the streets because nobody will hire a transsexual woman.

I am the sister who holds her gay brother tight through the painful, tear-filled nights.

We are the parents who buried our daughter long before her time.

I am the man who died alone in the hospital because they would not let my partner of twenty-seven years into the room.

I am the foster child who wakes up with nightmares of being taken away from the two fathers who are the only loving family I have ever had. I wish they could adopt me.

I am one of the lucky ones, I guess. I survived the attack that left me in a coma for three weeks, and in another year I will probably be able to walk again.

I am not one of the lucky ones. I killed myself just weeks before graduating high school. It was simply too much to bear.

We are the couple who had the realtor hang up on us when she found out we wanted to rent a one-bedroom for two men.

I am the person who never knows which bathroom I should use if I want to avoid getting the management called on me.

I am the mother who is not allowed to even visit the children I bore, nursed, and raised. The court says I am an unfit mother because I now live with another woman.

I am the domestic-violence survivor who found the support system grow suddenly cold and distant when they found out my abusive partner is also a woman.

I am the domestic-violence survivor who has no support system to turn to because I am male.

I am the father who has never hugged his son because I grew up afraid to show affection to other men.

I am the home-economics teacher who always wanted to teach gym until someone told me that only lesbians do that.

I am the man who died when the paramedics stopped treating me as soon as they realized I was transsexual.

I am the person who feels guilty because I think I could be a much better person if I didn't have to always deal with society hating me.

I am the man who stopped attending church, not because I don't believe, but because they closed their doors to my kind.

I am the person who has to hide what this world needs most: Love.

NOT: Repost this if you believe homophobia is wrong. // Homofobinin yanlış olduğunu düşünüyorsanız bu yazıyı çeşitli yerlere koyunuz siz de...

2007-03-01T14:01:00.003-08:00

Gladys Hardy on The Ellen DeGeneres Show:

Bu fidyoyu defalarca izledik halen daha gülüyoruz. Ellen DeGeneres ın (en son oscarları da sunmuş ama ben kırmızı halıyı izleyip yatmıştım salak ben bilmiyodum ki onun sunacağını ) cbs te sabahları yayınlanan programına texas dan 88 lik bi teyze telefonla bağlanıyo bigün ve etrafı kırıp geçiriyo, ertesi gün ellen kadını geri arıyo, zaten videonun başında bigün önceki programın özetini de veriyolar kısaca... Buyrun bi de siz izleyin bnm kadar komik bulacak mısınız bakalım :

Bir de albüm önerisi :

elefant (2006) the black magic show

2007-02-25T17:30:00.000-08:00

Duvarların üstünüze üstünüze geldiği sıradan bir günün sıradan saatlerinden birinde, kusursuz beyazlıktaki tavanınızda herzaman ki favori noktanıza dikmişsinizdir gözlerinizi. Hatırlamaya korktuğunuz düşüncelerden kaçarak boşluğun soğuk anaçlığına bırakmışsınızdır kendinizi. Sonra kulağınıza yabancı ama dost bir ses fısıldar “wake up..it’s time” ve yatağınızdan doğrulup, bedeninizi gardrobunuzun yegane siyah parçalarıyla örtüp, başınıza da liseden beri sakladığınız berenizi geçirip dışarı atarsınız kendinizi… Bacaklarınız, aradığı panzehire son anda kavuşmuş can çekişen bir adamın mutluluğuyla sürükler sizi tanıdık sokaklara ilkin, gecenin karanlığında unutulmak ve kaybolmak üzere…

Yatağınızdaki boşluktan çekip almıştır sizi sokak lambalarının ve arabaların ısrarla gözlerinize giren ışıkları. İnsanların boş sohbetleri kulağınızdan içeri sinsice sokulur, midenize girip oturur mola yerinizde. İnatla okumaya devam edersiniz ama bir süre sonra odak yoksunu bir insan olduğunuzdan sınırlarınızı zorlamaktan vazgeçer, kitabınızı kapatır, fincanınızda duran çoktan soğumuş çayınızdan son bir yudum alır ve poponuzu, büyük bir memnuniyetle hemen şeklini aldığı sandalyeden kaldırırsınız. Yine sokaklardasınızdır. İstikamet meçhul, ayaklarınız mesûldur başınıza gelecek herşeyden. Öncesinde içilmiş Corona’ ları ise sadece normalde düşünmekten kaçtıklarınızı hatırlatmakla suçlayabilirsiniz ki Meksikalı içki üreticilerinin size karşı kişisel bir kini olamayacağına göre bu da hoşgörülebilir bir hatadır. Ayrıca şişesinin şahane tasarımıyla göz zevkinizi tatmin ettiği dakikalar da hafifletici bir sebep sayılmalıdır. Peki, Corona için birkaç ay süreyle odanızdan men cezası verilmiştir, mahkûmu şimdi öpebilirsiniz !!!

Bu sefer kulağınızda çok daha yüksek perdeden sesler dolaşmaktadır, istikamet mide deil tam da kalbinizin en çok kanayan noktasıdır, ve bunun sebebi az önce yediğiniz tavuk göğsü yüzünden midenizde yer kalmaması değil tam olarak ta vokalin kendinden geç(irtir)ercesine söylediği “Oh i am so lonely, i'm the man who would kill for love” dizeleridir. Oysa eğlenceli bir havası vardır şarkının ama click gibi dandirik bi holivud filminde bile salya sümük ağlayabilmiş siz için bu dizelerde hislenip snif snif yapmak çok da zor olmasa gerek. 1 kere döner şarkı, sonra 1 kere daha ve loop a alınır. Sonunda bacaklarınıza yorulduğunu unutturacak itici gücü bulmuşsunuzdur, adımlarınızın yegane dostu olur benliğinizi dolduran bu melankolik melodiler… Yüzünüzde son derece manidar bir gülümseme, gözlerinizde dışarı coşkuncasına taşmak için can atan, ne işe yarar ki bu dedirten tuzlu garip bir sıvı…”Düşmesin, geldiği yere geri gitsin” diye başınızı gökyüzüne kaldırıp anlamsız bir noktaya dikersiniz bakışlarınızı, ama yüzünüzde hala o manidar gülümseme vardır ki kimi zaman dudaklarınız aralanmakta, kulaklarınıza doğru uzamakta ve yüzünüzden öteye taşacakmış gibi geniş bir gülümseme yayılmaktadır güzelim yüzünüze. Karanlıkta ışıldar dişleriniz… Hava da buz gibidir hani, üşüyen yanaklar nasıl ısıtılır böyle durumlarda ?

Derken Acıbadem in sizin dolaştığınız sokaklarında teknoloji terkeder insanoğlunu, karanlık kadim bir gerçek gibi giriverir hayatınıza… Elektrikler gitmiştir. Ahh, kuraklık tabi diye geçirirsiniz içinizden, ve sonra bu kelimeyle çelişen bir şekilde düşüverir ardı sıra birkaç damla gözlerinizden aşağı, hain domdomlar saklanmış boş anınızı kollarlarmış meğerse… Kulaklarınıza dışardan 2. bir ses daha gelir o sırada, Segah makamından, alıştığınız rock tınılarından uzak, ama bilindik bir fon eşlik eder kulaklarınızı esir alan şarkıya. Bu arkadaki sese odaklanır ve ne olduğunu anladığınızda bir iki sn bekleyip pause düğmesine basarsınız. Zira ezan okunmaktadır, içinizi huzur dolduran bir “azizallah” der Azize halanızı hatırlarsınız, en güzel halanızdır, ablanız ona benzemiştir, siz de ablanıza benzemektesinizdir zaten :)

Eve yaklaşırsınız artık, son bikaç yüz metreye girmişken aklınıza O gelir, tüm yol boyunca ilk defa. İşte saatler sonra ancak sadede gelebilmişsinizdir… “Çok özür dilerim” dersiniz içinizden onun hayaline, hiç birşeyi çözmeyeceğini bile bile. Onunla beraber acı çektiğinize, başka birinin elini tutarken içinizin acıyabileceğine, yaşadağınız herşeyde rahatsız edici bir burukluk hissettiğinize inanmayacaktır asla. Tek bildiği kendi acısıdır şuanda…

Sonrası malûm, evinize ait pencereden dışarı süzülen ışığı görür rahatlarsınız, herşeye rağmen eve dönmek güzeldir. Üşenmezseniz de benim gibi oturur yazarsınız hayatınızın bu sıradan 2 saatini...

Pöff sefmiyorum bööle yazılar yazmayı ben.. Bidaa olmasın lütfen sayın kendim...

Esen kalınız ve kusuruma bakmayınız...Sevgiler...

Space-Begin Again (indirmek için sağ tık, save as yapınız)

Önüm Arkam Sağım Solum..

2007-02-22T16:32:00.000-08:00

Kendi halinde mütevazi bir blog sahibi olmam dışında hiçbi alakam olmadığını sandığım blog camiasında yeni bir oyunumsu türemiş efenim.. Sobeleme mi ne diyolarmış adına.. Ve sanırım çok sevgili budala prenses tarafından bendeniz de sobelenmiş bulunuyorum… Her zaman oyunları sevmişimdir bunu pek benimseyemesem de üstün görev bilinciyle bana atılan pası sevgili kubilaylaylay, minikstar ve jüjü me ortalıyorum.. eğer ümit beyle küsmüş olmasaydık ona da atabilirdim ama konuşmuyor benle.. Pehhh knşmasın bakalım..

Benim hakkımda bilmek isteyip de sormaya asla cesaret edemedikleriniz :))

• Çok fazla takıntım yoktur ama kesinlikle yaşamımı zorlaştıran bir tane var ki, 10 takıntıya bedel : Efenim yaşlanmaktan çok korkuyorum ben !!! 21 yaşındayım, eet ama bazen aynaya baktığımda göz altımda haddinden fazla çizgi olduğu, güldükçe burnumun kenarlarından başlayıp dudaklarımın kenarlarında biten çizgilerin oluşup gün geçtikçe derinleştikleri, şarkı dinlerken yada keyiflendiim vakitlerde ıslık çalmamdan mütevellit yine üst dudağımın kenarlarında kırışıklıklar oluştuğu gibi paranoyalarım var… Bişeye odaklandığım vakit genelde sol kaşıma daha yakın olmakla beraber 2 kaşımın tam ortasında bir çizgi daha oluşuyo ona da sinir oluyorum, sonra cildimle de ilgili şikayetlerim var… İyi ki takıntılı değilmişim yani dimi

• Halen daha kendime bir masa lambası almadım, her gece yatmadan önce 5-10 dk şu elimde gördüğünüz el fenerini(ki kendisi pilsiz, arkasındaki kolu çevirirken oluşan kinetik enerjiden faydalanarak çalışmaktadır)kurup ööle kitap okumak zorunda kalıyorum. Burdan yardım etmek isteyenlere sesleniyorum, bu zavallı kardeşinize (Bauhaus taki 6-7 ytl lik dandik lambalardan da olur ) bi katkınız olsun, yıllık zekatınızı, öşürünüzü, cizyenizi fln bu şekilde yerine getirebilirsiniz mesela..

• Ana okulundan başlayıp orta 1 e kadar, tüm çocukluğumu çok sevgili ablamın ben garibanına uyguladığı şantajla boğuşarak geçirdim ki manik depresif kişiliğimi burdan kaptığımı düşünmeden edemiyorum. Babama ve herkeşlere söylemekle tehdit ettiği sırrımı tabiiki burda anlatmııcam ama hergün harçlığımın yarısını ablama haraç olarak vermem, günün herhangi bir saatinde canının çektiği herhangi bir şeyi yapmam için “senaaa…nuuuuu!!!!” demesi yettiğine göre kötü bişey yapmış olmalıyım dimi :)) Bu arada NU sırrın adıydı ve o zamanlar çok favori olan “Nuhun Ankaraaa makarnasıı, lezzetin markası” reklamlarından esinlenerek bu adı almıştı… Şuan gülerek hatırlasakta çok sevgili, canımın içi, şirinler şirinesi ablam bu şekilde çocukluğumun içine edebilirdi ki neyseki orta 1 de anneme o sırrı kendim söledim ve olay kapandı ehehe

• Benim bi platonik aşkım var !!! Yani hiç bilmiicek büyük ihtimalle bunu hatta ben başka birileriyle olucam fln ama içimde bi yerlerde kalıcak sanırım… Ahh bi anlayabilsem kime neye göre aşık olabildiğimi

• Hiç istemediim bi okulda, nefret ettiğim bi bölümde okuyorum… Son zamanlarda ailevi bazı değişikliklerden sonra gelecek kaygısını ilk kez hissetmeye başladım , her zaman herşeyin çok kolay ve çok önceden planlandığı gibi gideceğini düşünmüştüm oysa ama hayat… sevgili Marvin in de dediği gibi, “bana hayattan bahsetmeyin". :))Tamam tamam oturup ağlamııcam, öyle yapmıyorum zaten genel olarak, sadece şuan çok başım ağrıyo, 2 gündür uyuyamıyorum, ayrıca aptal converse yüzünden ayaklarım sızım sızım sızlıyo fln ister istemez depresif bi hal aldı yazının geneli, lakin son bilinmeyen olarak koycağım şeye henüz gelmediim, işte buyrun, benim hakkımda "hiiiii, vay kirli çıkın" diiceğiniz itiraf geliyo :

Efenim bu jüjü ve bi de sefgili Ocean's Diamond (bknz: Görecelilik Kavramı Üzerine isimli post) ile bi araya geldiimiz vakit nedense hertürlü avam, dışardaki bizle uzaktan yakından ilişkilendirilemeyecek aktivitelere imza atıyoruz. Yine bööle günlerde kaydettiğimiz bendenizin gözlerinizi yuvalarından fırlatacak, “bu sen olamazsın” reaksiyonunu 100bin milyon kere duymama sebep olacak oryantal videoları sayesinde "benim maskeli aylinden neyim eksik ?!" diye düşünerekten kendime yeni bir kazanç kapısı yaratma fikri edindim… Baktım metalurji&malzeme mühendislii yapamıyorum peçemi takıp lost tadında videolar çekip çekip salacağım you tube e… Böylece önümüzdeki bi 3-4 yıl çalışmama gerek kalmayacak kadar para kazanırım ve en sefdiğim şeyi, yani tembelliği yapmaya da bol bol zamanım olur
........................
Işık sizinle olsun efenim..Hoşçakalın.....

For The Love of EGG !!!

2007-02-19T18:49:00.000-08:00

http://www.albinoblacksheep.com/flash/eggsong.php

Linkine bi tıklayın son zamanların en dokunaklı en samimi lyriclerini ve en şen tınılarını içeren şahane bir çalışma.. Tam da müzik adına yapılabilcek tüm güsel şarkılar yapılmış diye düşünmeye başlamışken yerle bir etti bu şarkı bendenizi... Evde işte ofiste( benim ofisim yok ki nan ) her yerde söyler oldum...

Kısa kısa....

2007-02-10T06:03:00.000-08:00

Sevgili Blog,

Ne zamandır yazamadım, içime dert oldu, ama bak ilk fırsatını bulduğum anda koşup sana geldim, ilim irfanla doldurayım içini dedim... Ordan burdan aklıma gelen herbişii yazmaya çalıştım... Özel hayatla ilgili detay vermemek için bu tür yollara başvuruyorum ama sen biliyosun onu dimi
.......................................
Benim için "çok uzun yazıyoo" diyorlarmış.. arkadaşların bu serzenişlerini dikkate alıp yeni bir uzun yazı örneği daha koyuyorum.. Tadını çıkarın
......................................

Okuyun: (Haala okumadıysanız ! ) Otostopçunun Galaksi Rehberi –
Beni bir kitaba bağlayacak nerdeyse tüm öğeleri kullanmış, pek sevgili ve rahmetli Douglas Adams ; Gayet ciddi bir tonda söylenen çılgın, saçma fikirler, tanımlamalar… inceden ayar veren, naif, mizah dozu yüksek cevaplar ve yenilikçi bir hayal gücü (ahh tam da ihtiyacım olan şey ! ) Keşke kitabı yeni bir uzvum haline getirebilseydim, mesela 3. bir kol, boş bi yerimden dallanıp budaklanabilir ve tek işlev olarak bu 700küsür sayfalık kitabı taşımayı kendine görev edinebilirdi, hatta “special feature” olarak da tehlike anlarında, tehdit unsuru şahsın kafasına/poposuna indirmek için de kullanılabilir
……………………………………
“Bu da nedir?” diye sordu Arthur.
“Otostopçunun Galaksi Rehberi. Bu bir tür elektronik kitap. Sana bilmen gereken her şeyi anlatır. İşi budur.”
Arthur tedirgin bir halde kitabı evirip çevirdi.
“Kapağı hoşuma gitti, ” dedi. “Paniğe Kapılma. Bu, bütün gün bana söylenen en akıllıca ve faydalı şey.”
…………………………………..
Birdenbire belirleyemediği bir kaynaktan şiddetli bir ses üzerlerine atladı. Bir taraftan bir kurt sürüsüyle boğuşurken diğer taraftan gargara yapmaya çalışan bir adamın hırıltılarını andıran sesleri duyunca korkudan nefesini tuttu Arthur.
“Şşşt!” dedi Ford. “Dinle, bu önemli olabilir.”
“Ö … önemli mi?”
“Vogon kaptan genel bir duyuru yapıyor.”
“Yani Vogonlar böyle konuşuyor mu demek istiyorsun? ”
“Dinle!”
“Ama ben Vogonca bilmiyorum!”
“Bilmen gerekmiyor. Şu balığı kulağının içine tık yeter.”
…………………………………………

Dinleyin :
• Salı günleri, sourberry.org linkine tıklayıp 21:00 - 22:00 saatleri arası, Charls H. Duell tarafından hazırlanan (ama sunulamayan ;)) Parçalı Kurgu,
• Perşembe günleri, saat 21-22 arası Açık Radyo-Magical Mystery Tour
• The Czars, The Essex Green, Devotchka, My brightest diamond,Pretty Balanced...Ne güsel gruplarmış bunlar..Geç keşfediyorum ama iyi oluyor

Mika- Grace Kelly
Inner- Stories
The New Pornographers- The Bleeding Heart Show
tim booth & angelo badalamenti - Fall In Love with Me

İzleyin : Yaklaşık 2 aydır vizeler ve finaller vesilesiyle buram buram bunaltıldığım için pek bişey izleyemedim açıkcası, oysa ordan burdan kargoyla gelen bi dolu film var elimde… Bu nedenle film tavsiye kısmısını sevgili Simon Bey den alıyoruz… Sendeyiz Simon :
.................................................
Raising Arizona:

Coen biraderlerin 1987 tarihli ikinci filmi. Çocuğu olmayan –bir polis ve bir hırsızdan oluşan- evli bir çiftin, beşiz çocukları olan bir zenginin çocuklarından birini çalmaya çalışması üzerine kurulu absürd bir film. Holly Hunter ve John Goodman her zaman yaptıkları gibi efsanevi oynamışlar. Eğer uzun süredir adamakıllı komedi izlemedim diyorsanız kaçırmayın.

The Return(Asıl adı Vozvrashcheniye):

2003 yılından bir Rus filmi. Yıllardır görmedikleri babaları aniden çıkıp gelen iki çocuk, ve bu çocukların babalarıyla uzun bir yolculuğa çıkmalarını anlatan dingin bir film. Hatta 2003 yılında Siyad tarafından yılın en iyi yabancı filmi seçilmişti. Kaçırmayın.

Match Point:

Woddy Allen’ın şekil değiştirdiği kara filmi. Tipik Woody Allen replikleri ve karakterleri bekleyenleri ters köşeye yatıran bir senaryosu var. Filmin kendisi de sık sık ters köşeye yatırıyor zaten. Her ne kadar Scarlett Johanson’u her filmde görmek sıkıyor olsa da karafilm severlerin kaçırmaması gereken bir yapım.
..........................................
Teşekkürler Simon..
..........................................
BAKın:
bakmagazine = Yine tasarım, illustrasyon , fotoğraf temalı hoş bi e- dergi… Hemen altta vereceğim linkten de e-book kısmısından indirip inceleyebileceğiniz mutluluk verici, ısrarla takip edilesi dergi…

Sömürün:
• sömürgen.com : Ben şuana kadar e-book indirdim sadece, dierleri hakkında bir fikrim yok ama film, oyun, program ve diğer bi sürü hede hödöyü indirebilirsiniz, ne yazık ki benim e-book dışında hiçbiri ilgimi çekmiyor

• arcadupyrata.blogspot.com: Sanırım bu bloğu hazırlayan bi Rus, kendi sevdiği albümleri koyuyomuş, yılların kota mağduru bi müziksever olaraktan gördüğüm anda mutluluk gözyaşlarımı tutamadım, bilgisayarımı kucaklayıp okulumun yolunu tuttum… İlerleyen günlerde hatrı sayılır bir vaktimi burdaki albümleri test etmekle geçireceğimi ve elle tutulur bişi bulursam buraya da not düşeceğimi siz neşeli azınlıkla paylaşmaktan kıvanç duyarım :P (bu linki bulmamı sağlayan sevgili lpf_ashes a teşekkürleri bi borç bilrim)

Gidin:
• Sakıp Sabancı Müzesi- Cengiz han ve Mirasçıları: Büyük Moğol İmparatorluğu Sergisi 7 Aralık 2006 - 8 Nisan 2007 tarihleri arasında imiş. Lisede filizlenen “Ben Moğolistan’a gidicem !” hayalimin uyandırdığı şevk ve heyecanla halen daha finallerimin biteceği günü bekliyorum gitmek için

• Elbette if istanbul 2007 ! , hemen bi kişisel seçimlerimi özetliyeyim :
- Fantastik filmler kuşağında :
Avida / Avida
Taxidermia / Taxidermia

- Hit Filmler kuşağında:
Bilek Kesenler: Bir Aşk Hikâyesi / Wristcutters: A Love Story

- Filmde film:
Sapığın Sinema Rehberi / The Pervert’s Guide To Cinema ,

- Gökkuşağı Bölümünde :
Örtüsüz / Unveiled
Baloncuk / Bubble
Yeni Başlayanlar için Puccini / Puccini For Beginners

- Özel Gösterim de:
Biz Ne Bilebiliriz Ki: Tavşan Deliğinden Aşağı / What The Bleep: Down The Rabbit Hole
Aşkın 4.6 Milyar Yılı / 46 - Okunen No Koi / Big Bang Love, Juvenile A

• Aradığım mekanı bulmuş olabilirmiyim ? Yoksa böyle bir mekanı “aradığım mekan” olarak nitelendirdiğimm için ruh sağlığımla ilgili şüpheye mi düşmeliyim ? Bu kısım Acıbademe özel olduğundan konuya uzak kimselere okumaya devam etmemelerini öneririm :
Efendim mekanımızın adı .. Evet bende ilk duyduğumda “bu mudur yani..püfff ” demiş olsam da içeri girince evim evim güsel evim nidaları arasında kedi misali sobanın yanına tünedim kaldım.. Mcdonald s, burgerking, starbucks bermuda üçgeninin arasında kıytırık bi apartmanın zemin katına sığınmış miniminicik bi cafe sherbett… Sahibinin kendi elleriyle yaptığı leziz ev yemekleri, her daim taze çekilmiş kahve ihtiva etmesi ve yine her derde deva şerbetleri, çaldığı oynak balkan şarkıları, barry white lar yüzünden kıpraşmaktan arkadaşınızla 2 çift laf edememeniz, iştahla makarnanızı hüpletirken birden kendinizi mekan sahibiyle salsa yaparken bulmanız, starbucks ın önünde mendil satan çocukların üşüdüklerinde buraya sığınıp karınlarının yine mekanın sahibi tarafından doyurulması, o sırada yüzlerine bakmadan yanından geçtiğiniz bu çocuklarla yanyana yemek yiyip, astroloji hakkında sohbet edebilme şansı bulmanız! , dvd odasında puflara kurulup arkadaşlarınızla istediiniz filmi istediğiniz zaman izliyebiliyor olmanız … Düşündükçe aklıma bi çok şey geliyor ama kısaca son zamanlarda bulunmaktan en fazla zevk aldığım yer SHERBETT… Sahibi kapatıp dans okulu açmayı düşünüyor… Şahsım için kaygı verici gelişmeler bunlar =(( İşte bi kaç foto daha:

............................................................

Eveet.. Burda bitiriyorum artık canım okuyucularım, sıkmadım inşalah sizi.. hem sıkılan zaten çoktan gitmiştir dimi nie dert ediyosam kendime... Ama takdir ediyorum bi taraftan kendimi, bayaa baya uğraştım da yazdım şunca şeyi.. manyak mıyım neyim ya aaa

Sağlıcakla kalın bloğumu okuyan müthiş sexy, alımlı, güsel insanlar.. Hepinizi çok seviyorum canlarım benim (Hade leen )

2007-02-01T02:35:00.000-08:00

Canım dostum,

Bunları sana söyleyemediğim için buraya yazıyorum, dün yine biraraya geldik ve yanaklarıma, karnıma krampların girip girip çıktığı bir gün geçirdik. Sana yeniden kavuşmak çok güzel, herşeyin sonunda yine yanımda olman çok güzel… 3. maddeyi hiç unutmamamız, bir daha olayların bizi ayırmasına izin vermememiz dileğiyle... Seni çok seviyorum JÜJÜ'm...

Not: Eheh biliyosun normalde çok uzun yazarım ama mukavelemde şimdi ders çalışmam gerektiği yazıyor ;) Demin lisede çekilmiş fotolarımıza baktım, buraya koyayım dedim ama ikimizin de güzel çıktığı bi foto bulamadım, daha doğrusu senin güsel çıktığın bi foto bulamadım (zuhahah) benim finaller bitince şu otel macerası esnasında çıkaralım acısını diorum

Still Alive Vol. 3

2007-01-06T02:39:00.000-08:00

Uyarı: Aşağıdaki yazıyı, parantez içeren her bir cümleyi önce parantez yokmuş gibi okuyup,sonra parantez içindekilere dönerek tamamlama metoduyla okumanızı öneririm. Parantezli cümleleri tek seferde okuyup bir anlam çıkarabilmek için sağlam bi odaklanabilme kabiliyeti gerekiyor ki bende var diyorsanız bu uyarıyı dikkate almayabilirsiniz elbet...Buyrun başlayalım...

Merhabalar…

Nihayet elimizde yepyeni bir yıl var. Her ne kadar 2007 açıklayamadığım,içgüdüsel bir nedenden ötürü itici gelse de, 2006 çok uzun sürdü sanki…Hem zaten 2006 da diretiyor olsam kendi desteksiz hayat mottomla ("değişim iidir") çelişmiş olurdum..Gerçi mottonun kendisi hayat ve gerektirdikleriyle çoğu zaman çelişiyor ama benim de kırık dökük,derme çatma başımı sokacak bi mottom var en azından..Onla da olmuyor onsuz da…tıpkı kadınlar gibi… ( höö ?)

Peki elimizde başka neler var ?
Hâla kış uykusuna yatamamış ayılar ( bu ayılar da bana dert oldu ! ), Uşak semalarında görülen ufolar, salyalar akıtılarak, kredi kartındaki son limit zerreleri zorlanarak alınmış ve tepemizde cayır cayır yanan güneş yüzünden henüz giyilememiş kışlık şapka,eldiven ve atkılar, her senenin olmazsa olmazı "Eurovision’a Türkçe şarkıyla mı girelim İngilizce şarkıyla mı?" tartışmaları, ben hemen aşağıda görülen odanın içinde günlerdir yatacak boş alan ararken, 14 yaşında okyanusu geçen veletler vs…

Yeniden yazmaya başlamamdan “mutluluğu ve huzuru her hücremde hissediyor” olmaya başladığım sonucunu çıkarmayın lütfen.. Zaten “Eee hani yazmııcaktı, ne kolpa bloggermış bu” gibi reaksiyonlar beklemiyorum çünkü bloğumu bilip de okuyan azınlık benim reelde de ne kadar yalan,sözüne güvenilmez,ipiyle kuyuya inilmez,tutarsız bi insan olduğumu bilirler =))

Dediğim gibi hayatımda değişen hiçbir şey olmadı bu yazmadığım zaman zarfında, masa lambam hala bozuk, geceleri mum ışığında kitap okumak zorunda kalıyorum ( bu arada perdeler mumdan simsiyah oldu, neyse ki annem gelince yemek yapmaya çalışırken alev alan tencere ve aspiratörü gördükten sonra perdeleri pek umursamayacaktır ), bu içimdeki aitsizlik hissi de hala devam diyor. Son 2 haftada İst-Ankara-İzmit-Bursa ve 16 ocakta tekrar Ankara olmak üzere toplamda kaç km gitmiş olacağım bilemiyorum…Babama söyleyecek yalan da kalmadı,teknik gezi, konferans, sedalarda kalıcam vs.. Seda demişken dün bir efsaneyi daha çürüttük, anlatayım :

Bu biraz yerel bi efsanedir. Kahramanımız,Acıbademli olan herkes tarafından tanınan "Tartalım Amca"(ekşi’de entry’si de vardı ama bulamadım şimdi). Meczup(yani ) bir kişi olan bu şöhretli amcamız Acıbadem e geldiğim ilk yıl ( 10 yıl önce) benim de ödümü koparan klasikleşmiş hareketiyle kalbimi çalmıştı. Acıbadem ‘in çıldırmadığı sakin,sessiz zamanlardı onlar, caddede kaldırım taşlarına dalarak bir nevi trans halinde rahatça yürüyebileceğiniz zamanlar… O zaman bu amcamız Marmara Güzel Sanatlar Fakültesi’nin önündeki dolmuş durağının orda, bir elinde selpaklar, önünde tartısı sinsi sinsi çömmüş, avını beklerdi. İşten, okuldan veya alışverişten yorgun argın dönmekte olan sözkonusu av ise çoğunlukla başı önde dalgın dalgın yürümektedir. Oysa o bekler..sabırla avının düşüncelerinde en derinlemesine boğulduğu anı bekler… Kimisi kozmik bir "düşünce yoğunluğu ölçüm radarı" kullandığını iddia etse de bu başka bir efsane konusu oraya hiç girmeyelim şimdi..Dediğim gibi bu pusuya yatmış kurnaz kişilik, uygun anı bekleyip yakaladığı anda elindeki selpakları inanılmaz bir çeviklikle burnunuza dayayıp birden “TARTALIM” die bağırır (selpak ve tartı arasında bir bağ kurmaya çalışmayın,kesinlikle hiç bi alakaları yok! ) ve benim gibi beklenmedik olaylara ani, kontrolsüz tepkiler veren (donup kalmak,yer,mekan kaygısı olmadan çığlığı basmak gibi) insanlardansanız kendinize gelip hayati fonksiyonlarınızı geri kazanmanız birkaç saatinizi alabilir…

İşte dün Sedayla Acıbadem de alışveriş/gezinti amaçlı avare avare dolaşırken bi an tartalım amcadan konu açıldı ve dedi ki : “biliyo musun tartalım amca saati sorduğunda bilebiliyormuş…”. Bu iddia ruhumdaki mythbuster'ı depreştirdi ve “ee soralım bakalım” diyerek arkadaşımı cevapladım. İşlerimizi halledip günün sonunda eve dönmek üzereyken amcanın mekanına yaklaşınca Seda'ya saate bakmasını söledim “oraya varana kadar 18.45 olur ” dedi. Ve oraya vardığımızda amcanın geçmiş zamanlarda dellendiği anlardaki vukuatlarını(durduk yere coşup,oturduğu yerden ömrümde duymadığım,ilginç küfürler sallaması,ve yine aynı sebepsizlikle hatrı sayılır bi oktavdan attığı kahkahalar vs..zira zıtlıkların adamı kendisi azizim!) da hatırlayarak hızlanan kalp atışlarımızla beraber baya baya tırsmaya başladık. Suratımızda korkudan donmuş embesil bi ifade, geçip gidiyoruz adamın önünden derken cesur dostum bi anda döndü ve “saat kaç? ” die sordu amcaya. Sanki deli olan bizmişiz gibi anlamsız anlamsız bi süre baktı yüzümüze ve gayet beyfendi bi şekilde sol kolunu sıyırıp saatine bakıp “18.45” dedi... Ardından yine mendilleri dayadı burnumuza. “Saol” diip arkamızı dönüp kaçtık. Sonraki dakikalar duvar kenarında 2ye katlanıp gülme krizimizin geçmesini bekleyerek geçti...

Evet efsane bir bakıma doğruydu, amca gerçekten de saati biliyodu ama bizim umduğumuz gibi telepatik,mistik güçleriyle değil, kolundaki Casio saatle ! Zaten hayatta olağanüstü,açıklanamayan şeyler yoktu,varsa bile bizim buralara pek uğramıyolardı.. O zaman neden halen daha geceleri açık olan dolap kapımdan paltomun içine girip bana dik dik baktığına inandığım hayaletler yüzünden uykularım kaçıyor? Gerçi çocukluğunu, cin/peri hikayeleri dinleyip ruh çağırarak (hatta daha ilkokulda tuvalette düzenlediği seanslar yüzünden arkadaşlarını korkutuyo gerekçesiyle disiplin cezasıyla tanışarak), izlediği korku filmleri ve çizgi filmlerdeki şer güçleri her gece rüyasında görmek zorunda kalıp ablasını yanında yatmaya ikna edebilmek için kendini 2 yatak arasına köprü misali asıp merhamet bekleyerek geçirmiş bir gençten bahsediyoruz burda !.. Eminim Freud bunun için çok mantıklı açıklamalar getirmiştir.

Gitme zamanı artık.. Bugün annem yurtdışından dönüyo,sıcak çorba hasretim sona erecek nihayet (hazırları sefmiyorum işte )sadece çorbalarını deil annemi de çok özledim ama evin halini,odamın görüntüsünden yola çıkarsanız tahmin edebilceğinizi umuyorum :(

Bu arada sanırım vizyondaki tüm Türk filmlerini en son beynelmilel’e de (hem de 2 kere,ilkinde ortasında uyumuş kalmışım ) giderek izlemiş oldum ve sırf onlarla ilgili genel yorumlarımı içeren bi post yazsam mı yazmasam mı, hadi yazasım geldi diyelim, onu yazacak zamanı ve şevki nereden bulacağım bilemiyorum ama şimdilik bu kadar nokta

Hoo Hoo Hoo...

2006-12-24T21:35:00.000-08:00

krismıs şeysi...
Originally uploaded by dubimolaveriim.

BU BLOG SAHİBİ RAYINDAN ÇIKMIŞ HAYATINI YOLUNA KOYMAK AMACIYLA YAZILARINA SÜRESİZ ARA VERMİŞTİR...

Lakin çok değerli okurlarının yeni yılını kutlamayı da ihmal etmeyecektir elbette :

Siz, en yüce duyguların insanları !!! 2007 de herşey dilediğiniz gibi olsun emi ...

Ayrıca küresel ısınma için önlem alınsın ( hepimiz ölüceez..!!! ) , tayyip defolup gitsin başımızdan, Türk Kestanecileri kestaneyi adam gibi çizmeyi öğrensin (kabuğu efenim,kestanenin içini değiiil !! ), Amerika'da ki karşı komşum ipod umu getirsin artık, bu yaz için Cranfield University de kurs programına kabul edileyim, anneme gri papağan alacak kadar para biriktirebileyim vs...

Umarım hepimiz için güsel bir yıl olur..Benim mutluluğu & huzuru her bir hücremde hissedeceğim güne kadar,Esen Kalın efendim....

Breaking News !!!

2006-12-20T20:00:00.000-08:00

Saat sabah 06.00..Yuvarlamadım bööle denk geldi,şuan da 06.01 mesela...

Her zaman ki gibi gece boyunca,Tanrı yaratıklarının uyuması için ışıkları söndürmüşken benim masa lambam gözlerim gibi kesintisiz açıktı..İzledim,okudum,notlar aldım ve bu saate vardım...Yanımda bir kararla ama...

Bir yarışmaya katılıcam,kısa öykü yarışması,maksimum 3 öykü yazabiliyorsunuz,4'er sayfadan...Hediyeler b.ktan...Kazansam da kabul etmeyi düşünmüyorum...Neden bilmem bir korku var içimde,biçok konuda yazdım ama bu benim anlatmaya zorlandığım,gerçekliğini kendimde farkettiğimde -ki yapayalnızdım o zaman- kalbimi yerinde zor zaptettiğim bir konu...Değersiz şeyler yaratmaktan korkuyorum...

Önce tırnaklarımı kesmekle başlıyıcam işe,ilk defa kırılmadan bu kadar düzgün bi şekilde uzamışlardı ama klavye de yazarken rahat edemiyorum.

Ümit'le aramıza bir duvar girdi artık,ne ışığı ne de sesi geçiren bir duvar...Bi süre sevgili dostumla ayrı kalmamız daha iyi olacak sanırım...Ama bu kararımı ilk onla paylaşmak isterdim,yazdıklarımı da ilk ona okutur fikrini alırdım...Şimdi ise bilemiyorum sanırım 1-2 yakın arkadaşıma ve yarışmayı düzenleyen derneğin savaştığı fikrin ateşli bir savunucusu olan sevgili ablama okutacağım öykülerimi...

Şimdilik bu kadar...Yaklaşık 8 saat sonra lab.ım var,okula gitmek zorundayım..Ama bugün perşembe,gencturkcell günü!!! Cenneti Beklerken'e gidilecek...Ahh bu yorgunluğa dayanamıyorum,algım kapanıyo,hava aydınlanıyor,ezan okunuyor,yağmur yağıyor ve benim gözlerim doluyor...

Okul sonrası,Uyku öncesi Post u...

2006-12-18T05:04:00.000-08:00

Bugün kitaplarım geldi,unuttuğum mutluluk duygusuna benzer bişeyler hissettim sanırım,Bu arada 1 buçuk saatlik uykum esnasında rüyamda Kerpe yi gördüm.Yazlığımızı,ormanımızı,denizimizi,komşularımızı özledim..Hatta arka tarafta oturan teyzenin fıskiye kafalı küçük sevimsiz köpeğini bile..Hamak,elma ağaçları,bahçedeki minik domatesler,biberler,kayalıklar....Oraya biriyle gitmeyi çok istemiştim,ben zaten o birini çok sevmiştim...Kısmet deilmiş,anca Göztepe yi,Kadıköy ü görebildik beraber...

Kitaplardan bahsedeyim,Otostopçunun Galaksi Rehberi(Douglas Noel Adams,nam-ı dier DNA :)) ve Amat (taptığım yazar; İhsan Oktay Anar) sipariş etmiştim Ideefixe den,yanına Ferit Edgü-Tüm Ders Notları die bi kitabı da hediye olarak koymuşlar,2+1 gibi bi kampanyaları da yoktu,hoş bi jest olmuş,hemencecik bi gönül bağı kuruverdim siteyle...bildik tüketici refleksi işte :))

Efendim,bugün bişeyi farkettim,derste okuduğum yazıların,kitapların tadı bi başka oluyo,hani gürültülü bi ortamda kaşlarınızı çatıp kulaklarınızı tıkayıp önünüzde artık her ne varsa ona odaklanmaya çalışırsınız ve kendi yarattığınız bu yeni alemde o sayfalar ve siz başbaşa kalırsınız,donuk,sessiz bir boşlukta gibisinizdir,hatta maddeden ve getirdiği bilinçten tamamen olmasa da bi nebze sıyrıldığınız bile söylenebilir..tmm tmm abartmayayım,işte bgn mechanical behavior of materials dersinde yine çok sevdiğim yazarlardan biri olan Çetin Altan ın köşe yazısını okurken evimde yada dışarda herhangi bi yerde okurken alacağımdan çok farklı bir tat aldım.Buarada 28 yıl önceki bi yazıydı ve küçük baş hayvanlarını Türkiye den almayı alışkanlık haline getirmiş olan Lübnanlılara hasta koyun sattığımızı,onların da bundan sonra Romanya-Bulgaristan gibi Balkan ülkeleriyle ticaret yapmaya başladıklarını,İngilizlere ise kuru üzüm die keçi kakası (te allam yaa ) ihraç ettiğimizi,Türkler olarak 16 devlet kurup batırdığımızı öğrendim.Çetin Altan ı işte bu yüzden seviyorum,asla sizi bi yazıdan yada söyleşiden eli/beyni boş göndermez...

Ahh yarın yine bi sınav var ve ben günlerdir uyumuyorum,hala nasıl ayakta duruyorum anlamıyorum ama yüzümden yorgunluk aktığını görebiliyorum,dolmuşlar da ilk işim kafayı cama dayamak ve hemen ardından harekete geçtiği anda da geriye doğru zıplayıp hatrı sayılır bi hızla cama toslamak oluyor( bu kısım istem dışı elbet ! ) bgn okulda göz attım biraz,hiçbişey anlamadım notlardan,üstelik yazılar Mısır hiyeroglifleriyle yarışır nitelikte karmaşık olmakla beraber fotokopi olduklarından silik çıkmışlar..Neyse Tanrı yardımcım olsun,her ne kadar annem inançsız olduğumu,onların değerlerini önemsemediğimi düşünse de O bugüne kadar bana hep yardım etti.Umarım en büyük dileğimi de geri çevirmez,yaşamasını çok istediğim o kişiye şifa verir...

Şimdilik bukadar,biraz uyumaya çalışıcam...Gece yine uzun olacak...Hoşçakalalım..(sen,ben,biz?noluyoruz yaw ?!)

Görecelilik Kavramı Üzerine...

2006-12-15T06:04:00.000-08:00

"06-Anonim.mp3" dosyasının aktarımı tamamlandı.
İyi Niyet Kutusu :
dinle hadiii
O c e a n's D i a m o n d:
pikii
İyi Niyet Kutusu :
Dinlion mu
O c e a n's D i a m o n d
yani varya hayatımda dinlediim en sinir bozucu şarkıyı yolladın bana ya
O c e a n's D i a m o n d
çok saol
O c e a n's D i a m o n d
hem de
O c e a n's D i a m o n d
mutlaka dinle diyerek
İyi Niyet Kutusu :
Nası yaa
O c e a n's D i a m o n d :
o kdr nefret ettim ki o sesten
O c e a n's D i a m o n d :
yemin ederim odana gelip kafana bişii fırlatmak istedim çok pis
İyi Niyet Kutusu :
bana baaak !!!
İyi Niyet Kutusu :
msn ini veririm dün knştuun çocuğa
İyi Niyet Kutusu:
üzerime gelme
O c e a n's D i a m o n d :
ne hönk
O c e a n's D i a m o n d :
nieymiş o
O c e a n's D i a m o n d :
istedi mi yumurta kafa yoksa

………………………………..buraları geçiyorum =)).. …………………

O c e a n's D i a m o n d :
gevende lafını duymak istemiorum bi daha
O c e a n's D i a m o n d :
benim yanımda Telaffuz etmiyceksn
İyi Niyet Kutusu :
hayddee gevendeeeeeee :)
O c e a n's D i a m o n d
sena oraya gelirsem seni ağlatırım
O c e a n's D i a m o n d
sktr git
O c e a n's D i a m o n d
gevende demiyceksn benim yanımda
İyi Niyet Kutusu :
Eeh GEVENDE ULAN !

O c e a n's D i a m o n d:
sen dur
İyi Niyet Kutusu:
Geeeeee
İyi Niyet Kutusu :
Veeeeen…
O c e a n's D i a m o n d
sen yemin ederim kaşınıosun..

--->> burda nekadar sözüne sadık bir kimse olduğunu gözümde yaşlar diz çöküp daha fazla gıdıklamaması için yalvarırken noktaladığmız dakikalar boyunca kanıtlamış oldu!!!
…………………ve aradan kısa bir süre geçtikten sonra……………

İyi Niyet Kutusu:
yaa cidden
İyi Niyet Kutusu :
hiç hoş deil yaptıın
İyi Niyet Kutusu:
seninlen insanı boyutlarla iletişmek istiyorum ben
İyi Niyet Kutusu :
2 nezih insan gibi
İyi Niyet Kutusu:
2 jön türk gibi
İyi Niyet Kutusu :
ne biliim 2 burjuva gibi
İyi Niyet Kutusu :
ama sen gelip el kol hareketi yapıosun
İyi Niyet Kutusu:
göbeğimle temasa geçiosun
İyi Niyet Kutusu:
çok gücendim çook…
O c e a n's D i a m o n d:
ben bilmem
O c e a n's D i a m o n d:
duymuycam o embesil topluluun adını
O c e a n's D i a m o n d:
nefret ve şiddet damarım kabarıo
İyi Niyet Kutusu:
neden ya neden
O c e a n's D i a m o n d
iirenç
O c e a n's D i a m o n d
antipatik
O c e a n's D i a m o n d
bi adı var
O c e a n's D i a m o n d
ve şarkılarından
O c e a n's D i a m o n d
nefret etiim
O c e a n's D i a m o n d
yetmiomış gbi
O c e a n's D i a m o n d:
o iirenç şarkı çalıodu
O c e a n's D i a m o n d:
dayanamadım tam kapıycam
O c e a n's D i a m o n d
takıldı
O c e a n's D i a m o n d
aynı ses
O c e a n's D i a m o n d
sürekli aynı şeyi söölüyo
O c e a n's D i a m o n d
çıldırdım
O c e a n's D i a m o n d
ölsün onlar istedim
İyi Niyet Kutusu:
puhahah
İyi Niyet Kutusu:
tmm takıldı die olmuş demekki
O c e a n's D i a m o n d:
alakası yok
O c e a n's D i a m o n d:
sinirden aaayyyhh yeter dayanamiyciim die kapatmaya çalışıodum
O c e a n's D i a m o n d:
o sırada takıldı
İyi Niyet Kutusu :
pff
İyi Niyet Kutusu:
ben freddy izliicem
İyi Niyet Kutusu :
bye
O c e a n's D i a m o n d:
sonra kork da gel
İyi Niyet Kutusu :
gelmem ben sana gıdıklıosun sen
O c e a n's D i a m o n d:
kim gel dediki
İyi Niyet Kutusu:
Hmm…

İç Sesler,Part 1

2006-12-13T16:42:00.000-08:00

• Mood: confused
• Listening to: Pablo Casals/Johannes Brahms,double concerto for violin and violon hede hödö işte ne artizlik yapıon Casals ın Brahms yorumu de gitsin
• Reading: Puslu Kıtalar Atlası
• Watching: en son Arzunun Kanatları (der himmel uber berlin imiş orijinal adı)

Gün boyu evdeyken de dışardayken de bişeyler görüyorum ve o bişeyler hep başka bişeyleri çağrıştırıp kimi zaman kendi kendime garip sesler çıkararak (eet asla o şuh kahkahalar atan göz süzen kadınlardan olamııcam :)) dakikalarca gülmemi yada nezih bi şekilde gülümsememi sağlıyor(ahh bari gülümsemeden yırtsam :P neseki onun güsel olduunu sölerler..uzun zamandır güldüğüm yahut gülümsediğim dış mihraklar tarafından gözlemlenemediğine göre hep maymun gibi somurtuk dolaşıyorum etrafta demek ki,keşke kendimi dışardan bi yabancı gibi görebilseydim..mesela nası yürüyorum kambur mu,yada cat walk mu nedir (hiç sanmıyorum..zaten güzel yurdumun allı pullu kaldırımlarında da ne kadar cat walk yapılabilir ki ?! Hani ortam müsait deil ondan sebep olmuo :P )

İşte bu İç Sesler başlığı altında, aklıma bir anda gelen ve mucizevi bi şekilde benim de unutmadığım küçük ayrıntıları paylaşacağım…Ebru Şallı nın kafasının vücuduna göre kocaman olması ve sırf bu nedenle Christina Aguilera ile aynı kaderi paylaşması gibi...

Mesela yıllardır içinden çıkamadığım,anlamaya çalışıp çaresiz kaldığım “minübüs şoförü jargonu” ritüeli var. Acaba bir minübüs şöförü olmak nası bişey,Örneğin bizi taşıyolar dimi,kimisi “kaptan şuraya nası gidebilirm”,kimisi “oğlum du bekle hemen hareket etme ineyim bi” der..Kimisi de 100 ytl uzatır sabahın köründe –ahh geçen gün aynı haltı yedim de sesini çıkarmadı “kalsın” dedi sadece,içinden “kaltak” demiş olabilir mi mesela :| Yok canım sanmam... Yada yada mesela malum içeriyi tıka basa doldurur ya bu adamlar, balık istifi gibi yığılır, cama yapışır gideriz -du çoğul konuşmiim ben binmiom ööle olunca- işte o stress dolu anlarda birileri sonunda “Daha nereye alıyosun kardeşim,yer mi var” der en kibarca,sonra altlarda biyerlerde son oksijenlerini somurmakta olan yada artık yanındakinin vücuduna yapışmış,adeta onun bi uzvu olmuş olan yaşlı ama cırtlak sesli bi teyze “aayh sıkıştık burda,ne biçim adamlarsınız siz ayıptır ya” der ve onun gazıyla nispeten daha genç kokoş bi teyze “insan taşıyosunuz insan” die 3 lemenin sonunu getirir yada dolmuş içinde 2şerli 3erli gruplar halinde bu sefer daha kısık sesle şöför hakkında ateşli sohbetlerin kıvılcım ateşini fitiller ne biliim...işte o zamanlarda yani tüm dolmuş kendisi hakkında atıp tutarken o adam ne hissediyodur? Ben Acıbadem de yaşıyorum burası - bi ara ona da değinicem yoksa çıldırırım vallahi- artık o balık istiflerinin kaçınılmaz olduğu kalabalık semtlerden biri oldu ama buna rağmen hiçbi zaman bi şöförün yolcuyu azarladığını yada terbiyesizce davrandığını görmedim ki bunu başka bi semtin dolmuşuna bindiğimde anladım,koyun gibi gütmeye çalışıyolardı insanları,kendimi "Öteki Türkiye" nin kollarına bırakmış olan biteni hayretler içinde izler olmuştum ilk zamanlar ama sonra halkımla ve ist.un dier semtleriyle kaynaşınca istisnai olanın bizler olduğunu anladım..
Ama tüm bunlar bir kenara,Acıbadem şöförlerine özel sandığım bir soru cümlesini son zmnlarda bir çok semtin dolmuşlarında duymaya başladım..İşte Türkçe nin etkin bir biçimde kullanımına en güsel bir örnek olan soru cümlesi geliyor : “Ücretini gönderen,gönderipte alamayan var mı?”…Yıllardır duyarım bu cümleyi ama son zamanlarda gittikçe gözüme kulaama batmaya başladı..Ne demekti bu,eet anlıyorum paraüstü alamayan varmı demek istiyo ama bunun için kullandığı cümleyi durup bi düşünse; ”ücretini gönderen,gönderipte alamayan var mı?” ….Dolmuşlardaki prosedürü bilmeyen bi Allah ın kulu olsa bu cümle ne demek şimdi die dakikalarca düşünür ve adamın para üstü nü kastettiğini anlayamaz mesela..Eet ööle numunelik insanlar da olabilir neden olmasın ki,çeşitlilik iidir bikerem !!! :))
Üstelik bu manasız ifadenin insanı sebepsiz yere söylerken mutlu eden bir fonetiği vardı,söylemeyi deneyin bi,nası da güsel,akıcı bi şekilde çıkıyo ağızdan kahrolasıca !!!
Aslında sanırım benim burda takıldığım nokta,adamın bu cümleyi ağız alışkanlığıyla umursamaz bi şekilde söyleyişi,durup “ne dedim nan ben şimdi” die düşünmemesi..Bazen bana oluyo ve kendimi cidden salak gibi hissediyorum..Mesela;

- Aa sena naaber?
- Abi sorma yaa,yine dersi kaçırdım taksi bekliom…

Madem sormasını istemiyosun niye cevaplıyosun ? Bu tür dile pelesenk olmuş lakırdılardan kendimi kurtarmaya çalıştım bi ara ama sonra denizde kum bende boş lakırdı diip bıraktığım yerden devam ettim..Hadi oldu da yarın öbür gün Türkiye nin ilk kadın minibüs şoförü oldum dielim,bende o “ücretini gönderen,gönderipte alamayan var mı?” insanı olacaktım..Burdan da hayata dair birçok can sıkıcı çıkarıma gidebilirim ama elbet duracağım…

Gelse de Gitsek Dedirten Filmler :

2006-12-12T05:45:00.000-08:00

1- Science Of Sleep

(edit: geldi ve gittik...)

2- Takva

(edit: İzledim ve genel olarak beğendim ama sonları fazlaca aceleye getirilmişti,bazı detaylar havada kalmış..Ama hoşuma giden konuyu neredeyse ön yargısız ele almaları oldu.Yıllarca Fem de okumuş(?!) biri olarak yabancı olduğum görüntüler deildi..Gidip görmek lazım yine de...)

3- Cenneti Beklerken

(edit: 15 Aralık için beklemedeyiz...)

4-Fare Şehri (Flushed Away)

(edit: Bu da 15 Aralık ta geliyor.Ben Pixar ın sanıyodum,çok sevinmiştim Pixar bişi yaptı die ama Dreamworks müş,nese artık Madagaskar ve Sharktale hatrına gideceğiz elbet..)
(son dakika edit i: pff...sefmedim ben..ingiliz hayranlığıma rağmen zoraki izledim diebilirim..bi kere mimiksiz,çok yapay bu dreamworks un yaratıkları..Sevimli Canavarlar ın yerini alacak bi animasyon daha gelmiicek sanırım....)

5- Barda

(edit: 2 Şubat için beklemedeyiz...)

off pff...

2006-12-11T18:13:00.000-08:00

off pff...
Originally uploaded by dubimolaveriim.

Keşke bu kadar "over sensitive" olmasaydım....
Keşke aşkı hayatımın merkezine koymasaydım...
Keşke kimseyi sevmeye zorlamasaydım kendimi...
Keşke popom acıdığı halde şuan ekran başında oturup saçmalıyor olmasaydım...
Keşke mucizevi bişey olsaydı da rüyamda gördüklerim gerçek olsaydı...
Neyse neyse neyse...

Yitik Değerler Post u...

2006-12-09T15:59:00.000-08:00

Ulaşılamayan filmler,bulunamayan şarkılar,artık basılmadığı için alınamayan yada başlanıp da bi türlü bitirilemeyen kitaplar...Kavuşamadıklarımın post u olsun bu da :))

1) Hilary and Jackie : Bu filmi yıllar önce izledim.Filmin kendisi gibi soundtracki de muhteşemdi...Çello saplantım bu filmle başlamıştı hatta...hala arıyorum,soruyorum,siteleri taciz ediyorum getirin bu filmi die..henüz bi sonuç almadım:(

2) Before Night Falls : Javier Bardem,Johnny Depp,Sean Penn!!!…sadece ilk isim bile izlemek için fazlasıyla geçerli bir sebep..bunun için hala bir umut var,dvd kiraladığım dükkanda bi adamla tanıştım,getirebileceğini söyledi…beklemedeyim :|

3) Me and You and Everyone We Know : ifistanbul 2006 kapsamında izlediğim,miranda july e beslediğim hayranlığın çıkış noktası olan, ))<>(( (pooping back and forth ) eylemiyle salondaki 100lerce kişiyi aynı anda yardıran film...dvd sini ülkem sınırları dahilinde görmenin daha uzun yıllar boyunca mümkün olmayacağını bildiğim sayısız filmden biri işte...

4) Last Exit to Brooklyn : Ahh bu filmi cnbc e de yıllar önce gece yarısı izlemiştim.o yaşta bir çocuk için ruh sağlığını tahrip edici etkileri sözkonusu olabilir..bilemiyorum ama filmin sonundaki bi sahne için şu yaşıma kadar izlediğim en dehşet verici,sarsıcı sahnedir şeklinde iddialı bir yorum yapabilirm.Aralarında en ümitsiz vaka olarak bu filmi görüyorum :'(

............................................................

Tavsiye Post u Vol 1:

2006-12-05T08:07:00.000-08:00

Son günlerde dinlemekten en zevk aldığım bikaç parçadan biri,ankara kökenli GECE GECE diye bir grubun rana adlı şarkısı..şu link verme olayını henüz çözemedim,yrn hayvansı bi sınavım olduğu için de uğraşamııcam,link çalışmazsa myspace sayfasından rana ile birlikte "duymadın mı" yı da indirip dinlemenizi tavsiye ederim:

Gecegece--Rana
..........................................................................

Veee yıllardır bitmeyen sempatimle derinden bağlandığım,kısa filmleriyle,yaptıkları eğlenceli şarkılarla kalbimi çalmış Eskişehirli grup GEVENDE,yahut kendi deyişleriyle ; "eğlencelik oda orkestrası" ...

İlk albümleri "Ev" i almadan şarkılara baktığımda "ee bunlar zaten yıllardır bende olan şarkıları" diyerek kısa süreli bir hayal kırıklığına uğrasam da bahsettiğim derin bağın sonucu sarsılmaz bir sadakatla albümü kapıp eve geldim.Eski şarkılar değişmiş,fena olmamışlardı ama birde yeniler arasında "anonim" die bir şarkı vardı ki başları bana Dead Can Dance ın Emmeleia sını çağrıştırır gibi olsa da pek bi hoşuma gitti..Uzatmadan linki veriyorum ..

Gevende--Anonim

i did it again...

2006-12-02T09:46:00.000-08:00

Bugün neler yaptım anlatayım sefgili blog,baştan sona kesintisiz heyecan beklentisinde olanlar şimdiden okumaktan vazgeçsin…
Dün gece akranlarım gibi şuan sürmekte olan sınava çalışmak yerine yatağıma yatıp bi sağa bi sola bi aşşaa bi yukarı döndüm durdum ve nihayet 12 gibi uyudum sabah 4 te uyanmak üzere..benim uykularım kısadır böyle,5 saat yetiyo artık… yatakta kendi eksenimde yaptığım dönme hareketleri sırasında bugünün planını yapıyordum oysa…sabah kalkıp kızılaya gidip rapor alınacak,saat 2 deki laba girilecek(ekilemiyordu çünkü burcu ya gelmediğim lablar için attırdığım imzalar ortaya çıkmış ve asistanın “bidaha gelmezsen dersten kalırsın” uyarısıyla sarsılıp kendime gelmiş,tıpış tıpış labın yolunu tutmuştum) ardından eve dönülüp hüs ün gelmesi beklenecekti. Bu sonuncusu hariç herşey planladığım gibi gitti…1 gibi üsküdar kızılaya gittim,dün gece textini kafamda yazdığım oyunu oynadım doktorun karşısında (hikayeye göre bir gece önce balık yemiştim,oysa aylardan beri buzlukta duran bi balıktı o ve benim zavallı minik bedenimi zehirlemişti işte…midem bulanıyor,karnım ağrıyor,ağzıma acı su -o ne demekse artık- geliyordu ve sabaha kadar gözüme uyku girmemişti..)
Daha önce bel,safra,boğaz ağrısı konulu oyunlar kadar başarılı bir oyun çıkarmıştım yine gerçi doktorun “nee balık mı yediin?! hemen gel muayene edelim seni kızım,uzan bakiim..hımm derhal şu yazdıım iğneyi yapıyoruz ve serum bağlıyoruz hede hödö ilacını da mutlaka al” şeklindeki panik dolu tepkisiyle ve özellikle içinde geçen “iğne” kelimesiyle bi an irkildim ve cidden midemin bulanmaya başladığını,karnıma bi sancı saplandığını hissettim..nihayetinde 2 büklüm girdiğim doktorun odasından yüzümde lanet olası sinsi bi gülümsemeyle çıktım ve dolmuşla okula gittim,labıma girdim ordan da eve geldim.oops arada pazara uğrayıp gezindim,domates-salatalık neim aldım da ööle gittim eve..buarada saçımı deiştirdim bonus kafa oldum,çok deiştirdiğini söylüyolar bilemiyorum bana göre hep aynıyım,aynada bana bakan gözler çok tanıdıktı,kendimde kusurlarına rağmen beğendiğim tek yerim olan dudaklarım yine aynı suskunlukla kilitlenmiş,fırtına öncesi sessizliği yaşar gibi pusuda sinmiş bekliyordu ve kaşlarım yine sinirbozucu asimetrikliğiyle hareketsiz bana bakıyordu.
Şuan çıkmam lazım ablamla önce kuaför sonra dvd kiralııcaz.akşam hüs gelmiomuş yarın gelcekmiş….pek güsel oldu bu…

iç ses...

2006-11-24T11:24:00.000-08:00

bu küçücük odada kaç defa çaresizce karanlığa gömülüp gözyaşı döktüm acaba?ya az önceki kaçıncıydı? bilmenin bir önemi varmış gibi kendi kendime soruyorum işte...

sessizce terkediceğim insanları,hayatın akıl almaz hızına kapılıp kendilerinden geçmişken farkedemeyecekler benim aralarından kaybolduğumu.kendi ruhuma sarılıp uyumak istiyorum geceleri ama bu odada,bu yatakta,bu karanlıkta sade telaş,kasvet soluyorum.uykularım anlamsız,önemsiz günlerin kucağına bırakıyolar beni her sabah...

sonsuza kadar gökyüzüne uzanan yemyeşil ağaçların arasında bir ormana hapsetmek istiyorum kendimi,kütüklerin üstüne oturup ilahi sesleri dinlemek...tanrıya haykırmak yalnızlığımı ona kızmadan...zoraki yaşadığım için bana verdiği yaşamı ziyan ettiğimi düşünürüm belki bi an.sonra gözlerimi yumar dipsiz bir huzur kuyusunun aydınlık sularına bırakırım kendimi,aynı ilahi sesler kulağımda.bembeyaz kocaman kanatlarının arasında sarıp sarmalar beni melek tayfasından bir kuş...

keşke daha kolay olsaydı herşey...

Heey...I'm gonna live forever !!!

2006-11-22T09:57:00.000-08:00

Bu sıralar akşam saat 6 da evde olmak için bi sebebim oldu: FAME !!!
Kanal Türk h.içi hergün saat 18:00 da bizim jenerasyonun yetişemediği muhteşem dizi Fame'i yayınlıyor,şuan klişe gibi gelse de bazı olaylar,içinde bukdr dans,müzik ve duygu içeren bi diziye kayıtsız kalamıyorum.Orda,ekranın içinde olmak istiyorum,ezberleyecek textlerim olsun,durup dururken birden şarkı söyleyip dansedeyim ve hatta ben bunları yaparken arkamdan bi yerden bi arkadaşım çıksın,bana katılsın ve doğaçlama harikalar yaratalım istiyorum...Ama kendimi sarsıp reelde nerdeyim bi bakalım: artık gitmek için kendimi ikna etme çabasına bile girişmediğim bir okulum,nefret ettiğim bir bölümüm,sefmediğim,hiçbişey paylaşamayacağım arkadaşlarım,yalnız alışveriş yaparken hareket eden bi vücudum var...bu arada alışveriş demişken,eer böyle bir hastalık varsa ben şuan kesinlikle o hasta güruhuna dahilim.tek mutlu eden beni bu..para harcamak,yeni bişeyler almak...her neyse FAME demiştik..beni tv a bağlayan 2.alamet i harika :

fame1

2006-11-22T09:46:00.000-08:00

fame1
Originally uploaded by dubimolaveriim.

Hepsini seviom bunların..ama en çok Coco

fame2

2006-11-22T09:45:00.000-08:00

fame2
Originally uploaded by dubimolaveriim.

üff ya bende orda biyerde olaydım keşke :(

Still alive...Vol 2

2006-11-12T09:35:00.000-08:00

Hiç yapmak istemediğim bişeyi yaptım az önce,pişmanlık duymayacağım yine de.İnsanlara izin verdiğiniz,yaptıklarına göz yumduğunuz sürece tepenize çıkıyolar,sabrınızın sınırlarını sizi acıdan kıvrandıracak derece de genişletmeye çalışıyolar.İşte bu gece benim sınır noktamı öğrenmiş olduk hepberaber.

Yapamadıklarınız yada başınıza gelen herşey için başkalarını suçlamak kolaydır evet ama bazen işler gerçekten sizi aşar ya,bu da öyle bi durum,yapabileceğim hiçbişey yok.bir insan düşünün ki gözünüzün içine baka baka,hiçbir oyuncuda daha görmediğim bir gerçeklik ve kendini kaptırmışlıkla yalan söyleyebiliyor,okdr yalandan illa ki ortaya çıkanlar oluyor ki o zmn da pişkinlik ne demek onu öğretiyor size.

Bu gece nasıl sonlanacak,yarın uyandığımızda birbirimizin yüzüne nasıl bakıcaz bilmiyorum,ama yarın bişeylerin iyi yönde değişmiş olmasını dilerdim.

Neyse..nete giremiyorum ne zmndır,bu zamanı çok üretken bi şekilde geçirdiğim söylenemez.Arasıra okula gidiyorum,hiçbir dersi dinleyemiyorum,O sınıfta geçirdiğim her dakika azap gibi,çıldırmamak için zorluyorum kendimi..bazen ise dayanamayıp atıyorum kendimi dışarı ve eve kadar…yaklaşık 45 dk lık yol..yürüyorum…kulağımda şarkılar,aklımda üzerinden devamlı geçilen aşınmış düşünceler,hayaller..kimi zaman çalan şarkıya etrafa aldırmadan eşlik ederek yürüyorum hızlı hızlı…

Sonra,biri vardı…hayatıma girdiği her anı, içine edip giderek sonlandıran biri…onu yaklaşık 3 gün önce aklımdan sonra kalbimden de silip atabildim.Çok kolay söylerdim ”kızıım eski sefgiliden hayır gelmess,canı sıkılıyodur,yalnız hissediyodur..ondan arar bunlar” die…neden kendimde bu düşünceleri uygulayamadım? Aslında kendimi suçlamayı da bırakmalıyım,sonuçta en çaresiz,en dipte hissettiğim anda çıkageldi ve ne kdr istesemde direnemedim ve bidaha başladı,ve başladığı andan itibaren tek yaptığı eskiden beni kahreden hareketlerine devam etmek oldu…arkana bakmadan çekip gidebilmek lazım bazen…geç olsa da yapıyorum işte bunu…HOŞÇAKAL…

Yarın quiz var ceramics die bi dersten.bgn bisürü fotokopiler fln çektirdim ama çantamı açıp bakmışlığım yok,bakmayacağım da…okul uzar mı? belki...

Ve sevgili Ümit,herkesin yok olduğu anda sen varsın yanımda yine…Daha doğrusu şu elimi uzatsam kavrayacağım telefonun ucunda ama daha fazlasını ummak biraz hayal gücü istiyor,onu da kaybedeli çok oldu .hala senin gibi insanların olduğunu bilmek güzel,gerçi genelleme yapmamı engelliyorsun istisnai saflığın ve temiz kalbinle..

Ahh gitme vakti...Yaaağ yrn okula gitmek istemiyorum beeen :’(( Daha şen günlerde görüşmek üzere sefgili blog…

Sıradan olmasın,benim olsun hayat....

2006-10-17T11:08:00.000-07:00

nihayet!! yaklaşık bi yarım saattir "create new post" şeysine bastıktan sonra çıkan ve ekrandan gitmeyen kum saatine bakıp bakıp kederleniyordum,nasıl da patlamıştı içimde yeşeren post yazma hevesi derken az önce bu satırları yazabildiim sayfa açıldı da neşem yerine geldi...

Ama itiraf etmeliyim şimdi ilk anki yol boyunca aklımdan geçenleri paylaşma şevki kanatlandı uçtu gitti,demek ki neymiş?hisleri en şahlandıkları anda oturup hiç de hoşuma gitmesede bu klavyeyi kullanarak somutlaştırmak lazımmış.oysa ne kadar çok şey düşünmüştüm geçen 2 saat içinde..neyse..sadece az önce yaptığım şeyi yazmak ve balık hafızam sayesinde bu akşamı unuttuğum sıradan bi günde oturup bloguma bakarken okuduğumda çarpık(bazılarında çok sexy durabiliyoken kendimde nası bişey ortaya çıkıyo karar veremiyorum,ayna karşısına geçip mimik çalışan insanlardan olamadım...eet var ööle insanlar..hemde çok yakınımda :S)ki ben buna "te allaam yaa"gülümsemesi derim..işte o türden bi gülümsemenin mutluluk kokan,samimi bir versiyonunun oluşma olasılığını var etmek için yazmak istedim az önce neler olduğunu..(içerden ablam bağırıyo; "anneeee...aliyeeeeee"die,final bölümüymüş..bir dizim olsun istedim,şööle her bölümünü heycanla bekleyeceğim,her haftanın o gününde sırf o var die bile mutlu olma sebebi edineceğim..ama yok olmadı,aslında cnbc-e de ally mcbeal vardı onda böyle bi heyecanı yaşadım ama ben burda ulusal kanallarımızdaki,milyonlara sunulan dizilerden bahsediyorum..işte olmadı benim onlardan :( )

ara not: oha sayın kendim.. daha olayı anlatmadan bi ton alakasız/gereksiz konuya girmiş uzatmışsın yine..aman be nasılsa kimse okumuyo diyip salma kendini ama aaa!!

Herşey nasıl başladı?...Anlatayım :

Sevgili blog;
saat 19.05 itibariyle annemin zorla yedirdiği karnıbaharın mide bulantısıyla oturmuş myspace de bi msj okuyodum,bir çocukla bi süre önce EDMOND ROSTAND ın "CYRANO DE BERGERAC" adlı kitabına adını veren karakterle ilgili konuşuyoduk.kitabı bi arkadaşımdan biliyordum ve "pek leziz,bak şukadar sayfa boyunca sadece burnundan bahsedip karşıdaki adama laf sokuyo..inanılmaz bişii" şeklinde bir yorumu olmuştu kitap için..ve fikirlerine çok değer verdiğim birisiydi..ee ben de alayımda okuyayım bari die aklımdan geçirmiş ve onu takip eden 3 sene boyunca da ara ara aklımdan geçirmeye devam etmiştim..ama işte unutuyorum dediğim gibi pek de kuvvetli bi hafızam yoktur.
neyse efendim işte o mesajı okuduktan 2-3 dakika sonra saat 19.05 i gösterirken,bi an karar verip,hazırlanıp aileme münasip bi sebep uydurup(arkadaştan kitap almaya gitmek herzmn kabul gören bir "yalan"dır!)evden kendimi dışarı atıp,elimdeki dvd i geri verip yeni bitane aldıktan sonra yakaladığım ilk kadıköy dolmuşuna atladım.Aralıksız yağan yağmurun altında,kadıköydeki insan kalabalığını,mağazalardan/cafelerden yayılan,insanın gözüne saplanan sarı ışıkları,çingeneleri,onların çıkardığı tekdüze darbuka seslerini yarıp Alkım Kitabevine doğru hızla ilerledim.Çingeneler demişken...kimi yol keser,kimi çıplak ayaklarıyla arşınlar 100bininci defa sökülüp yapılan kaldırımları,kimisi darbuka çalarken kimisi de ortadaki yuvarlak-adı her ne haltsa bilmiyorum-ortasına çiçek neyim dikilmiş betondan şeyin kenarına oturmuş kucağındaki minicik bebeği sallar.bu soğukta tanrım düşünüyorum da ne kadar üşümüştüm dışarda yürürken...üstlerindeki incecik kıyafetler,ayakları çıplak,o ufacık bebeğin poposu meydandaydı,souk alsa,üşütse etrafımızdaki anne babaların yapacağı panikten eser olmaz heralde onu sallayan genç kızda..nasıl olsun ki,kimbilir kendi kaç defa hastalandı böyle cıbıl cıbıl gezerken sokaklarda,onların bünyeleri dayanıklıydı bikere,alışmak zorundalardı ve alışıyolardı da...o an böyle düşünüp rhtlattım kendimi belki de ve hızla yürümeye devam ettim..aradığım kitabı danışmaya söyledim ve acelem olduğu için maksimum 5-6 dk içinde girdiğim dükkandan çıktım.bu 5-6 dakikanın bir 4-5 dakikası şirin ve gizemli (oysa biz şirin kimseleri içi dışı bir,ağzına geleni söyleyen,biraz da saf kimseler olarak biliriz ya..o da çok yakınımda ordan bliyorum =))die tnmlayabileceğim bi çocuğun yanında dikilerek geçti,ilkin aynı raflarda kitap aradık sonra 1 dakikalığına kopup kasada yine bir araya geldik,karşılıklı olarak alınan kitaplar yan gözlerle incelendi ve bnm kasiyerimin seri hareketeri sayesinde işim daha erken bitti ve hızla ayrıldım ordan..evet bu kadar..hayal ettiğimiz sıradışı/mucizevi tanışmalar genelde filmlerde oluyordu..onlardan bu kdr uzak durmaya çlşmış bir genç kız olarak işte bende "nası olmaz yaa" şeklinde bi an için mutsuzluk hatta hayal kırıklığı yaşamıştım...ama şuan bunların hiçbiri bişey ifade etmiyor.ben burdayım o kimbilir nerde...sevgili Ümit in dediği gibi...."geçiniz..."

ve tüm bunlar 1 saat 10 dakika içinde olmuş ve ben sıcacık evime geri dönmüştüm.yağmur hala yağmaya devam ediyordu..kadıköy hep geceleri çok güzeldi.çingeneleriyle,sokak lambalarıyla,o saatte dışarda bulunan insan kitlesiyle,hatta dolmuşlarıyla ve trafiğiyle bile...bu arada evim kadıköye çok yakın da sayılmaz hani..sadece biraz hızlı yürürüm ben =)))
şimdi kitaba bi göz atıcam.aslında okuduğum bi kitap vardı,Momo die bi çocuk kitabı,bi zmnlar en ykn arkadaşım,ruh ikizim die tnmladığım biri bu doumgünüm için almış bu kitabı,okuması kolay bi kitap,adı üstünde çocuk kitabı ama neden dierleri gibi bi kenara atıp bıkmadım bilmiyorum,ama bitirmeye kararlıyım onu,yine de bu gece CYRANO yu biraz okumak istiyorum.

ahh bu akşam aklımdan geçenleri yazacaktım dimi..sanırım bayaa uzun bi post olucak ve ben uzun olup göz korkutmasını istemiyorum..birileri okumaz da kaçar gibi bi kaygım olmamasına rağmen sürekli bana yapılan bi eleştiri geliyo aklıma.."ee sena..sadede gel"=)) hatta bunları yazarken bile konudan uzaklaşıyorum şuan..
ne farkettim biliyomusun sevgili blogcum,ben kendimle eğleniyorum,güzel vakit geçiriyorum.hangi arkdaşıma kalk kadıköye gidek derdim de bu yağmurda üşenmez gelirdi ki ? bu trfta oturanları kastediyorum tabi..bu akşam kendimle barıştım sanki..ne güsel..artık gitsem iyi olucak,tadında bırakmak lazım herşeyi...
Nihayet..kapatıyoruz artık...iiki blog yazmaya başlamışım,iiki bööle şirin,sıcacık bi blokum var,gelmesin,okumasın kimse,ben saklanıyorum işte buraya ne güsel..ahh kar yağsa da bi kestane yesek..nese,sen hep burda kal canım blokum ve sevgili hayalet okuyucularım..milyonlarca hayalet fanım olduğunu hayal etsem mesela :DD hadi bakalım ayrılık vakti...

Wishlist...Vol.1

2006-10-14T02:40:00.000-07:00

Yine ihmal yine “keşke günü gününe yazsaydım” pişmanlığı…nese hiçbi zaman yaptıklarıyla ağızlarından çıkan kelimeleri bağdaştıramadığım “büyüklerimin” dediği gibi “her işte bir hayır vardır” deyip şuandan itibaren parmaklarımdan ne çıkacaksa onu aynen okuyacaksınız sevgili metric sevenler(inkar etmeyin siz de seviyosunuz bu grubu biliyorum ! )

Bi konu gerekmez illa ki dimi..o yüsden canım kendim için kısacık notlar alıcam buraya..sonra dönüp ne kadarını yapabilmişim kontrol ederim…hehe umuma açık blogunun olmaması ne güsel bişiimiş =)

1) her arkadaşının iyi niyetli,sevgi kelebeği masal kahramanları olduğunu düşünmekten vazgeç..o ipod 550 etmez bunu sen de biliyosun..
2) şu m4a formatındaki şarkıları mp3 e çevirmenin bi yolunu bulmalı,arşivde öölece yatışını yaşlı gözlerle izlediğin bakir şarkıları keşfetmeli bian önce…
3) bidaha ki ay anneciğin harçlığını verdiğinde 3.gün bitmemesi gerektiğini bi an için düşün…sonra devamlı düşün..hatta HİÇ UNUTMA!!! (ayrıca bu ay çektiklerini,hayata dair ordan çıkardığın dersleri /kahretsin ben alışveriş yapmak istiyorum yaa :(( / unutma! )
4) Hollanda daki malzeme şirketleri için adını uur die htrladıın ama bişekilde çaktırmadan doğrusunu öğreneceğin çocuktan adres al ve şirketleri taciz etmeye başla…bir yazı daha kerpe de çekirdek çıtlayıp (ki çekirdekten nefret ederim,sihirli annemden de nefret ederim ama ne kdr kötü alışkanlığım varsa yazlıkta edindim inan ki sevgili blog..) okey oynayarak,o gerizekalı gitarist-vokalist bozuntusunu dinleyerek geçirme…
5) Neden 5 lemek zorundayım ki…gelmio şuan aklıma bişey..hımm aslında çok şey olduğunu biliyorum ama müzik dinlerken bişeyler yazamam ben,sakız çiğnerken yürüyememek gibi bişey ..ama yıllardır kullanmaya kullanmaya köreldi bu meret de :(
6) Mangodaki o siyah-mavi tünik için sezon sonunu bekle..Allah kahretsin seni emi Mango,şimdi alsam küfredicem sezon sonu biliyorum zaten nereye alıyorum aaaah lanet olsun !! :’(
..hava güsel görünüyo...atiim kendimi dışarı...sonra devam ederim..aaah unutma simon ı bişiiler yazması için dürt,ders ktplarını ama daha önce bi kalem al,o sauna maskesini al-sıfatına sür bian önce,10 tane metalin erime sıcaklığını ezberle,terziye ve kuaföre uğra...teyy teyy ben bunları elime not aliim en iisi,hoşçakal sevgili blog....

saatim

2006-09-26T08:48:00.000-07:00

saatim
Originally uploaded by dubimolaveriim.

bakın bu benim saatim..1 hafta önce sipariş vermiştim daha bu sabah geldi...kızdım biraz o yüzden..bi de 2 saat neresinden açıldıını bulamadım,her saatte aynı sorunu yaşamak zorunda mıyım :((( ama olsun çok seviyorum ben saatimi..

Stop callin Mr Mert !

2006-09-16T15:03:00.000-07:00

"Freud'a göre, intiharda yaşam ilkesi ölüm ilkesi tarafından iptal edilir. Ölüm içgüdüsü; sadizmin, mazoşizmin ve benliğin tüm şiddete yönelik niteliklerinin tohumudur. İntikam, kin, düzeni bozmak, "diğerini" öldürmek, intihar eylemini içeren temel öğelerdir. Ama bu ölüm içgüdüsü bu kadar etkiliyse, intihar oranlarının neden bu kadar düşük olduğu sorulabilir. Belki kendini yok etmek de bir kendini koruma girişimi, sevgi görmek için atılan bir çığlık, mutlu yaşama olasılığının aranışıdır..."

sadece bir "alıntı" işte....

2006-09-05T17:12:00.000-07:00

insan ne kadar değişken bi yaratık böyle…yada az önce öyle hissettim..sonra bian kaç kere başladığım noktaya geldiğimi düşündüğüm aklıma geldi ve yine kaç kere bişeyleri anlık farkına varıp,ondan sonra o bişeylerin çok farklı olacağına inanıp sonra da farkında olmadan eski tas eski hamam düzenine döndüğümü hatırladım.o bişeyler birileri için dönüm noktaları oluyordur belki..benim için henüz olmadı…
erkek arkadaşımdan ayrıldığımı söylemiştim…şuan yazlıktayım,üst katta bir arkadaşımın yazdığı bir “uzun hikaye” yi bitirdikten sonra yemek yedim ve bunları yazmaya başladım kocaman bi mideyle…buarada salatadaki marullardan birinin üstünde şekilsiz bi kıl yumağı,pilavın içinde de muhtemelen teyzemin ne renk olduğuna hala karar veremediğim kısa saçını gördüm..böööööyk!! die bağırmak sitedim ama tuttum kendimi işte…
zaman diyorum..ne kadar da çabuk geçiyor..ve ben ne kadar çok ölmekten ve yaşlanmaktan korkuyorum.şu kaç dakikadır bir ayağımdan diğerine zıplayan,tüm kıpraşmalarıma ve dergiyi bulunduğu taraflarda rastgele sallayaraktan oluşturduğum tehditlerime rağmen bacaklarımdaki kanı bitirmeye and içmiş gibi cork cork emmeye devam eden sivri sinek belki de bana içinde yaşadığım bu büyüyü devam ettirme şansı veren ab-ı hayatımı söküp almak istiyordur benden…ben ise...tüm kafamı dinliicem,kendime zaman ayırıcam,varlığımla yüzleşip kim ve ne olduğumu anlamaya çalışıcam kararlarıma rağmen sonuçta birini düşünüyorum yine…aman canım ne kadar da sığ biriyim ben bile şaşırıyorum bazen…
...................
sevgili geleceği elinde tutan bilge dostum,göz kırparken gerçekten çok sexy görünüyosun ama bitince ben senin ardında bıraktıklarınla başbaşa kalıyorum ve toparlaması gerçekten zor oluyor…
…………
sevgili ablacım yemekte kola içiyosan karnının şişmesi çok normal…
…………
beni zorla dışarı çıkarıyolar..bense kalıp yazmak istiyorum…burda hiçbişey yapamıyorum…istediğim zaman dışarı çıkmak,istediğim zaman denize girmek,istediğim zaman okumak-yazmak-izlemek-dinlemek istiyorum ama birileri bi planlar yapıyo ve ben uymak zorunda kalıyorum…neyse kalkıp hazırlanayım..gelince devam ederim belki..
………
geldim ve devam etmeyeceğim..ne güzel bi geceydi …ve bu satırları okuduğunu bildiğim hüs…evet güzel fön çekiyosun… :)

2006-08-25T02:12:00.000-07:00

4 gün önce...22/08/2006....salı günü...Ondan ayrıldım...

2006-08-16T05:28:00.000-07:00

Bugün staja gitmedim…türkiye nin en önemli kurumlarından birinde staj ayarlamışım ve ordaki herkes benim dışımdaki herkes bunun değerini farkında..bir gün için bile olsun harcamıyolar bu fırsatı…peki diledikleri gibi olsun…
Ben bugün staja gitmedim…gidemedim.hastayım,karnım şiş,ve midem bulanıyor,hareket edebileceğimi sanmıyorum.neyim var bilmiyorum,ya da biliyorum,o kadar karmaşık bir şey değil belki de,sadece onunla ne yapmam gerektiğini bulamıyorum.hasta hissediyorum…ruhen ve bedenen…
Tüm dünya benim tersime dönüyor sanki…saat ilerliyor,ve ben zıt yöne gidiyorum.acı çekiyorum…tüm maskelerimden kurtulmak istiyorum…yoksa zaten onları taşıyamıyor muyum?
Bir erkek arkadaşım var.bana o kadar uzakki…olmuyor,yapamıyorum onla,sevmeyi deniyorum ama…olmuyor işte…
Dışarda gördüğünüz tüm o insanlar..ne kadar mutlular yada hayatla barışıklar değil mi? Ellerinde alışveriş torbaları…zara,mango,koton,tepe home hatta teknosa…hepimiz gülüyoruz,hedefler umutlar koyuyoruz önümüze…artık kimse ağlamıyor sanki…bende ağlamıyorum zaten ama emin olun ağlamayı okadar istiyorum ki..şöyle saatlerce bağıra çağıra ağlayıp dökmek istiyorum tüm zehrimi dışarı..…ahh bir ağlayabilsem…
Yarın staja gidicem,yüzüm gülüyor olucak,s….n abla yardım ediyim mi? diye sorucam yine…herneyse..tek damla dökmeden bir kırılma noktasını daha atlatmış bulunuyorum…vatana millete hayırlı olması dileğiyle…

arcelik_sil_süpür

2006-08-02T08:40:00.000-07:00

arcelik_sil_süpür
Originally uploaded by dubimolaveriim.

Evet Avrupa nın her yerine beyaz eşya gönderen bu güzide şirketimiz malzemelerini test etmek için yeri geldiğinde stajyerlerinin kol gücünden de yararlanmaktan kaçınmıyor.Bu gördüğünüz foto masaya yapıştırılmış cam bi numuneyi kah çamaşır suyuyla kah deterjanla 1000 kere aşağı yukarı çitilerken verdiğim bi ara esnasında çekilmiştir...

still alive Vol 1...

2006-08-02T07:57:00.000-07:00

ben kötü bir blog yazarıyım…ne zaman ayırabildim ne de üşenmeyip yazabildim buraya…aslında biçok bahane bulabilirim ama zaten kimse okumadığına göre bunları, kendi kendimi kandırmanın da bir gereği yok…dimi sayın kendim? (ahh deli cevatı özledim:( )
nerelerdeydim?ewet milyonların merak ettiği cevabı veriyorum şimdi: STAJdaydım efenim ! Arçelik te yapıyorum stajımı…bugün gitmedim ama…aslında ilk zamanlar herşey güzeldi sonra bir patent işi verdiler hayatım değişti desem çok uygun düşer…binlerce patent arasından mühendislerimizden birinin dandik bi fikrinin daha önce icatlaştırılmış olup olmadığını araştırmam gerekiyodu diğer her stajyerin yaptığı gibi..ama ben güçsüz bir kimseyim sevgili blog…hiç gelemem sıkıya…(bakınız nasılda kendimle barışığım ama..) hemencicik depresif moda girdim,herkeşlerden soyutladım kendimi..bide oda verdiler bana..uzmanlardan başka kimseye oda vermezlerken benim içinde 14 inç olduğundan bile şüphe ettiğim internete bağlı ama her explorer a tıklamamda 70küsür yaşındaki dedemin sigara içerken girdiği kusmuklu bol öğürmeli krizlerde çıkardığı seslere benzer sesler çıkararak can çekişen bir kasa hemen kulağımın dibinde masaüstümde bana bakarken giriyim de neşeli neşeli blokumu yaziim die düşünemedim sevgili varlığından korkunç bir şüphe duyduğum okuyucular...

buraya ilk günler yaptığım işi özetleyen bir foto da koydum..ve staj konusunu şimdilik kapatıcam..sadece hala yaşıorum demek için uğradım bnm biricik bloguma…ilerde bol müzik ve sinema içerikli bir alan haline dönüştürmeyi planlıyorum bunu ama tek başıma yapamayacağım kanaatine kapılmaya başladım..belki yanıma bir (yada birkaç) eleman daha alırım…zaten işin teknik kısmını da bilmiyorum bööle kuru kuru yaz olmuyo…şimdilik arkama bakmadan kaçıyorum canım blogum…sevgiyle kalıyım emi…

yataktan fırladım ve güneşin önüne atıverdim kendimi.derken...

2006-07-13T17:32:00.000-07:00

Evet saat 05.32 günlerden 13 temmus…ve lanet olası horoz ötüp duruyo..ü-ü-rü-üüüüy!!!
Aaa acaba düzenli periyotlar halinde mi beni rahatsız ediyor bu yaratık..kaç sn de bi ürüdüğünü doğal saniye sayacımla ölçücem şimdi…ewt: 35.. 24.. 18.. 22.. 20..hımm..ilginç farkettiyseniz fix bi zaman aralığı yok…sanırım doğaçlama içinden geldiği şekilde ve zamanda ürüyo,vede bir diğer nokta kendisi serenatını(hehe hemende üstüme alındım..tüm kasabaya yapıyoda olabilir..ama onun şu bet sesini bu saatte olumlu yada olumsuz bi şekilde benim kadar muhattap alıcak biri daha olduunu sanmıyorum..o yüzden şuan en güçlü serenat yapılası aday benim değilmi..oleeey..insanlarla olmadı belki horozlarla ebedi mutluluğu,gerçek huzuru yakalayabilirim…) azalan es lerle..oops yine yapmışım..bi parantez açıp dünya kadar alakasız şey anlatmış,asıl konudan uzaklaşmış,sonra parantezi kapadıımda “nerdeyim ben” yada “nerdeydim ki zaten” raddesine gelmişim..aslında bi nevi dejavu buda…sürekli yaptıım ama durduramadıım bişey,eet çok detaycıyım hatta okadar detaylara takılıyorum ki kendimle beraber etrafımdakileri de onların içinde boğuyorum sanırım…sefgili erkek arkadaşımla bikez daha sebebini anlayamadıım şekilde tartıştık…suratıma kapadı telefonu..bu ilk kez oluyo…ama laneth olsun yine aynı şeyi yapıyorum konudan uzaklaşıyorum,daha doğrusu konudan konuya atlıyorum..bu aslında benim hayatımın,eylemlerimin özeti..çok fazla şey söyleyip sonuçta hiç bişey yapmamış olmak..o yüzden belkide son zamanlarda ilk defa yapıcağım bişeyi yapıp başladıım şeyi bitiriceğim…o laneth parantezin ortada bi yerlerde başlayıp katlettiği cümleyi tamamlıyacağım..ewet..şimdi hemen bi flashback yapıyoruz..hadi ekranın kenarları buharlaşsın…hatta görüntü siyah beyaz ve cızırtılı da olabilir(cızırtılı görüntü mü??neler diyorum ben ve kahretsin bi parantez daha açmışım…çığrından çıkmış bi parantez vakası daha yaşamak istemiyosam kendimi durdurmam lazım..ve ) (heheh deminki parantezi patdadanak durdurdum farkettiniz mi..yuppii oluyo galiba başarıyorum..oops L)
deeeriin bi nefes alıyorum….zihnimi ve parmaklarımı engelleyemiyorum zira….herşeye yeniden başlamak istiyorum sizinle…birbirimizi tanımaya başlamadıımız güzel günlere….yani şu parantezler açılmadan önceki cümleye…evet horozumuz “doğaçlama,içinden geldiği şekilde ve zamanda ürüyo,vede bir diğer nokta kendisi serenatını -ve burda o korkunç,uçsuz bucaksız parantez kuşağı başlar-azalan es lerle yapma eğilimi gösteriyor”.uzatmııcam bu ilk parantez katline uğrayan cümlemdi..ewt bu leşi temizledik..sıra diğerlerinde…kaç konudan bahsettimki başından beri,1-şu horoz meselesi ki nekadar gereksiz bi konu yahu…zaten o da takmamaya başladı nerdeyse 10 dk da bir ötüyo..belkide yüz vermediim içindir.hihihihJ 2-benim konudan konuya atlama eğilimimi burdada farkına varmam ve bunu genel olarak hayatıma uyarlıyo olduumdan bahsetmem..3-erkek arkadaşımla bu konu bazlı kavgalar etmem..ewet 3 konu…ve bunlardan tek tek bahsetmek için aşırı uykuluyum şuan…vede ne mutlu banaki henüz müzik açmasamda güneşin doğuşunu “ruhi” adını takmaya karar verdiim sefgili horoz kardeşin “ü-ürü-rüüyh” leri eşliinde,dün saatlerimizi verip boyadıımız ve sonuç karşısında gözyaşlarımızı tutamadıımız balkonumuzda,tamam belki popişim donarak da olsa yazlık mekanlardaki bitanecik sivrisinek dostlarımızın benden fışkıran hayatı henüz keşfetmemesinin de verdiği rahatlıkla /öööf yine yaptım..nerde bu cümlenin başı….bazen konuşurken de bööle cümleler kuruyorum ve gücüm kalmadıı yerde hemen susup oraacıkta cenin pozisyonu alıp kıvırılıp uyumak istiyorum..ewet cidden istiyorum / (tamam parantez olayından kurtulmak için / , - gibi hilekar yollara başvurduumu farkındayım ve çok utanıyorm..umarım okuyucu-okutucu olarak aramızda bi çeşit güven bunalımına sebep olmaz bu..)eeeeh ama cümleeee!!!!!!!!!!!!! Ewt ne mutlu banaki burda gün doğarkene yataktan fırlayıp buraya bunları yazıyorum ve eewet gerçekten çok güsel bi ambiyans vardı burda keşke makinem yanımda olsaydı da fotosunu çekip koyabilseydim…
Daha fazla uzatmamaya karar verdim…bide golden state die bi film izledim 2-3 saat önce..onla ilgili kendi çapımda zihinsel zırvalar yazıcaktım.aslında kalkış sebebim yataktan,yani burda anlatmak istediklerim..emin olunki horozla ilgili bişey deildi…tamam o da ayrı bi makale konusu olabilicek kadar uyarıcı bi öğe ama bikaç saat sonra ist.a doğru yola çıkıcak ben için bugün herhangi bi şekilde dikkate alınacak bişey olmamalıydı..ewet beni yataktan kaldıran şey zaten pamuk ipliğine bağlı duygusal direnişimin golden state filmiyle abuk bi şekilde kırılması,gözyaşlarına boğulmam (bide tabi bu erkek arkadaşla kavga mevzuusu var),sonrasında müzik dinleyip uyumaya çalışırken kısa bi süre önce başımdan geçen ve insan ilişkilerine bağlı genel geçer herşeyle ilgili düşünürken lanet olsun bu böyle olmamalı deyip sadece yazmak istememdi..vede şuan müziği açıcam artık..en azından bi kings of convenience-know how hakediyor bu yazı die düşünüyorum ama önemle belirtirimki bu şarkı dinlenmeye bu an itibariyle başlanmıştır..yoksa böyle bi şarkıyı dinlerken horoz mevzuusuna giriceğimi düşünmüyosunuz dimi?? J
Şuan bu yazıyı bitiriyorum çünkü gerçekten çok yorgunum,yazlıktayız,annemler en sonunda beraber aynı evde kalamıyacağımızı anladılar ve bizi (nihayet ve çok şükür!) ist.a geri göndermeye karar verdiler J zaten sanırım akşamüzeri olucak bi doğumgünü partisine de gitmem gerekiyor,orda uyuklamak istemiyorum ki her nekadar “abi ben içmiicem bu sefer yaa” demiş olsamda vodka-tekila-bira şeytan üçgeninin ortasında daha önce bahsettiim şu cenin pozisyonunun değişik türevlerini sergileyerek ama sonuçta “sızıp kalma” şekilinde kategorize edebiliceğimiz figürlerde uyuklayarak bitiricem geceyi..olsun ..canım saolsun…hadi kaçtım ben..uyanınca bu yazıyı bidaha okuyıcam ve sizde şuan okuyabiliyosanız şaşırtıcı bişey oldu demektir..başladım dedikten 2 dk sonra “ben bunuda sallarım” dediim blog um hala hayatta demektir…aaa umarım çok saçmalamamışımdır sayın kendim…senide öptüm mıncırdım kucakladım canım kendim…ve velinimetim,biricik okurum..senide yanaktan makas almak suretiyle severim,okşarım vs…esen kalın dünyanın tüm güzel yaratıkları…(yaa simitçi geçsede simit alsam..burda sopa gibi yapıolar simitleri,pek güsel oluyo)
Saat:06.30

intro

2006-07-08T12:11:00.000-07:00

Son 2 gündür evdeyim,odadan odaya zıpzıp yaptıım ziyaretler dışında yerimden kımıldadığım söylenemez…odam gittikçe küçülüyo,duvarlar üstüme üstüme geliyo sanki…
Son 2 gündür hep netteyim..bisürü blog okudum,kimisi aşmış,kimisi gayet mütevazi, kimisi de cidden zaman kaybıydı…doktorum daha 1 hafta daha bu odada kalmam gerektiini müjdeledikten sonra napıcam die kara kara düşünürken ne zamandır düşündüüm blog olayına kayıtsız şartsız girmeye karar verdim.hem ne kadar kötü olabilirdiki…en fazla sıkılır kendi kendimi imha ederdim…
Şuan için aklımda hiçbirşey yok…ne yazıcam,foto koysammı,kendimi afişe etsemmi,nereye kadar paylaşıcam…bilmiorum sadece başlamak istiyorum…başladım bile :))